Adoptar a Gurson
Macho · Senior · 15 años
Estado de salud: degeneración de las articulaciones; toma medicación para problemas tiroideos; probablemente sordo. Gurson ha venido a nosotros dos veces, primero en mayo de 2012 y nuevamente en mayo de 2025. Su vida ha tomado un giro triste. Como un perro mayor de tamaño grande, tiene muy pocas probabilidades de encontrar un hogar. Gurson es sordo; los ladridos o el ruido de los envases de caramelos no captarán su atención. Pero cuando vea a alguien sacando algo de su bolsillo... estará allí, inmediatamente a tu lado. Gurson podría haber servido anteriormente como perro guardián. En el patio de ejercicio, cuando ve a otros perros pasar, comienza a vigilar la cerca. Corre prácticamente ciego, tropieza con cada bache, pero ladra ferozmente para rechazar cualquier "intruso". Considering su edad, esto no es completamente seguro para él. Cuando se mantiene cerca de una persona, su reacción cambia a observación tranquila y atenta. Gurson es un viejo muy vivo, y pasear con él es un verdadero placer. Él observa cuidadosamente dónde está su cuidador. Sin embargo, es importante recordar que necesitará tener mucho espacio y mantener su distancia de otros perros. Gurson necesita su propia zona segura, incluso cuando se trata de contacto físico. No sabemos lo que le sucedió a lo largo de los años, pero es claro que tener una mano extendida hacia él le causa gran incomodidad. Gurson se tensa, se estira y espera... Incluso hacia las personas que conoce, se acerca con precaución. Sin embargo, después de pasar algún tiempo juntos, te permitirá acariciarlo y rascarlo bajo su collar. Gurson necesita comprensión, espacio personal y paz. Sería un compañero maravilloso para alguien que vive en la planta baja y no espera que su perro muestre una cantidad abrumadora de afecto. No dejemos que pase el resto de su vida en un refugio.
Leer original (pl)
Gurson trafił do nas dwukrotnie. najpierw w maju 2012, a następnie w maju 2025. Jego życie zatoczyło smutny krąg. Jako senior większych gabarytów, ma bardzo małe szanse na dom. Gurson nie słyszy, nawoływanie czy szelest opakowania od smaczków, nie zdobędą jego uwagi. Natomiast kiedy widzi sięganie ręką do kieszeni… Będzie przy człowieku od razu. Gurson być może pełnił funkcję stróża. Na wybiegu, widząc przechodzące obok psy, zaczyna bronić ogrodzenia. Biega praktycznie na oślep, potykając się o każdą dziurę, by skutecznie szczekaniem odgonić „intruza”. Zważając na jego wiek, nie jest to dla niego bezpieczne. Kiedy jest trzymany blisko człowieka, jego reakcja zmienia się na spokojną, czujną obserwację. Gurson to żwawy dziadunio, spacery z nim są przyjemne. Bacznie sprawdza gdzie jest opiekun. Należy jednak pamiętać, że omijanie szerokim łukiem innych psów jest z nim konieczne. Gurson musi mieć swoją bezpieczną przestrzeń, także w dotyku. Nie wiemy co przez te lata się z nim działo, ale widać, że zbliżanie do niego ręki, wzmaga w nim duży dyskomfort. Gurson napina się, sztywnieje i czeka… Nawet do osób które zna, podchodzi z dystansem. Jednak im po chwili spędzonej razem, pozwala na mizianie i drapanie pod obrożą. Gurson potrzebuje zrozumienia, przestrzeni i spokoju. Będzie fajnym kompanem dla kogoś, kto mieszka na parterze i kto nie oczekuje od psa okazywania ogromnej ilości uczyć. Nie pozwólmy mu spędzić reszty życia w schronisku.
Publicado hace 2 meses
