Arno adoptieren
Mischling · Männlich
Ein kleiner, alter, verloren... und sehr dringend auf eine menschliche Begleitung angewiesen. Arno kam Anfang August zu unserem Tierheim. Er ist vernachlässigt – sein Fell ist in schlechtem Zustand und seine Haut zeigt kahle Stellen. Er ist vermutlich auch blind. Wir haben grundlegende Untersuchungen und Tierarztbesuche sowie Pflegepläne durchgeführt. Im Tierheim ist er immer noch sehr verloren. Er weiß nicht, was von Menschen zu erwarten ist und versucht nur, sich in einer völlig neuen, fremden Realität zurechtzufinden. Trotzdem ist er sanft. Er lässt sich streicheln, toleriert die Berührung geduldig. Arno lernt auch im Tierheim, an der Leine zu gehen. Und obwohl seine Möglichkeiten begrenzt sind, macht ihm Spaziergänge offensichtlich Freude. Er bleibt stehen, schnüffelt, erkundet die Welt vor allem durch seine Nase. Es ist klar, dass diese kurzen Momente außerhalb des Tierheimkäfigs ihm etwas sehr Wichtiges – die Möglichkeit geben, seine Umgebung still zu entdecken. Wir wissen noch nicht, wie er sich bei direktem Kontakt mit anderen Hunden verhält. Im Moment wissen wir eines: Dies ist ein Hund, der sehr viel Ruhe, Geduld und seine eigene Person braucht. Deshalb bitten wir bereits um ein Zuhause für diesen Herrn. Das Tierheim ist kein guter Ort für jeden Hund, aber für einen Hund wie Arno ist es besonders schwierig. Vielleicht gibt es jemanden da draußen, der nur auf ihn wartet?
Original lesen (pl)
Malutki, starszy, zagubiony… i bardzo potrzebujący człowieka. Arno do naszego schroniska trafił na początku sierpnia. Jest zaniedbany - jego sierść jest w kiepskim stanie, a na jego skórze widoczne są wyłysienia. Najprawdopodobniej jest również niewidomy. Przed nami podstawowe badania oraz wizyty weterynaryjne i u groomera. W schronisku jest jeszcze bardzo zagubiony. Nie wie, czego może się spodziewać po ludziach i dopiero próbuje odnaleźć się w zupełnie nowej, obcej rzeczywistości. Mimo tego jest łagodny. Pozwala przy sobie zrobić wszystko, cierpliwie znosi dotyk. Arno uczy się w schronisku również spacerowania na smyczy. I choć jego możliwości są ograniczone, spacery wyraźnie sprawiają mu przyjemność. Zatrzymuje się, węszy, poznaje świat przede wszystkim za pomocą nosa. Widać, że te krótkie chwile poza schroniskowym boksem dają mu coś bardzo ważnego - możliwość spokojnego odkrywania otoczenia. Nie wiemy jeszcze, jak zachowuje się w bezpośrednim kontakcie z innymi psami. Na razie wiemy jedno: to pies, który bardzo potrzebuje spokoju, cierpliwości i własnego człowieka. Dlatego już teraz ogromnie prosimy o dom dla tego dżentelmena. Schronisko nie jest dobrym miejscem dla żadnego psa, ale dla takiego psa jak Arno jest szczególnie trudne. Być może gdzieś tam jest osoba, która właśnie na niego czeka?
Eingestellt letzten Monat
