Adoptar a Lewis
Macho
Soy Lewis y ése es mi hermano mayor Max. Ahora llevamos unos dos meses con nuestra familia de acogida y hemos crecido mucho; uno diría que tenemos mucho más de tres meses. Pero seguimos siendo muy jóvenes, alrededor de tres meses de edad. Cuando llegamos por primera vez a nuestros padres de acogida, estábamos muy callados y tímidos, pero por las noches corríamos muy energéticamente alrededor de nuestra jaula, por eso nos llamamos Lewis (Hamilton) y Max (Verstappen). Estos días lo hacemos menos, pero es porque ahora podemos pasar el día jugando afuera juntos. En cuanto a nuestra apariencia, parecemos muy similares, pero si miras detenidamente, somos bastante diferentes. Max es un poco más grande que yo y tiene ojos más redondos. Su nariz también es un poco más redonda. Pero si lo miras rápido, quizás no lo notarás. Nuestras personalidades también son diferentes. A veces soy celoso de mi hermano quien se atreve a hacer todo. Él ha escapado de la jaula varias veces y simplemente saltó por la sala de estar. Yo fui con él una vez, ¡fue bastante emocionante! Cuando aprendimos a saltar alto, incluso podíamos subir al sofá, jajaja, los dueños se sorprendieron. También nos parece muy cómodo cuando la gente se sienta en el sofá, podemos correr sobre y alrededor de ellos. Pero luego es emocionante saltar del sofá, mientras tenemos una casa alta en nuestro refugio exterior donde simplemente saltamos desde ella. Cuando estamos fuera de nuestra jaula (interior), nos comportamos bien, solo defecamos y orinamos cuando estamos en nuestra jaula. En nuestra familia de acogida hay dos personas grandes y dos niños. Todos pueden levantarnos, incluso el niño pequeño quien a veces lo hace un poco torpemente, pero también aprende rápido. A veces no quiero ser recogido, entonces solo quiero relajarme, hago un poco de gruñido y puedo incluso rascar con mis patas en el aire, pero eso no dura mucho, cuando huela tus manos otra vez y me reconozcas como mi querido cuidador, quiero ir contigo. Tengan cuidado, cuando caminamos de vuelta a nuestra jaula en tus brazos y la vemos, queremos ir allí tanto que queremos saltar de tus brazos. Nos encanta que nos acaricien y abracen, pero no demasiado tiempo. A veces Max y yo nos acariciamos entre nosotros cuando nadie mira. Max también es muy inteligente, le gusta jugar a buscar y esconderse con snacks, lo resuelve muy rápidamente. A veces me siento un poco triste porque no me deja nada. También amamos los trocitos y la paja. Encontramos las verduras y frutas un poco difíciles, las probamos pero no todo lo que encontramos sabroso. Nuestra familia de acogida está triste porque nos vamos, pero estamos listos para nuestra próxima aventura!
Leer original (nl)
Ik ben Lewis en dat is mijn grote Broer Max. We zijn nu ongeveer twee maanden bij ons pleeggezin en we zijn enorm gegroeid, als je niet beter wist zou je denken dat we al heel oud zijn! Maar we zijn nog erg jong hoor, ik denk nu ongeveer 3 maanden. Toen wij net bij onze pleegmensen kwamen waren we heel rustig en timide maar in de avond gingen we dan heel hard door ons hok rennen, vandaar dat we Lewis (Hamilton) en Max (Verstappen) zijn genoemd. Inmiddels doen we dat minder maar dat komt omdat we overdag lekker buiten kunnen ravotten samen! Qua uiterlijk lijken we heel erg op elkaar maar als je goed kijkt zijn we toch heel verschillend. Max is een stukje groter dan ik en heeft rondere ogen. Zijn snoet is ook wat ronder. Maar als je snel kijkt zie je dat niet. Ook ons karakter is verschillend. Ik ben wel eens jaloers op mijn broer die alles durft. Hij was al een paar keer ontsnapt uit het hok en hupste gewoon door de woonkamer! Ik ben ook een keer meegegaan, dat was best spannend! Toen we hadden geleerd om hoog te springen konden we zelfs op de bank komen haha de baasjes wisten niet wat ze zagen! We vinden het ook heel gezellig als de mensen op de bank zitten, dan kunnen we over ze heen en achter ze langs rennen. Van de bank af is dan wel weer spannend, terwijl we in het buitenverblijf een hoog huisje hebben waar we gewoon vanaf jumpen. Als we dan uit ons (binnen)hok zijn gedragen we ons wel netjes hoor, we poepen en piesen pas weer als we in ons hok zitten. In ons pleeggezin zijn twee grote mensen en twee kinderen. Iedereen mag ons oppakken, zelfs het jongetje die het soms nog wat onhandig doet maar ook hij leert snel. Soms heb ik even geen zin om gepakt te worden, dan lig ik net lekker te chillen. Dan grom ik een beetje en kan zelfs met mijn pootjes in de lucht krabben, dat duurt niet lang hoor, als ik weer even aan je handen ruik dat jij mijn lieve verzorger bent dan ga ik graag met je mee. Let wel op, als we in je armen terug naar ons hok lopen en deze in zicht hebben willen we er zo graag naar toe dat we uit je armen willen springen! Aaien vinden we heel lekker en knuffelen ook maar niet te lang. Als niemand kijkt kroelen Max en ik lekker samen. Max is ook heel slim, hij doet graag verstop spelletjes met snoepjes, hij lost het heel snel op! Soms ben ik wel eens verdrietig want hij laat dan niets over voor mij. Verder lusten we graag brokjes en stro. Groente en fruit vinden we nog lastig, we proberen het wel maar niet alles vinden we lekker. Ons pleeggezin vind het jammer dat we gaan maar wij zijn klaar voor ons volgende avontuur!
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado la semana pasada
