Υιοθετήστε τον/την Dorina
Μεικτής φυλής · Θηλυκό
Γεια σας, το όνομά μου είναι Ντόρινα, είμαι ένα μικρό αρσενικό σκύλος, γεννηθήκα περίπου τον Νοέμβριο του 2019. Ήμουν ένας οικογενειακός σκύλος στο κέντρο φροντίδας ζώων στο Νοουίνι. Με υιοθέτησε μια οικογένεια από το Ζαμπρέ, στο συμφωνητικό υιοθεσίας η ιδιοκτήτρια μου υπογράφησε δήλωση ότι είναι ενήμερη για τη θεραπεία που είναι απαραίτητη για την κατάσταση υγείας μου. Ευτυχώς, όπως τώρα ξέρουμε, τελικά έφτασα στο κέντρο φροντίδας Ζώων Πσιτουλμνιε την 11η Οκτωβρίου 2023, βρέθηκα από έναν πλήρως ξένο κοντά στην οδό Μικούλτσικα. Υποψιάστηκαν ότι είχα χτυπηθεί από αυτοκίνητο... ωστόσο, δεν ήταν ατύχημα. Πάσχω από επιληψία και επιπλέον ήμουν κονταμένος και τελείως γυμνός - λόγω της επίθεσης των σκουριών και επιπλέον με ένα αρπακιά που έμοιαζε να μην έχει τρώξει ποτέ. Πρόσφατα, το προσωπικό του κέντρου φροντίδας ζώων αντιμετωπίζει όλο και περισσότερες περιπτώσεις τέτοιου είδους. Ευτυχώς, κανείς δεν πήρε ευθύνη για εμένα. Το προηγούμενο κέντρο φροντίδας ζώων δεν υπάρχει πλέον, και εγώ δεν έχω σπίτι, αυτή τη φορά το κέντρο φροντίδας ζώων εκτελεί αυτό το ρόλο. Μόνο μετά από πολλές ημέρες άρχισα να πλησιάζω ανθρώπους, κυρίως ενδιαφέρομαι για δυνατότητα τροφής. Τώρα, η θεώρηση ενός ανθρώπου με ευχαριστεί, γιατί ξέρω ότι θα πάω για περίπατο, θα καθαριστεί... θα είμαι με έναν άνθρωπο αποκλειστικά. Αλλά θα ήθελα να έχω ένα σπίτι, ένα σταθερό. Ένα πραγματικό. Είμαι ένα πολύ καλά συμπεριφερόμενο, μαλακό αρσενικό σκύλος. Χρειάζομαι μια ήρεμη και κατανοητική οικογένεια που θέλει να μπορεί να φροντίσει κάποιον. Ζω με τον πολύ ήρεμο σύντροφό μου, ο οποίος έχει ήδη ασθένεια της υπομνήσεως. Όταν φεύγω από το θυρίδιο, κάθε άτομο γνωρίζει και ακούει γι' αυτό, όταν καταφέρω να αναρωτηθώ ένα κομμάτι χλόης, υπάρχει σιωπή. Θέλω να τελειώσουν τα τρομακτικά ονειραγώματα με τα κέντρα, διαφορετικά σπίτια και τη φτώχεια. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στο Πσιτουλ, επίσης επισκέφθηκα το Κέντρο Ιατρικής Ζώων. Έκανα τεστ, τα οποία μου επέτρεψαν να πάρω την κατάλληλη θεραπεία, μετά την οποία σταμάτησαν οι σπασμοί και πήρα δύναμη. Είμαι έτοιμος να αναζητήσω ένα νέο σπίτι...
Διάβασε αρχικό (pl)
Witam mam na imię Dorina, jestem małą suczką, urodziłam się w okolicach listopada 2019 roku. Byłam podopieczną schroniska w Nowinach. Zostałam zaadoptowana przez rodzinę z Zabrza, na umowie adopcyjnej moja właścicielka podpisała deklarację, iż jest świadoma leczenia, które w moim stanie zdrowia jest konieczne. Niestety jak już teraz wiadomo trafiłam 11 października 2023 roku do schroniska Psitulmnie, zostałam znaleziona przez kompletnie obcą mi osobę w okolicach ul. Mikulczyckiej. Podejrzewali, że zostałam uderzona przez samochód... jednak to nie przez wypadek. Cierpię na padaczkę a w dodatku byłam brudna i cała wyłysiała - po inwazji pcheł a w dodatku z wilczym apetytem jakbym nigdy nie jadła. Ostatnio coraz to częściej personel schroniska spotyka się z takimi przypadkami.. Niestety nikt się nie poczuwał do wzięcia za mnie odpowiedzialności.. Schronisko poprzednie nie istnieje, a ja nie mam domu, tym razem schronisko pełni tą funkcję.. Dopiero po kilku dniach zaczęłam podchodzić do człowieka, w głównej mierze zainteresowana ewentualnym jedzeniem. Teraz dopiero widok człowieka wywołuje we mnie radośc, bo wiem, że pójdę na spacer, będę głaskana...Będę z człowiekiem na wyłączność. Ale chciałabym już mieć dom, taki na zawsze. Taki prawdziwy. Jestem bardzo ułożoną, łagodną suczką. Potrzebuję spokojnej i wyrozumiałej rodziny, która chce móc się kimś opiekować. Mieszkam wraz ze swoim bardzo spokojnym kolegą, który ma już demencję.. Gdy wychodzę z boksu wiedzą i słyszą o tym wszyscy, kiedy uda mi się powęszyć kawałek polany następuje cisza.. Chciałabym żeby te koszmary ze schroniskami, różnymi domami i tułaczkami wreszcie się skończyły. Podczas pobytu w Psitulu, zwiedziłam jeszcze Centrum Weterynaryjne. Miałam przeprowadzone badania, dzięki czemu dopasowano mi leczenie, po którym ataki ustąpiły i zebrałam siłę. Jestem gotowa do węszenia za nowym domem...
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
