Adoptar a Profesor Pomrukiewicz
Mestizo · Macho
El profesor Pomrukiewicz es un gato con una mirada sabia. La mayoría de los gatos que van a nuestro asilo Ecostrara son animales que viven en la calle y han contraído enfermedades, pero también animales propiedad de dueños que llegan después de diversos accidentes. Atropellado por un automóvil, encontrado en algún lugar al lado de la carretera, a menudo por personas que querían ayudar, pero no podían financiar el tratamiento. Es raro que un gato como ese regrese a casa. El tratamiento es costoso y la gente no puede permitirse salvar a su mascota. El profesor Pomrukiewicz llegó a nosotros por accidente durante una intervención en perros. No era el 'héroe' principal de la aplicación. Silencioso, invisible, atado con un collar y una cuerda, en un apartamento donde en lugar de grava en la caja de arena había periódicos viejos. En el aire había un olor a descuido, en sus ojos tristeza y resignación. Tenía una marca de collar en el cuello, no una entrada, sino una que llevaba demasiado tiempo, ya parte de su cuerpo. Era calvo, sucio, delgado. Sus orejas aún necesitan tratamiento, este es el segundo ciclo que realizamos. Pero incluso así... Pomrukiewicz tararea. Suavemente y cálidamente. Tiene la paz y la sabiduría que nos hacen llamarlo profesor Pomrukiewicz. Está castrado y vacunado. Pruebas FIV/FELV negativas.
Leer original (pl)
Profesor Pomrukiewicz to kot o mądrym spojrzeniu. Większość kotów, które trafiają do naszego azylu Ekostraży, to zwierzęta wolnożyjące, które dopadła choroba, ale też takie właścicielskie wychodzące, po różnych wypadkach. Potrącone przez samochód, znalezione gdzieś na poboczu, często przez ludzi, którzy chcieli pomóc, ale nie byli w stanie sfinansować leczenia. Rzadko kiedy taki kot wraca do swojego domu. Leczenie jest drogie, a ludzi nie stać na ratowanie swojego pupila. Profesor Pomrukiewicz trafił do nas zupełnie przypadkiem, podczas interwencji dotyczącej psów. Nie był głównym „bohaterem” zgłoszenia. Cichy, niewidoczny, uwiązany na obroży i sznurku, w mieszkaniu, gdzie zamiast żwirku w kuwecie leżały stare gazety. W powietrzu czuć było zapach zaniedbania, w jego oczach smutek i rezygnację. Na szyi miał ślad po obroży, nie wrośniętej, ale takiej, którą nosił zbyt długo, jakby była częścią jego ciała. Był zarobaczony, wyłysiały, brudny, wychudzony. Jego uszy do dziś wymagają leczenia – to już drugi cykl, który prowadzimy. Ale mimo tego wszystkiego… Pomrukiewicz mruczy. Delikatnie i ciepło. Ma w sobie spokój i tę mądrość, która sprawia, że nazwaliśmy go właśnie Profesorem Pomrukiewiczem. Jest wykastrowany i zaszczepiony. Testy fiv/felv ujemne
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado hace 3 días
