ROX adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Puppy · 3 maanden
ROX, in het dierenasi 1953 dagen My name is ROX, een knappe en grote Cane Corso kruising, zeer liefdevol, die op 3 maanden oud bij het asiel aankwam nadat hij in de straat verlaten was gevonden, waarschijnlijk vanwege mijn mobiliteitsprobleem. In het asiel ontdekten ze dat de afwijking in mijn benen die ervoor zorgde dat ik niet normaal kon lopen, te danken was aan een neurologisch syndroom dat mijn ruggengraat ophoopte. Na een langdurige geschikte behandeling en aquatische fysiotherapie kan ik nu vrij normaal lopen, ik heb geen behandeling meer nodig en geniet steeds meer van wandelingen die niet te lang mogen zijn. Met al mijn tegenslagen en alleen gekend met het asiel, ben ik erg bang voor het onbekende en waakzaam tegen mensen en andere dieren van dezelfde soort; maar als ik ze ken, word ik zeer liefdevol en houd er veel van om geknuffeld te worden. Bovendien ben ik zeer rustig. Toch verdraag ik hitte niet goed en door mijn vorige neurologische problemen zijn lange periodes in de zon niet aan te raden. De afgelopen maanden ben ik ervan overtuigd geraakt dat wandelingen buiten het asiel met vrijwilligers waar ik vertrouwen in heb leuk kunnen zijn, wat me helpt beter te lopen en vertrouwen te krijgen; ja, het is waar, ik vind het echt leuk! Ik ben nog jong, dus ik heb nog veel dingen te ontdekken, stap voor stap. Helaas heb ik nooit de warmte en zorg van een thuis gekend, dus ik wacht ongeduldig op mijn toekomstige eigenaars die het hart en de tijd hebben om me met al hun zorg en vriendelijkheid te verzorgen, zodat ik eindelijk gelukkig kan zijn; ik zal jullie goed terugbetalen! Zoals je kunt horen, ben ik een lieve grote teddybeer vol motivatie.
Origineel lezen (fr)
Rox, au refuge depuis 1980 jours Je m’appelle Rox, beau et grand croisé Cane Corso très attachant arrivé à 3 mois au refuge après avoir été trouvé abandonné dans la rue sûrement à cause de mon souci de mobilité. Au refuge, ils ont découvert que la malformation que j’avais aux pattes m’empêchant de me mouvoir normalement, était dûe à un syndrome neurologique qui consistait à comprimer ma moelle épinière. Après un long traitement adapté et de la kiné aquatique, je marche aujourd’hui presque normalement, je n’ai plus de traitement et j’apprécie de plus en plus les balades qui ne doivent pas être trop longues. Avec tous mes malheurs et le fait que je n’ai connu que le refuge, je suis assez craintif de l’inconnu et méfiant envers l’humain et mes congénères ; mais quand je connais, je deviens très câlin et j’adore me faire papouiller. De plus, je suis très calme. Par contre je supporte mal la chaleur et du fait de mes anciens soucis neurologiques, les longues périodes au soleil me sont déconseillées. Depuis plusieurs mois, je me suis laissé convaincre que les balades à l’extérieur du refuge pouvaient être sympas avec les bénévoles en qui j’ai confiance, ce qui me permet de marcher de mieux en mieux et de gagner en confiance ; et oui, c’est vrai, j’aime bien ! Je suis encore jeune donc j’ai encore plein de choses à découvrir, petit à petit. Je n’ai malheureusement jamais connu la douceur et la chaleur d’un foyer, j’attends donc impatiemment mes futurs maîtres qui auront le cœur et le temps de s’occuper de moi avec toute leur douceur et leur bienveillance pour enfin être heureux ; je vous le rendrai bien ! Vous l’aurez compris, je suis un gentil gros nounours plein de motivation.
Gratis account — 10 contacten inbegrepen
Gelist 2 maanden geleden
