TIDŻEJ örökbefogadása
Keverék fajta · Ismeretlen · Idős · 9 évek
Született 2017-ben Ideje boldogan és kielégítően bejelenteni, hogy Tidzej korábbi leírása "a szemetesbe dobás" volt! Miért? Mert elavult. Kis idegessége miatt hónapokig nem akart elhagyni a kutyaszobát, de lassan elkezdett sétálni, miután egy nyugodtabb helyre került. Ez egy hosszú, több hónapos alkalmazkodási fázis volt a szorítóhoz. Jelenleg TIDŻEJ rendszeresen visel övet, és bár a vezeték rögzítésének pillanata továbbra is meggyötörte, a sétálás már élvezetes. Erdői ösvényeken izgatottan szaglászik, vidáman csóváló farkkal rohan (és szép szőre van), és egyre jobban reagál a nevekre és az emberekkel való kapcsolatra. Hosszú vezetéken sétál rendben. Futókat és kerékpárosokat egyáltalán nem figyel, de más kutyákra impulzívan reagál, bár a figyelmének elterelésével ezek a reakciók megrövidíthetők. Sétá után TIDŻEJ megnyugszik, majd hajlandó ölelődni, felmászni a gondozó ölére, és játssza a gumit, amit szeret. Nem tudjuk, milyen kapcsolatot épített az emberekkel a múltban a menhely előtt, de sok idő kellett ahhoz, hogy újra megbízzon, és elhiggye, hogy senki nem akarja megsebesíteni. TIDŻEJ már eltöltötte az idejét (először egy városi kutyaszobában, most egy állatmenhelyen) – két év telt el. Ideje, hogy végül normálisan élni egy ember mellett, és soha többé ne legyen korlátozva ketrec vagy lánc alatt.
Olvasd el az eredetit (pl)
Rok urodzenia: 2017 Nadszedł czas, kiedy z radością i satysfakcją możemy obwieścić, że poprzedni opis Tidżeja „wyrzucamy do kosza”! Dlaczego ? Ponieważ jest nieaktualny. Nasz lękusek, odmawiający przez wiele miesięcy opuszczenia kojca, po zmianie miejsca na spokojniejsze, zaczął powoli wychodzić na spacery. To był długi, kilkumiesięczny etap oswajania ze smyczą. Obecnie Tidżej ma na stałe założone szelki, a moment podpięcia linki jeszcze go stresuje, natomiast sam spacer jest już ogromną przyjemnością. Na leśnych ścieżkach węszy z ekscytacją, biega z radośnie falującym ogonem (a kitę ma piękną) i coraz lepiej reaguje na przywołanie i kontakt z człowiekiem. Na długiej lince chodzi bez zarzutu. Obojętnie mija biegaczy i rowerzystów, natomiast na psy reaguje impulsywnie, jednak odwracając jego uwagę, można te reakcje skrócić. Po spacerze Tidżej wycisza się i wtedy staje się skory do przytulania, wdrapywania na kolana opiekuna i zabawy gumowymi zabawkami, które uwielbia. Nie wiemy, jakie relacje z człowiekiem miał w poprzednim, przedschroniskowym życiu, ale potrzebował dużo czasu, żeby na nowo zaufać i uwierzyć, że nikt nie chce go skrzywdzić. Tidżej swoje już wysiedział (najpierw w gminnym kojcu, teraz w schronisku) – tak umknęły mu dwa lata. Pora, aby nareszcie zaczął normalnie żyć przy boku człowieka i by już nigdy nie ograniczały go żadne kraty ani łańcuch.
Megjelent 3 hónappal ezelőtt
