Adoptar a Arno
Mestizo · Macho
Un pequeño, anciano, perdido... y muy necesitado de un ser humano. Arno llegó a nuestro refugio a principios de agosto. Está descuidado - su pelaje está en mal estado y su piel muestra zonas calvas. Es probable que también esté ciego. Hemos revisiones básicas y visitas veterinarias y citas de peluquería. En el refugio, aún está muy perdido. No sabe qué esperar de las personas y está tratando de encontrar su camino en una realidad completamente nueva y ajena. A pesar de esto, es tierno. Se permite tocar, tolera pacientemente el contacto. Arno también está aprendiendo a caminar con correa en el refugio. Y aunque sus posibilidades son limitadas, los paseos le dan claramente placer. Se detiene, huele, conoce el mundo principalmente a través de su nariz. Es claro que estos momentos cortos fuera de la caja del refugio le dan algo muy importante: la oportunidad de descubrir silenciosamente su entorno. Aún no sabemos cómo se comporta en contacto directo con otros perros. Por ahora, sabemos una cosa: este es un perro que necesita mucha paz, paciencia y su propia persona. Por eso ya estamos pidiendo un hogar para este caballero. El refugio no es un buen lugar para ningún perro, pero para un perro como Arno, es especialmente difícil. ¿Quizás haya alguien allá afuera que lo esté esperando?
Leer original (pl)
Malutki, starszy, zagubiony… i bardzo potrzebujący człowieka. Arno do naszego schroniska trafił na początku sierpnia. Jest zaniedbany - jego sierść jest w kiepskim stanie, a na jego skórze widoczne są wyłysienia. Najprawdopodobniej jest również niewidomy. Przed nami podstawowe badania oraz wizyty weterynaryjne i u groomera. W schronisku jest jeszcze bardzo zagubiony. Nie wie, czego może się spodziewać po ludziach i dopiero próbuje odnaleźć się w zupełnie nowej, obcej rzeczywistości. Mimo tego jest łagodny. Pozwala przy sobie zrobić wszystko, cierpliwie znosi dotyk. Arno uczy się w schronisku również spacerowania na smyczy. I choć jego możliwości są ograniczone, spacery wyraźnie sprawiają mu przyjemność. Zatrzymuje się, węszy, poznaje świat przede wszystkim za pomocą nosa. Widać, że te krótkie chwile poza schroniskowym boksem dają mu coś bardzo ważnego - możliwość spokojnego odkrywania otoczenia. Nie wiemy jeszcze, jak zachowuje się w bezpośrednim kontakcie z innymi psami. Na razie wiemy jedno: to pies, który bardzo potrzebuje spokoju, cierpliwości i własnego człowieka. Dlatego już teraz ogromnie prosimy o dom dla tego dżentelmena. Schronisko nie jest dobrym miejscem dla żadnego psa, ale dla takiego psa jak Arno jest szczególnie trudne. Być może gdzieś tam jest osoba, która właśnie na niego czeka?
Publicado la semana pasada
