Adoptar a ŪPAS
Mestizo · Macho
Reflexioné sobre un perrito después de la gran celebración de aniversario. Vuelvo y vuelta, hasta que encontré a una buena persona que me compadeció. Y me quedé allí. Dijeron que me habían echado del auto. Y mi memoria se desvaneció... Solo recuerdo esos momentos en que era pequeño... Cómo me querían! Cómo me llamaban con palabras dulces y tiernas... No quiero recordar nada más de mi pasado. Quería ser ese pequeño perrito amado... Ahora no tengo derecho a vivir en absoluto. Solo regreso cuando veo la etiqueta en el collar: vamos, vamos. Y vamos, no por mucho tiempo, pero con nuevos saltos, nuevas sensaciones. Dormir, acostado en una posición sobre el heno... Para atravesarlo. Para encontrar un amigo, para poder jugar así nuevamente... Para ir a todas partes juntos. Para poder proteger el nido cálido de mi Humano al lado... Ech... Este es un cachorro.
Leer original (lt)
Atklydau pas vieną močiutę po didžiųjų metų švenčių. Ėjau ėjau, kol radau gerą žmogų, kuris mane pamaitino. Na ir pasilikau ten. Kalba, kad mane išmetė iš automobilio. O man atmintis išsitrynė… Pamenu tik tuos laikus, kai buvau mažas… Kaip mane mylėjo! Kaip vadino visokiais mielais ausiai žodžiais… Daugiau nieko nenoriu prisiminti iš savo praeities. Norėčiau likti tuo mažu mylimu šuniuku… Dabar visai neturiu ūpo gyventi. Atsigaunu tik tada, kai pamatau, kad pas mane ateina su pavadėliu- reiškia, eisim. Ir einam, tegul neilgai, bet vis nauji kvapai, nauji įspūdžiai. Svajoju, gulėdamas būdoje ant šiaudų… Kad man pasisektų. Kad rasčiau draugą, pas kurį vėl galėčiau žaisti taip, kaip tada…. Kad eitume visur kartu. Kad galėčiau saugoti savo Žmogaus ramų miegą šalia… Ech… Su meile, Ūpas
Publicado hace 5 meses
