Adopter Kosmas (Κοσμάς)
Croisé · Mâle · Âge inconnu
Je m'appelle Kosmas. Nous étions quatre, moi et mes trois frères. Nous avons grandi ensemble, toujours ensemble. Jusqu'à un jour où certaines personnes les ont remarqués en premier... et les ont emmenés dans leur nouvelle maison. Et j'ai été laissé derrière. Je ne savais pas pourquoi. Je ne savais pas ce que j'avais fait de mal. Peut-être parce que j'étais le plus effrayé de tous. Le plus hésitant. Celui qui reculait au lieu d'avancer. Pourtant, j'avais toujours envie de câlin. J'avais toujours envie d'affection - simplement à ma manière silencieuse. Peut-être que cela a dérangé certaines personnes. Peut-être qu'elles n'avaient pas la patience d'attendre. Alors je suis resté ici. Et ici, chaque jour je apprends à faire confiance à nouveau. À ne plus avoir peur des mouvements soudains. Parce que... peut-être que ces mouvements m'ont fait mal. Mais maintenant j'essaie de me rappeler qu'il y a des mains qui veulent seulement du bien. J'aime beaucoup les autres chiens. Je les regarde, je les suis, je les imite. Je vois à quel point ils sont courageux et sociables, je vois à quel point ils sautent joyeusement dans les câlins - et j'essaye, peu à peu, pas à pas, de devenir comme eux. Et quelque part en moi, j'espère. J'espère qu'une personne restera un peu plus à côté de moi. Une personne qui me donnera du temps, de l'espace et une chance de lui montrer qui je suis vraiment. Parce que, vous savez... je suis aussi un très bon chien. Je n'ai besoin que de quelqu'un qui puisse le voir. Notre doux Kosmas est adopté uniquement en Attique, avec un contrat d'adoption et une puce électronique.
Lire l'original (el)
Με λένε Κοσμά. Κάποτε ήμασταν τέσσερις — εγώ και τα τρία μου αδέρφια. Μεγαλώσαμε αγκαλιά, πάντα μαζί Ώσπου μια μέρα κάποιοι άνθρωποι τα πρόσεξαν πρώτα… και τα πήραν στο νέο τους σπίτι.. Κι εγώ έμεινα πίσω. Δεν ήξερα γιατί. Δεν ήξερα τι δεν έκανα σωστά. Ίσως γιατί ήμουν το πιο φοβισμένο από όλα. Το πιο διστακτικό. Αυτό που έκανε ένα βήμα πίσω, αντί για μπροστά. Κι όμως, πάντα ήθελα αγκαλιές. Πάντα ήθελα χάδια — απλώς με έναν δικό μου, ήσυχο ρυθμό. Ίσως αυτό να μπέρδεψε κάποιους. Ίσως να μην είχαν τη διάθεση να περιμένουν. Έτσι έμεινα εδώ. Κι εδώ μαθαίνω κάθε μέρα να εμπιστεύομαι ξανά. Να μην τρομάζω στις απότομες κινήσεις. Γιατί… ίσως κάποτε αυτές οι κινήσεις με πόνεσαν. Μα τώρα προσπαθώ να θυμηθώ ότι υπάρχουν και χέρια που μόνο καλό θέλουν να κάνουν. Αγαπώ πολύ τα άλλα σκυλιά. Τα παρατηρώ, τα ακολουθώ, τα αντιγράφω. Βλέπω πόσο τολμηρά και κοινωνικά είναι, βλέπω πώς πέφτουν με χαρά στις αγκαλιές — κι εγώ προσπαθώ, λίγο λίγο, βήμα βήμα, να γίνω σαν κι αυτά. Και κάπου μέσα μου ελπίζω. Ελπίζω ότι θα βρεθεί ένας άνθρωπος που θα σταθεί λίγο παραπάνω δίπλα μου. Που θα μου δώσει χρόνο, χώρο, και μια ευκαιρία να του δείξω ποιος είμαι στ’ αλήθεια. Γιατί, ξέρετε… είμαι κι εγώ ένα σπουδαίο σκυλί. Απλώς χρειάζομαι κάποιον που να μπορεί να το δει. Ο Γλυκός μας Κοσμάς Υιοθετείται μόνο εντός Αττικής, με συμβόλαιο υιοθεσίας και μικροτσίπ. 📌 Γεννημένος Οκτώβριο του 2024
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
