suņome Džūlija adopteren
Vrouwelijk · Oud · 14 jaren
In 2016 werd een vierjarige Julie door haar eigenaar naar het dierenasiel gebracht – een man met een witte snuit die niet langer kon omgaan met de actieve vierjarige hond. De hond bleek angstig te zijn: ze liep altijd alleen op een korte riem en reageerde fysiek op elk geluid. Julie "verbleef" in het asiel, bereikte een ouderdom. In feite is haar enthousiasme en activiteit niet het minste verloren. Afgelopen zomer kwam een familie naar het asiel om specifiek Julie te ontmoeten. Wij hoopten. Luisterend naar de antwoorden van de familie op onze vragen – waarom ze juist Julie hadden gekozen, welke ervaring ze hadden met honden, dat haar leeftijd hen geen angst inboezemde, dat ze bereid waren met een trainer te werken – werden we overweldigd door hoop. Helaas had de grote familie al een paar honden en andere dieren, zoals gebruikelijk in een landhuis. Naarmate de jaren voorbijgingen en Julie elke dag in gezelschap van goed gevoede soortgenoten doorbracht, weigerde ze om enige andere honden te accepteren. Geen enkele. Zelfs niet groter of kleiner, jong of oud. Dus werd het aanbod voor een thuis voor Julie teruggetrokken... Gelukkig nam de familie een andere hond uit ons asiel – Dachuk, die door gebrek aan socialisatie misschien jarenlang in het asiel zou hebben verbleven, maar nu hebben de eigenaars het kleine geblaf omgevormd tot een geweldige hond. Eerlijk gezegd verwachten we niet meer dat we Julie kunnen plaatsen – ze heeft medicatie nodig om haar urine dagelijks te controleren, en heeft ook al een paar tumoren chirurgisch verwijderd. In feite kunnen wonderen gebeuren... In haar zwarte en witte jas, nu met grijs, kan de hond iemand's hart raken, kom haar bezoeken! Julie zou er dolblij mee zijn! Als je ons wilt helpen bij het verzorgen van Julie in een "Goed Oudje", zouden we dankbaar zijn voor hoogwaardig voedsel voor senioren, evenals financiële steun voor de medicijnen van de hond – gemiddeld 40-50 euro per maand.
Origineel lezen (lv)
Tālajā 2016. gadā tolaik četrus gadus veco Džūliju uz patversmi atveda viņas īpašnieks – sirmgalvis, kurš vairs netika galā ar četrus gadus veco aktīvisti. Sunīte izrādījās nervoza: vienmēr staigājusi tikai īsā pavadiņā, par katru aušību fiziski ietekmēta. Džūlija patversmē “iesēdās”, sasniedzot seniora vecumu. Tiesa, viņas dzīvesprieks un aktivitāte ne par mata tiesu nav gājuši mazumā. Aizvadītajā vasarā kāda ģimene ieradās patversmē tieši ar vēlmi iepazīties ar Džūliju. Mēs laimes gaidās sastingām. Klausoties ģimenes atbildēs uz mūsu jautājumiem – kāpēc viņi noskatījuši tieši Džūliju, kāda pieredze ar suņiem, ka nebiedē viņas vecums, ka gatavi strādāt kopā ar kinologu – mēs reibām cerībā. Diemžēl kuplās ģimenes pulkā jau mita pāris suņu un citi mājdzīvnieki, kā jau lauku saimniecībā. Džūlija, gadiem ritot un ikdienu vadot piesātinātā sugasbrāļu vidē, citus rējējus atsakās pieņemt. Nevienu pašu. Ne lielu, ne mazu, ne jaunu, ne vecu. Tā mājas piedāvājums Džūlijai atcēlās…Par laimi, ģimene no mūsmājām aizveda citu sunīti – Dačuku, kura socializācijas iztrūkuma dēļ patversmē varētu “iesēsties” arī uz daudziem gariem gadiem, bet tagad saimnieki rējējiņu pārvērtuši burvīgā sunī. Ja godīgi, mēs neceram Džūliju vairs iekārtot – viņai ik dienu jālieto zāles pret urīna nesaturēšanu, izoperēti arī pāris jaunveidojumi. Tiesa, brīnumi mēdz notikt…Ja melnbaltā, nu jau ar sirmumu kažokā, sunīte iekrīt kādā sirdī, brauciet pie viņas ciemos! Džūlija par to tikai priecāsies! Ja vēlaties mums palīdzēt Džūliju “Labajās mājās” aprūpēt, būsim pateicīgi gan par kvalitatīvu barību, kas domāta senioriem, gan par finansiālu atbalstu sunītes medikamentiem – mēnesī vidēji ap 40-50 Eur.
Gelist 5 maanden geleden
