Adottare Dubaj
Maschio · Adulto · 4 anni
Dubaj è molto timido e non ha detto molto di se stesso fin dall'inizio. È stato quindi ampiamente considerato "almeno un po' strano". Si è abituato alle sue espressioni, che sono molto poco chiare e probabilmente per questo incomprensibili per molti. Si è abituato ai suoi umori melancolici, che lo paralizzano come fanno i mal di testa alle persone. Si è abituato al fatto che quando tutti i segni nel cielo e sulla terra dicono che il mondo è bello, la zampa o l'anima di Dubaja fa male. Non si è abituato alle condizioni del rifugio, anche se si può supporre che a volte trovi piccoli piaceri che probabilmente gli permettono di continuare. Gli piace seppellirsi nel pagliericcio, addormentarsi durante le passeggiata, studiare fenomeni completamente insignificanti per il resto del mondo, meravigliarsi di tutto e, ovviamente, mangiare bene, e soprattutto apprezzare la pace santa. È un grande compagno per passeggiate tranquille in bosco o campo, non tira, non abbaia, non si butta sui cani e non serba rancore agli altri esseri. Dubaj è stato probabilmente allevato in un ambiente pieno di violenza, che lo ha reso un cane spaventato e molto scarsamente equipaggiato in termini di vocabolario, di esperienze e di comportamenti. Nonostante questo, cerca di "rimediare alle lacune", affronta gli incontri con gli altri cani con curiosità. Con le persone nuove mantiene le distanze e ancora ha bisogno di tanto tempo per sentirsi a suo agio in loro compagnia, ma sta anche facendo progressi promettenti in questa area. Il passato non può essere cambiato, e i danni fatti non possono essere riparati. Ma crediamo in Dubaja, lo supportiamo nel suo percorso verso la normalità, anche se sappiamo bene che qui, nel rifugio per animali, non miglioreremo significativamente il suo funzionamento - questo può succedere solo in una casa. Se vuoi aiutarlo e cambiare il suo destino, chiamaci! Scopri di più qui: [facebook]() [instagram]() [tiktok]() [youtube]()
Leggi originale (pl)
Dubaj jest bardzo skryty i od początku niewiele mówił o sobie. Powszechnie został więc uznany za “co najmniej dziwaka”. Przyzwyczaił nas do swojej mimiki, która jest bardzo nieoczywista i zapewne z tego powodu dla wielu niezrozumiała, przyzwyczaił nas do swoich melancholijnych nastrojów, które obezwładniają go jak ludzi migreny, przyzwyczaił nas do tego, że gdy wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że świat jest piękny, Dubaja właśnie boli łapa albo dusza. Nie przyzwyczaił się do warunków schroniskowych, choć można przyjąć, że znajduje czasem małe przyjemności, które prawdopodobnie pozwalają mu jeszcze trwać. Lubi zagrzebywać się w słomie, przysypiać na spacerze, studiować zjawiska zupełnie nieinteresujące dla reszty świata, dziwić się wszystkiemu i oczywiście dobrze zjeść, a nade wszystko ceni święty spokój. Jest świetnym kompanem do spokojnych spacerów po lesie czy polu, nie ciągnie, nie szczeka, nie rzuca się do psów, do innych żyjątek również nie żywi urazy. Dubaj najprawdopodobniej wychował się w środowisku przesyconym przemocą, co uczyniło go psem przelęknionym i bardzo ubogo wyposażonym w język wypowiedzi, w różnorodność doświadczeń i zachowań. Mimo to stara się “nadgonić braki”, z ciekawością podchodzi do spotkań z psami. Wobec nowych osób trzyma dystans i nadal potrzebuje sporo czasu, by poczuć się swobodnie w ich towarzystwie, ale i na tym polu czyni obiecujące postępy. Przeszłości już nie zmienimy, krzywd wyrządzonych nie naprawimy. Ale wierzymy w Dubaja, wspieramy go w drodze do normalności, choć wiemy dobrze, że tu, w schronisku nie poprawimy znacząco jego funkcjonowania - to się może zdarzyć tylko w domu. Jeśli chcesz mu pomóc i odwrócić los, zadzwoń! Więcej dowiesz się tu: () () () () Ida 694689970 Tonia 602763034 Behawiorystka 514360970
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati 2 mesi fa
