Tigrou adopteren
Kruisbried · Onbekend · Volwassen · 5 jaren
[Titi, onze kleine Tigrou n&rsquo is meer. Het is een trieste feit dat we deze nieuws gisteren middag leerde. Kleine Tigrou kreeg hartstilstand tijdens de onderzoeken, en de poging om te reanimeren mislukte. Het nieuws is zo hard als de dood van onze Titi, iedereen huilde op het dierenasiel. Mijn kleine Titi, het is zielig dat ik hoorde je hart stopte met slaan terwijl je aan de onderzoeken was. Jij, die zo veel gevochten hebt al die tijd. Ik herinner me dat je opgaf, weet je? oproep van je eigenaar op een maandag, uitleg dat hij niet kon betalen voor een scanner, omdat hij een vereniging had gevonden die hem betaalde voor de scanner, van de tweede oproep drie dagen later, toen hij uitlegde dat hij het deed. Hij wilde je niet meer, omdat hij niet kon aanvaarden de chirurgie die dan zou toestaan dat je goed kon lopen, zelfs al hadden wij hem de scanner betaald. Je kwam op vrijdagochtend in nood naar het dierenasiel. En nu is het verbazingwekkend dat we je cadaverstaat ontdekten. Maar we hebben de geweldige kleine hond gekend die je was. Je eigenaar vertrok naar buitenland vanaf de middag en zijn familie moest hem per vliegtuig bij komen... Op 17 december 2021, acht dagen voor Kerstmis, zijn de prioriteiten niet hetzelfde voor alle mensen... Ik herinner me de oproep van je verhuurder. uitleg dat ze ons zou aanvallen in belediging omdat ze foto's had laten zien genomen de dag dat je op het dierenasiel aankwam, en dat maakte haar kinderen huilen... Toch zijn we eraan gewend bedreigingen, grofheid, negatieve mening... Met jou namen we de gewoonte aan om naar specialisten te gaan, scanners, MRI, punctie van ruggengraatvocht, we ontdekten je pathologieën. Een ventrale degeneratieve myelo-pathie maakte je onoperabel. Een traag evoluerende chemodectoom drukte op je hart, we wisten dat het niet zou reageren op chemotherapie of stralingstherapie. Aan het begin van het jaar planden we gerichte therapie om te helpen. Gisteren, voor het eerst spraken we over een rolstoel om te helpen lopen. Tot nu toe heeft de neuroloog uitgelegd dat lopen je dwingt. Je was zo dapper, en zo blij, een gelukkig klein engeltje dat ons leven verlichtte tijdens die drie jaren die we met je delen op het dierenasiel. Tot het eind, je vierde... In ons huis, herwon je gewicht, je had gebalanceerde maaltijden. En dan op een dag, introduceerden we een companion. Fara had haar Tuck verloren, en kon het niet overwinnen, ze kwam in je leven. Zo veel foto's van dit nieuwe onafscheidelijke paar, zoals wij, je hield van Fara. Een maand geleden vandaag vertrok ze, je was alleen en verdrietig sindsdien, en we zochten een nieuwe liefdevolle en aardige companion. Tijdens Kerstmis zagen we je rode oog... ogen direct een ophthalmologie afspraak, een zijdelingse ulcus, dan werd glaucoom ontdekt. Toen je uit de chuva kwam, werd je ziek, je werd direct naar de spoedafdeling genomen. Er was niets duidelijk gevonden, je bloedtelling was goed, je echo liet een lichte pericardiale effusie zien die niet gepuncteerd kon worden. Dus je ging weer terug naar het dierenasiel. Een dubbele afspraak in interne geneeskunde en neurologie werd geregeld. Vrijdag ging je terug naar ophthalmologie, je ulcus was genezen, maar beide ogen werden nu behandeld voor dit vreselijke glaucoom. Je was zo een strijder, mijn Titi, dat we altijd dachten dat je een winnaar was. Je bent altijd een gezonde zieke geweest, gisteren voor het eerst, vertel ik je. vond het droevig in de kamer Wacht, je wilde niet naar de andere honden. Je miste je Fara, en een maand later ging je haar ontmoeten. We probeerden je te vermaken, vergeefs. Je hart stopte, en vandaag zijn we in tranen. Het is zo surrealistisch om te denken dat je er niet meer bent, dat je blijdschap geen licht meer op onze dagen werpt. Je maakte ons lachen en glimlachen, soms grinnikend wanneer je wilde Fara likken en dat squo; Ze was het zat, maar je schurk maakte ons snel weer lachend. Vandaag ben je samen, en we zijn kapot van hoeveel we je liefhadden. Vaarwel mijn Titi, zorg voor Fara. Weet dat je voortaan in ons hart bent, hoe kon je niet liefhebben?]
