Adopter Dorina
Kryssbrett · Hunn
Hei, jeg heter Dorina, jeg er en liten kvinnehund, jeg ble født rundt november 2019. Jeg var en oppsøkelseshund hos dyreavdelingen i Nowiny. Jeg ble adoptert av en familie fra Zabrze, på adopsjonsavtalen signerte eieren en erklæring om at hun er oppmerksom på behandlingen som er nødvendig for min helsestatus. Dessverre, som vi nå vet, endte jeg ved dyreavdelingen Psitulmnie den 11. oktober 2023, jeg ble funnet av en fullstendig fremmed nær Mikulczycka-gaten. De mistenkede at jeg hadde blitt kjørt over... men det var ikke et ulykke. Jeg lider av epilepsi og tilleggsvis var jeg forureinnet og helt nakne - pga. lueskader og dessuten hadde jeg en ulv-lignende appetitt som om jeg aldri hadde spist. Nylig har personalen ved dyreavdelingen vært mer og mer utsatt for slike tilfeller. Dessverre tok ingen ansvar for meg. Den tidligere dyreavdelingen eksisterer ikke lenger, og jeg har ingen hjem, denne gangen gjør dyreavdelingen dette. Bare etter flere dager begynte jeg å nærme meg mennesker, hovedsakelig interessert i mulig mat. Nå gir synet av et menneske meg glede, fordi jeg vet at jeg skal gå på tur, bli kledt... jeg skal være sammen med et menneske kun. Men jeg vil ha et hjem, et permanent. Et sant. Jeg er veldig god og venlig kvinnehund. Jeg trenger en rolig og forstående familie som ønsker å kunne ta seg av noen. Jeg lever sammen med min meget rolige kompanjong, som allerede har demens. Når jeg forlater boksen, vet alle og hører det, når jeg lykkes med å snuse et stykke gress, er det stille. Jeg vil at disse mareridtene med dyrerettigheter, ulike hjem og gateliv skal slutte nå. Under min opphold i Psitul besøkte jeg også Veterinærcenteret. Jeg hadde tester som tillot meg å få riktig behandling, etter hvilket anfallene stoppet og jeg fikk kraft. Jeg er klar til å snuse ut et nytt hjem...
Les original (pl)
Witam mam na imię Dorina, jestem małą suczką, urodziłam się w okolicach listopada 2019 roku. Byłam podopieczną schroniska w Nowinach. Zostałam zaadoptowana przez rodzinę z Zabrza, na umowie adopcyjnej moja właścicielka podpisała deklarację, iż jest świadoma leczenia, które w moim stanie zdrowia jest konieczne. Niestety jak już teraz wiadomo trafiłam 11 października 2023 roku do schroniska Psitulmnie, zostałam znaleziona przez kompletnie obcą mi osobę w okolicach ul. Mikulczyckiej. Podejrzewali, że zostałam uderzona przez samochód... jednak to nie przez wypadek. Cierpię na padaczkę a w dodatku byłam brudna i cała wyłysiała - po inwazji pcheł a w dodatku z wilczym apetytem jakbym nigdy nie jadła. Ostatnio coraz to częściej personel schroniska spotyka się z takimi przypadkami.. Niestety nikt się nie poczuwał do wzięcia za mnie odpowiedzialności.. Schronisko poprzednie nie istnieje, a ja nie mam domu, tym razem schronisko pełni tą funkcję.. Dopiero po kilku dniach zaczęłam podchodzić do człowieka, w głównej mierze zainteresowana ewentualnym jedzeniem. Teraz dopiero widok człowieka wywołuje we mnie radośc, bo wiem, że pójdę na spacer, będę głaskana...Będę z człowiekiem na wyłączność. Ale chciałabym już mieć dom, taki na zawsze. Taki prawdziwy. Jestem bardzo ułożoną, łagodną suczką. Potrzebuję spokojnej i wyrozumiałej rodziny, która chce móc się kimś opiekować. Mieszkam wraz ze swoim bardzo spokojnym kolegą, który ma już demencję.. Gdy wychodzę z boksu wiedzą i słyszą o tym wszyscy, kiedy uda mi się powęszyć kawałek polany następuje cisza.. Chciałabym żeby te koszmary ze schroniskami, różnymi domami i tułaczkami wreszcie się skończyły. Podczas pobytu w Psitulu, zwiedziłam jeszcze Centrum Weterynaryjne. Miałam przeprowadzone badania, dzięki czemu dopasowano mi leczenie, po którym ataki ustąpiły i zebrałam siłę. Jestem gotowa do węszenia za nowym domem...
Listet for 4 måneder siden
