Adoptoi Arno
Rasvahybridi · Mies
Käännös tulossa.
A tiny, older, lost... and very much in need of a human. Arno came to our shelter in early August. He is neglected - his fur is in poor condition, and his skin shows bald patches. He is most likely also blind. We have basic examinations and veterinary visits and grooming appointments ahead. In the shelter, he is still very lost. He doesn't know what to expect from people and is just trying to find his way in a completely new, foreign reality. Despite this, he is gentle. He allows himself to be touched, patiently tolerates contact. Arno is also learning to walk on a leash at the shelter. And although his possibilities are limited, walks clearly give him pleasure. He stops, sniffs, gets to know the world primarily through his nose. It is clear that these short moments outside the shelter box give him something very important - the opportunity to quietly discover his surroundings. We don't yet know how he behaves in direct contact with other dogs. For now, we know one thing: this is a dog who very much needs peace, patience, and his own person. That's why we are already asking for a home for this gentleman. The shelter is not a good place for any dog, but for a dog like Arno, it is particularly difficult. Maybe there is someone out there who is just waiting for him?
Lue alkuperäinen (pl)
Malutki, starszy, zagubiony… i bardzo potrzebujący człowieka. Arno do naszego schroniska trafił na początku sierpnia. Jest zaniedbany - jego sierść jest w kiepskim stanie, a na jego skórze widoczne są wyłysienia. Najprawdopodobniej jest również niewidomy. Przed nami podstawowe badania oraz wizyty weterynaryjne i u groomera. W schronisku jest jeszcze bardzo zagubiony. Nie wie, czego może się spodziewać po ludziach i dopiero próbuje odnaleźć się w zupełnie nowej, obcej rzeczywistości. Mimo tego jest łagodny. Pozwala przy sobie zrobić wszystko, cierpliwie znosi dotyk. Arno uczy się w schronisku również spacerowania na smyczy. I choć jego możliwości są ograniczone, spacery wyraźnie sprawiają mu przyjemność. Zatrzymuje się, węszy, poznaje świat przede wszystkim za pomocą nosa. Widać, że te krótkie chwile poza schroniskowym boksem dają mu coś bardzo ważnego - możliwość spokojnego odkrywania otoczenia. Nie wiemy jeszcze, jak zachowuje się w bezpośrednim kontakcie z innymi psami. Na razie wiemy jedno: to pies, który bardzo potrzebuje spokoju, cierpliwości i własnego człowieka. Dlatego już teraz ogromnie prosimy o dom dla tego dżentelmena. Schronisko nie jest dobrym miejscem dla żadnego psa, ale dla takiego psa jak Arno jest szczególnie trudne. Być może gdzieś tam jest osoba, która właśnie na niego czeka?
Listattu viime viikolla
