Adoptera Dorina
Korsad ras · Hon
Hej, mitt namn är Dorina, jag är en liten hundflicka, jag föddes runt november 2019. Jag var en utstadd hund vid djurhemmet i Nowiny. Jag adopterades av en familj från Zabrze, på adoptionsavtalet skrev min ägare en deklaration där hon visste att hon var medveten om den behandling som krävdes för min hälsotillstånd. Tyvärr, som vi nu vet, hamnade jag vid djurhemmet Psitulmnie den 11 oktober 2023, jag hittades av en fullkomlig främling nära Mikulczycka gatan. De misstänkte att jag hade krockat med en bil... dock var det inte ett olycksfall. Jag lider av epilpsi och till och med var jag smutsig och helt naken – på grund av lösögoninfektion och dessutom med en vargliknande hunger som om jag aldrig skulle äta. Nyligen har personalen vid djurhemmet börjat se fler fall som detta. Tyvärr tog ingen ansvar för mig. Det tidigare djurhemmet finns inte längre, och jag har inget hem, denna gång uppfyller djurhemmet denna roll. Endast efter flera dagar började jag närma mig människor, främst intresserade av möjligt mat. Nu ger synen av en person mig glädje, för jag vet att jag ska gå på promenad, bli strukna... jag ska vara hos en person endast. Men jag vill ha ett hem, ett permanent. Ett riktigt. Jag är mycket väluppefordrad, mjuk hundflicka. Jag behöver en lugn och förstående familj som vill kunna ta hand om någon. Jag bor med min mycket lugna kamrat som redan har demens. När jag lämnar boxen vet alla och hörs det, när jag lyckas lukta en bit gräs, blir det tyst. Jag vill att dessa mardrömsliknande situationer med djurhem, olika hem och vandring ska sluta. Under min tid i Psitul besökte jag också veterinärcentret. Jag gjorde tester som tillät mig att få rätt behandling, efter vilken anfallen upphörde och jag fick kraft. Jag är redo att snuva upp ett nytt hem...
Läs original (pl)
Witam mam na imię Dorina, jestem małą suczką, urodziłam się w okolicach listopada 2019 roku. Byłam podopieczną schroniska w Nowinach. Zostałam zaadoptowana przez rodzinę z Zabrza, na umowie adopcyjnej moja właścicielka podpisała deklarację, iż jest świadoma leczenia, które w moim stanie zdrowia jest konieczne. Niestety jak już teraz wiadomo trafiłam 11 października 2023 roku do schroniska Psitulmnie, zostałam znaleziona przez kompletnie obcą mi osobę w okolicach ul. Mikulczyckiej. Podejrzewali, że zostałam uderzona przez samochód... jednak to nie przez wypadek. Cierpię na padaczkę a w dodatku byłam brudna i cała wyłysiała - po inwazji pcheł a w dodatku z wilczym apetytem jakbym nigdy nie jadła. Ostatnio coraz to częściej personel schroniska spotyka się z takimi przypadkami.. Niestety nikt się nie poczuwał do wzięcia za mnie odpowiedzialności.. Schronisko poprzednie nie istnieje, a ja nie mam domu, tym razem schronisko pełni tą funkcję.. Dopiero po kilku dniach zaczęłam podchodzić do człowieka, w głównej mierze zainteresowana ewentualnym jedzeniem. Teraz dopiero widok człowieka wywołuje we mnie radośc, bo wiem, że pójdę na spacer, będę głaskana...Będę z człowiekiem na wyłączność. Ale chciałabym już mieć dom, taki na zawsze. Taki prawdziwy. Jestem bardzo ułożoną, łagodną suczką. Potrzebuję spokojnej i wyrozumiałej rodziny, która chce móc się kimś opiekować. Mieszkam wraz ze swoim bardzo spokojnym kolegą, który ma już demencję.. Gdy wychodzę z boksu wiedzą i słyszą o tym wszyscy, kiedy uda mi się powęszyć kawałek polany następuje cisza.. Chciałabym żeby te koszmary ze schroniskami, różnymi domami i tułaczkami wreszcie się skończyły. Podczas pobytu w Psitulu, zwiedziłam jeszcze Centrum Weterynaryjne. Miałam przeprowadzone badania, dzięki czemu dopasowano mi leczenie, po którym ataki ustąpiły i zebrałam siłę. Jestem gotowa do węszenia za nowym domem...
Listade för 5 månader sedan
