Adoptar a Jorden
Macho · Adulto · 6 años
La campana de alarma había estado sonando durante meses. Los avisaron, vieron lo que estaba pasando, pero los perros simplemente se quedaron sentados allí. En un terraza de un tejado, bajo el despiadado sol español, sin siquiera un lugar donde realmente pudieran refugiarse. Algo en una esquina tenía un poco de sombra, pero ni siquiera podían pararse allí. Casi no recibían comida, día tras día se iban volviendo más delgados. Sus cuerpos se deterioraban, ya que caminaban desesperadamente de un lado a otro. No porque estuvieran inquietos, sino porque simplemente ya no sabían qué hacer con su miseria. No había escape, no había refrigeración, no comida, no protección. Una verdadera pesadilla. Y sin embargo, nadie podía simplemente llevarlos. Mientras no hubiera una autorización oficial, también éramos impotentes. Solo cuando pudimos confirmar que los aceptaríamos, llegó finalmente la autorización para llevarlos. Y entonces vinieron a nosotros. Dos perros, totalmente desorientados. Malnutridos, deshidratados y físicamente completamente debilitados. Sus narices ardían por el sol despiadado. Delgados y delgados, y una piel opaca y dañada. Cuerpos que claramente habían estado viviendo con sus últimas reservas durante demasiado tiempo. Fueron examinados, cuidados y finalmente reciben el cuidado que habían estado tan desesperadamente necesitando durante todo este tiempo. No siempre podemos evitar el sufrimiento, y no podemos estar en todos lados a la vez. A veces tenemos que observar pasivamente hasta que llegue la autorización. Es terrible pensar lo que estos dos animales debió pasar. Que tuvieron que vivir así durante meses, mientras sus cuerpos se rindieron lentamente. Debe haberles pasado a ustedes. Nacieron como perros y luego fueron tratados así. Ahora comienza finalmente un nuevo capítulo para ellos. No más terraza en el techo, no más sol ardiente. No hambre, no miedo. Pero una cama suave, llena de amor, atención médica, amor y un futuro. Esperemos que sus pequeños cuerpos rotos se recuperen rápidamente y que desde hoy en adelante haya finalmente un futuro esperándolos que ellos desean.
Leer original (nl)
De alarmbel ging, al maandenlang. Er werd gewaarschuwd, ze zagen wat er gebeurde, maar de honden bleven er gewoon zitten. Op een dakterras, onder de genadeloze Spaanse zon, zonder ook maar één plek waar ze werkelijk konden schuilen. Ergens in een hoekje was een klein beetje schaduw te zien, maar daar konden ze niet eens rechtop staan. Ze kregen amper eten, dag na dag werden ze magerder. Hun lichamen takelden af, terwijl ze wanhopig heen en weer liepen. Niet omdat ze rusteloos waren, maar omdat ze simpelweg niet meer wisten wat ze moesten doen met hun ellende. Er was geen uitweg, geen verkoeling, geen voedsel, geen bescherming. Een ware nachtmerrie. En toch kon niemand hen zomaar meenemen. Zolang de officiële toestemming er niet was, stonden ook wij machteloos. Pas toen wij konden bevestigen dat wij hen zouden opnemen, kwam uiteindelijk de toestemming om hen weg te halen. En toen kwamen ze bij ons binnen. Twee honden, totaal verbouwereerd. Ondervoed, uitgedroogd en lichamelijk volledig verzwakt. Hun neusje verbrand door de meedogenloze zon. Graat- en graatmager, en een doffe, aangetaste huid. Lichamen die duidelijk al veel te lang op hun laatste reserves leefden. Ze werden onderzocht, verzorgd en krijgen eindelijk de zorg die ze al die tijd zo hard nodig hadden. Wij kunnen het leed niet altijd voorkomen, en kunnen niet overal tegelijk zijn. Soms moeten we machteloos toekijken totdat de toestemming komt. Het is verschrikkelijk om te bedenken wat deze twee dieren hebben moeten doorstaan. Dat zij maandenlang zo hebben moeten leven, terwijl hun lichamen langzaam opgaven. Het zal je maar overkomen. geboren worden als hond en vervolgens zo behandeld worden. Nu begint voor hen eindelijk een ander hoofdstuk. Geen dakterras meer, geen brandende zon. Geen honger, geen angst. Maar een zacht bed, volle buikjes, medische zorg, liefde en een toekomst. Laten we hopen dat hun kleine, gebroken lichamen snel herstellen en dat er vanaf vandaag eindelijk een toekomst op hen wacht die ze wél verdienen.
Publicado hoy
