Υιοθετήστε τον/την Arno
Μεικτής φυλής · Αρσενικό
Ένας μικρός, μεγαλύτερος, χαμένος... και πολύ ανάγκη από έναν άνθρωπο. Ο Άρντο ήρθε στο καταφύγιο μας στις αρχές Αυγούστου. Είναι παραμελημένος - η γούνα του είναι σε κακή κατάσταση και το δέρμα του έχει φαλακρές κηλίδες. Είναι πιθανό να είναι και τυφλός. Έχουμε βασικές εξετάσεις και κτηνιατρικές επισκέψεις και ραντεβού περιποίησης μπροστά μας. Στο καταφύγιο, είναι ακόμα πολύ χαμένος. Δεν ξέρει τι να περιμένει από τους ανθρώπους και προσπαθεί απλά να βρει το δρόμο του σε μια εντελώς νέα, ξένη πραγματικότητα. Παρ' όλα αυτά, είναι ήρεμος. Επιτρέπει τον εαυτό του να τον αγγίζουν, υπομονετικά ανέχεται την επαφή. Ο Άρντο μαθαίνει επίσης να περπατάει με λουρί στο καταφύγιο. Και παρόλο που οι δυνατότητές του είναι περιορισμένες, οι βόλτες του δίνουν σαφώς ευχαρίστηση. Σταματάει, μυρίζει, γνωρίζει τον κόσμο κυρίως μέσω της μύτης του. Είναι σαφές ότι αυτά τα σύντομα στιγμιότυπα έξω από το κουτί του καταφυγίου του δίνουν κάτι πολύ σημαντικό - την ευκαιρία να ανακαλύψει ήρεμα το περιβάλλον του. Δεν ξέρουμε ακόμα πώς συμπεριφέρεται σε άμεση επαφή με άλλα σκυλιά. Για τώρα, ξέρουμε ένα πράγμα: αυτός είναι ένας σκύλος που χρειάζεται πολύ ηρεμία, υπομονή και το δικό του άτομο. Γι' αυτό ζητάμε ήδη ένα σπίτι για αυτόν τον κύριο. Το καταφύγιο δεν είναι ένα καλό μέρος για κανένα σκυλί, αλλά για ένα σκυλί όπως ο Άρντο, είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Ίσως υπάρχει κάποιος εκεί έξω που τον περιμένει;
Διάβασε αρχικό (pl)
Malutki, starszy, zagubiony… i bardzo potrzebujący człowieka. Arno do naszego schroniska trafił na początku sierpnia. Jest zaniedbany - jego sierść jest w kiepskim stanie, a na jego skórze widoczne są wyłysienia. Najprawdopodobniej jest również niewidomy. Przed nami podstawowe badania oraz wizyty weterynaryjne i u groomera. W schronisku jest jeszcze bardzo zagubiony. Nie wie, czego może się spodziewać po ludziach i dopiero próbuje odnaleźć się w zupełnie nowej, obcej rzeczywistości. Mimo tego jest łagodny. Pozwala przy sobie zrobić wszystko, cierpliwie znosi dotyk. Arno uczy się w schronisku również spacerowania na smyczy. I choć jego możliwości są ograniczone, spacery wyraźnie sprawiają mu przyjemność. Zatrzymuje się, węszy, poznaje świat przede wszystkim za pomocą nosa. Widać, że te krótkie chwile poza schroniskowym boksem dają mu coś bardzo ważnego - możliwość spokojnego odkrywania otoczenia. Nie wiemy jeszcze, jak zachowuje się w bezpośrednim kontakcie z innymi psami. Na razie wiemy jedno: to pies, który bardzo potrzebuje spokoju, cierpliwości i własnego człowieka. Dlatego już teraz ogromnie prosimy o dom dla tego dżentelmena. Schronisko nie jest dobrym miejscem dla żadnego psa, ale dla takiego psa jak Arno jest szczególnie trudne. Być może gdzieś tam jest osoba, która właśnie na niego czeka?
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
