Due muscoli in più per fare tenerezza adopteren
Kruisbried · Onbekend
Een evolutie strategie om beter met mensen te communiceren Een studie uitgevoerd door een team Britse en Amerikaanse onderzoekers en gepubliceerd in PNAS stelt dat honden, in tegenstelling tot hun “cousin” wolven, een gezichtspijpmusculus hebben die het mogelijk maakt om de binnenhoek van de wenkbrauw op te tillen, waardoor ze die “bedroefde” uitstraling kunnen aannemen die hun menselijke medebewoners vertrouwelijk maakt. Maar de studie gaat verder en onderzoekt de reden voor dit verschil: en de reden is te vinden in domesticatie, die de gezichtspijpmusculatuur van honden heeft veranderd omdat het functioneel was voor visuele communicatie met mensen. Het is inderdaad een spier die het mogelijk maakt om de binnenhoek van de wenkbrauw intensief op te tillen en die aanwezig is bij honden, maar niet bij wolven, zoals gedraglijke data tonen dat honden de wenkbrauwbeweging veel vaker en met grotere intensiteit produceren dan wolven. Het is bekend dat mensen honden met baby-achtige kenmerken, zoals een grote slaap, grote ogen enzovoort, liever hebben: het optillen van de binnenhoek van de wenkbrauw maakt de ogen groter en is daarom potentiëel aantrekkelijker voor mensen. Niet alleen dat, deze binnenhoek van de wenkbrauw beweging lijkt ook op een gezichtsuitdrukking die mensen maken wanneer ze verdrietig zijn en kan daarom meer effectief zorgzaamheid en mededogen oproepen. Dus om deze gedragsvaardigheden te bereiken en de band met mensen te versterken, heeft de hond de anatomie van zijn gezichtspijpmusculatuur “vergroot”, waarbij twee spieren specialiseren: de retractor anguli oculi lateralis spier (RAOL) en de levator anguli oculi medialis spier (LAOM): een evolutie strategie die zeker succesvol gebleken is!
Origineel lezen (it)
Una strategia evolutiva per comunicare meglio con gli umani Uno studio condotto da un team di ricercatori britannici e statunitensi e pubblicato su PNAS afferma che i cani, a differenza dei loro “cugini” lupi, hanno un muscolo facciale che consente di sollevare il sopracciglio interno, permettendo di assumere quell'espressione “triste” che fa intenerire i loro compagni umani. Ma lo studio va oltre e si spinge fino alla ricerca del motivo di questa diversità: e il motivo viene indicato nell'addomesticamento, che ha trasformato l'anatomia del muscolo facciale dei cani perché ciò era funzionale alla comunicazione visiva con gli esseri umani. Si tratta, infatti, di un muscolo che permette di sollevare intensamente il sopracciglio interno e che è presente nei cani ma non nei lupi, tant’è che i dati comportamentali dimostrano che i cani producono il movimento delle sopracciglia molto più spesso e con maggiore intensità rispetto ai lupi. E’ noto che gli esseri umani prediligono i cani che presentano caratteristiche da neonato, come la fronte spaziosa, gli occhi grandi e così via: l’innalzamento interno del sopracciglio fa appunto apparire gli occhi più grandi e quindi potenzialmente più attraenti per l'uomo. Non solo, ma questo sollevamento interno della fronte assomiglia anche a un movimento facciale che gli esseri umani producono quando sono tristi ed è pertanto in grado di provocare, con maggiore efficacia, tenerezza ed empatia. Dunque, per raggiungere queste abilità comportamentali ed intensificare il legame con l'uomo il cane ha “modificato” l’anatomia dei propri muscoli facciali, specializzandone due: il muscolo retractor anguli oculi lateralis (RAOL) e il muscolo levator anguli oculi medialis (LAOM): una strategia evolutiva che si è dimostrata sicuramente vincente!
Gelist 4 maanden geleden
