Adoptoi Dorina
Rasvahybridi · Nainen
Hei, nimeni on Dorina, olen pieni naiskissa, syntynyt noin marraskuussa 2019. Olin kasvattajakissanäyttelyssä eläintarhassa Nowiny. Minua adoptoidaan perheestä Zabrze, omistaja allekirjoitti adoptio-asiakirjassa lausunnon, että hän tietää tarpeellisuudesta hoitoon liittyen terveysolosuhteeni. Valitettavasti, kuten nyt tiedämme, päädyin eläintarhaan Psitulmnie 11. lokakuuta 2023, löydettiin täysin henkilöllisyyttä ei tuntemalla Mikulczycka-kadulla. He epäilivät, että olisin joutunut autoon... mutta se ei ollut onnettomuus. minulla on epilepsia ja lisäksi olin likainen ja täysin hiuttomaa – kärpästen aiheuttaman infektion vuoksi ja lisäksi kanssani oli karvanlaatuisen nälkäsen ruokapitoisuuden kanssa, kuin en olisi koskaan syönyt. Viime aikoina eläintarhan henkilökunta on kohtalaisesti törmännyt tällaisiin tapauksiin. Valitettavasti kukaan ei ottanut vastuuta minusta. Edellinen eläintarha ei ole enää olemassa, eikä minulla ole kotia, tässä kerran eläintarha toimii tässä roolissa. Vain useiden päivien jälkeen alkoi lähestyä ihmisiä, enemmän kiinnostuneita mahdollisista ruoasta. Nyt ihmisnäky aiheuttaa minulle iloa, koska tiedän, että menen kävelyyn, annetaan kourittaa... olen yksinomaan ihmisen kanssa. Mutta haluaisin kotia, pysyvää. Todellista. Olen hyvin käyttäytyvä, pehmeä naiskissa. Tarvitsen rauhallista ja ymmärtävää perhetä, joka haluaa pystyä hoitamaan jotain. Elän yhdessä erittäin rauhallisen kaverin kanssa, jolla on jo demenssia. Kun poistun laatikosta, kaikki tietää ja kuulee sen, kun saan hajuuttaa ruohoa, on hiljaisuus. Haluan tämän unelmavaltion eläintarhojen, eri kotien ja vanhakkaiden lopussa. Olin myös vieraana Veterinaarikeskuksessa oleskeluni Psitulissa. Sain testejä, jotka antoivat oikean hoidon, jonka jälkeen kohtaukset loputtivat ja voimani palasivat. Olen valmis etsimään uuden kodin...
Lue alkuperäinen (pl)
Witam mam na imię Dorina, jestem małą suczką, urodziłam się w okolicach listopada 2019 roku. Byłam podopieczną schroniska w Nowinach. Zostałam zaadoptowana przez rodzinę z Zabrza, na umowie adopcyjnej moja właścicielka podpisała deklarację, iż jest świadoma leczenia, które w moim stanie zdrowia jest konieczne. Niestety jak już teraz wiadomo trafiłam 11 października 2023 roku do schroniska Psitulmnie, zostałam znaleziona przez kompletnie obcą mi osobę w okolicach ul. Mikulczyckiej. Podejrzewali, że zostałam uderzona przez samochód... jednak to nie przez wypadek. Cierpię na padaczkę a w dodatku byłam brudna i cała wyłysiała - po inwazji pcheł a w dodatku z wilczym apetytem jakbym nigdy nie jadła. Ostatnio coraz to częściej personel schroniska spotyka się z takimi przypadkami.. Niestety nikt się nie poczuwał do wzięcia za mnie odpowiedzialności.. Schronisko poprzednie nie istnieje, a ja nie mam domu, tym razem schronisko pełni tą funkcję.. Dopiero po kilku dniach zaczęłam podchodzić do człowieka, w głównej mierze zainteresowana ewentualnym jedzeniem. Teraz dopiero widok człowieka wywołuje we mnie radośc, bo wiem, że pójdę na spacer, będę głaskana...Będę z człowiekiem na wyłączność. Ale chciałabym już mieć dom, taki na zawsze. Taki prawdziwy. Jestem bardzo ułożoną, łagodną suczką. Potrzebuję spokojnej i wyrozumiałej rodziny, która chce móc się kimś opiekować. Mieszkam wraz ze swoim bardzo spokojnym kolegą, który ma już demencję.. Gdy wychodzę z boksu wiedzą i słyszą o tym wszyscy, kiedy uda mi się powęszyć kawałek polany następuje cisza.. Chciałabym żeby te koszmary ze schroniskami, różnymi domami i tułaczkami wreszcie się skończyły. Podczas pobytu w Psitulu, zwiedziłam jeszcze Centrum Weterynaryjne. Miałam przeprowadzone badania, dzięki czemu dopasowano mi leczenie, po którym ataki ustąpiły i zebrałam siłę. Jestem gotowa do węszenia za nowym domem...
Listattu 4 kuukautta sitten
