TIDŻEJ adopteren
Kruisbried · Onbekend · Oud · 9 jaren
Geboren in 2017 Het is tijd om blij en tevreden te melden dat de vorige beschrijving van Tidzej "het in de vuilnisbak gooien" is! Waarom? Omdat die verouderd is. Onze kleine onzekerheid, die gedurende maanden weigerde de hokbaan te verlaten, heeft geleidelijk aan lopen gegaan na het verhuizen naar een rustiger plek. Dit was een langdurige fase van gewent zijn aan de riem. Tegenwoordig heeft TIDŻEJ permanente harnassen, en het moment van aansluiten van de riem stelt hem nog steeds onder spanning, maar het wandelen zelf is al een grote plezier. Op bospaden snuffelt hij enthousiast, rent met een gelukkig wapperend staartje (en hij heeft een prachtige vacht) en reageert steeds beter op roepen en contact met mensen. Met een lange riem loopt hij zonder problemen. Hij negeert lopers en fietsers onverschillig, maar reageert impulsief op andere honden, hoewel deze reacties door afleiding kunnen worden verkort. Na een wandeling kalmeert TIDŽEJ en wordt dan bereid om te knuffelen, op de knie van de verzorger te klimmen en met rubberen speelgoed te spelen, wat hij liefheeft. We weten niet welke relaties hij had met mensen in zijn vorige leven voor het dierenasiel, maar hij had veel tijd nodig om opnieuw te vertrouwen en te geloven dat niemand hem wilde pijn doen. TIDŽEJ heeft zijn tijd doorgebracht (eerst in een gemeentelijke hokbaan, nu in een dierenasiel) - twee jaar zijn voorbijgegaan. Het is tijd dat hij eindelijk normaal kan leven aan de zijde van een mens en nooit meer beperkt hoeft te worden door tralies of kettingen.
Origineel lezen (pl)
Rok urodzenia: 2017 Nadszedł czas, kiedy z radością i satysfakcją możemy obwieścić, że poprzedni opis Tidżeja „wyrzucamy do kosza”! Dlaczego ? Ponieważ jest nieaktualny. Nasz lękusek, odmawiający przez wiele miesięcy opuszczenia kojca, po zmianie miejsca na spokojniejsze, zaczął powoli wychodzić na spacery. To był długi, kilkumiesięczny etap oswajania ze smyczą. Obecnie Tidżej ma na stałe założone szelki, a moment podpięcia linki jeszcze go stresuje, natomiast sam spacer jest już ogromną przyjemnością. Na leśnych ścieżkach węszy z ekscytacją, biega z radośnie falującym ogonem (a kitę ma piękną) i coraz lepiej reaguje na przywołanie i kontakt z człowiekiem. Na długiej lince chodzi bez zarzutu. Obojętnie mija biegaczy i rowerzystów, natomiast na psy reaguje impulsywnie, jednak odwracając jego uwagę, można te reakcje skrócić. Po spacerze Tidżej wycisza się i wtedy staje się skory do przytulania, wdrapywania na kolana opiekuna i zabawy gumowymi zabawkami, które uwielbia. Nie wiemy, jakie relacje z człowiekiem miał w poprzednim, przedschroniskowym życiu, ale potrzebował dużo czasu, żeby na nowo zaufać i uwierzyć, że nikt nie chce go skrzywdzić. Tidżej swoje już wysiedział (najpierw w gminnym kojcu, teraz w schronisku) – tak umknęły mu dwa lata. Pora, aby nareszcie zaczął normalnie żyć przy boku człowieka i by już nigdy nie ograniczały go żadne kraty ani łańcuch.
Gelist 3 maanden geleden
