Adoptar a Marlin
Podenco · Macho · Joven · 3 años
Refugio animalario Apama: Entrada 22 de mayo de 2026: Lo encontré a este pequeño compañero el 28 de abril de 2026, en mi camino al refugio animalario. Estaba de pie en medio de la carretera, jadeando por el calor y apenas podía caminar. Me detuve, y él vino directamente hacia mí. Lo escaneé para ver si tenía una microchip, pero no tenía ninguno, así que lo puse en el auto y parecía que le gustó mucho. Nadie lo reclamó, y dado su estado, no creo que haya sido bien tratado. Tenía mucha sed y hambre, un poco delgado, pero lo que más destacaba eran sus patas traseras: no tenían músculos y las patas estaban muy débiles. Caminaba con sus patas traseras separadas como si no pudiera doblar bien las rodillas. Pensamos que quizás había estado atado con una cadena corta o en una jaula pequeña, por lo que no podía usar bien sus patas traseras. Quizás haya estado caminando mucho desde que vivía en la calle. También tenía claramente dolor. Desde entonces, Marlin ha ido mejorando cada día. Tiene una excelente personalidad, tanto con personas como con otros perros. Es muy cariñoso con las personas, agradecido, y extraña a todos cuando no están cerca. Camina perfectamente con correa y es muy tranquilo en el auto en su caja de transporte. También se lleva bien con otros perros; quiere ser amigo de todos, pero por ahora los otros perros aún no lo aceptan... Marlin no ladra en absoluto, solo el primer día cuando lo puse en su espacio de vida y me fui. Pero ahora está tranquilo. No excava agujeros en el suelo, pero ama su pequeña cama y manta - no las rompe ni las arrastra. Su primera reunión con gatos también fue bien. Parece que no sabe qué son los juguetes. Probamos pelotas y animales de peluche, pero nada sucedió; ni siquiera las mira. Pobre pequeño compañero. Será el perro perfecto para principiantes o familias con niños porque es muy suave al jugar con la gente. Nos saluda y quiere ser acariciado, pero siempre de su propio modo suave. Realmente espero que alguien lo note pronto para que pueda disfrutar plenamente de la vida - algo que antes no había podido hacer. Merece una familia que esté llena de amor por él!
Leer original (nl)
Asiel Apama: Input 22 mei 2026: Ik vond dit kleine mannetje op 28 april 2026 op weg naar het asiel. HijStond midden op de weg - hijgend van de hitte en hij kon nauwelijks lopen. Ik stopte de auto en hij kwam vanzelf recht op me af. Ik heb hem gescandvoor een microchip, maar hij had er geen, dus zette ik hem in de auto en dat vond hij heel fijn.Er was niemand die hem heeft opgeëist, en gezien zijn toestand denk ik niet dat hij goed behandeld is geweest..Hij had veel dorst en honger, en is een beetje mager, maar wat het meest opviel waren zijn achterpoten - er waren geen spieren ende poten waren erg zwak. Hij liep met zijn achterpoten wijd gespreid alsof hij zijn knieën niet goed kon buigen. We denken dat hij misschien aan een korte ketting werd gehouden of in een kleine kooi, waardoor hij zijn achterpoten niet goed heeft kunnen gebruiken. Misschien heeft hij juist veel gelopen sinds hij op straat leeft. Hij had ook duidelijk pijn.Sindsdien is Marlin gelukkig elke dag beter geworden!Hij heeft een geweldig karakter – zowel met mensen als met honden. Hij is erg aanhankelijk naar mensen toe, dankbaar en mist iedereen wanneer ze er niet zijn.Hij loopt perfect aan de lijn en is heel rustig in de auto in zijn vervoerskrat.Hij kan het ook heel goed vinden met andere honden; hij wil vrienden zijn met iedereen, maar voorlopig accepteren de andere honden hem nog niet...Marlin blaft helemaal niet – alleen op de eerste dag toen ik hem in zijn verblijfsruimte zette en wegliep.Maar nu blijft hij kalm.Hij graaft geen gaten in de grond, maar houdt van zijn kleine bedje en deken - hij scheurt ze niet kapot en versleept ze niet. Zijn eerste ontmoeting met katten verliep ook goed.Het lijkt alsof hij niet weet wat speelgoed is. We hebben ballen geprobeerd en knuffeldieren. Maar er gebeurde niets, hij kijkt er niet eens naar. Arme kleine man..Hij zal de perfecte hond zijn voor beginners of gezinnen met kinderen omdat hij heel zachtaardig is als hij met mensen speelt. Hij begroet ons en wil geaaid worden, maar altijd op zijn eigen zachte manier.Ik hoop echt dat iemand hem snel opmerkt zodat hij eindelijk volop van het leven kan genieten - iets wat hij eerder niet heeft kunnen doen.Hij verdient een familie voor altijd die hem overlaadt met liefde!
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado hace 2 semanas