Origineel lezen (fr)
Titi, notre petit Tigrou n’est plus. C’est avec sidération que nous avons appris cette nouvelle hier midi. Petit Tigrou a fait un arrêt cardiaque pendant les examens, et la tentative de réanimation a échoué. La nouvelle est aussi brutale que le décès de notre Titi, tout le monde pleurait au refuge. Mon petit Titi, c’est avec sidération que j’ai appris que ton cœur avait cessé de battre pendant que tu passais des examens. Toi, qui t’étais tellement battu durant tout ce temps. Je me souviens de ton abandon, de l’appel de ton propriétaire, un lundi, expliquant qu’il n’avait pas les moyens de payer un scanner, du fait qu’il avait trouvé une association qui lui payait ce scanner, du second appel trois jours après, lors duquel il expliquait qu’il ne voulait plus de toi, car il ne pourrait pas gérer la chirurgie qui te permettrait ensuite de marcher correctement, même si on lui payait le scanner. Tu es arrivé en urgence, comme trop souvent, le vendredi matin au refuge. Et là, c’est avec stupéfaction que nous avons découvert ton état cadavérique. Mais nous avons rencontré le merveilleux petit chien que tu étais. Ton propriétaire partait dès l’après-midi à l’étranger et sa famille devait le rejoindre en avion… En ce 17 décembre 2021, à 8 jours de Noël, les priorités ne sont pas les mêmes pour tous les humains… Je me souviens de l’appel de ta propriétaire m’expliquant qu’elle allait nous attaquer en diffamation car j’avais diffusé des photos prises le jour de ton arrivée au refuge, et que cela avait fait pleurer ses enfants…peu importe, nous avons l’habitude des menaces, des insultes, des avis négatifs… Avec toi, nous avons pris l’habitude d’aller chez des spécialistes, scanners, irm, ponction du liquide cérébro-spinal, nous avons découvert tes pathologies. Une myelopathie dégénérative ventrale te rendait inopérable. Un chémodectome d’évolution lente te comprimait le cœur, nous savions qu’il ne répondrait ni à une chimio, ni à une radiothérapie. En ce début d’année, nous avions prévu une thérapie ciblée pour t’aider. Hier, pour la première fois nous avions évoqué un chariot pour t’aider à marcher. Jusqu’à présent, le neurologue expliquait que marcher te musclait. Tu étais d’un tel courage, et tellement gai, un petit ange joyeux qui a éclairé nos vies durant ces trois années partagées avec nous au refuge. Jusqu’au bout tu nous faisais la fête… Chez nous, tu as repris du poids, tu as eu des repas équilibrés. Et puis un jour, nous t’avons présenté une compagne. Fara avait perdu son Tuck, et ne s’en remettait pas, elle est arrivée dans ta vie. Que de photos de ce nouveau couple inséparable, comme nous, tu as adoré ta Fara. Il y a un mois aujourd’hui elle est partie, tu étais seul et triste depuis, et nous te cherchions une nouvelle douce et gentille compagne. A Noël nous avons vu ton œil rouge…j’ai immédiatement pris un rdv en ophtalmologie, un ulcère d’un côté, puis un glaucome ont été révélés. En sortant du chuva, tu as fait un malaise, tu as été immédiatement pris en charge aux urgences. Rien de flagrant n’a été trouvé, ton bilan sanguin était bon, ton écho montrait un léger épanchement péricardique qui ne pouvait être ponctionné. Tu es donc rentré, chez toi, au refuge. Un double rdv en médecine interne et en neurologie a été pris. Vendredi tu es retourné en ophtalmologie, ton ulcère était guéri, mais les deux yeux étaient dorénavant sous traitement pour ce fichu glaucome. Tu étais un tel battant mon Titi, que nous te pensions toujours gagnant. Tu as toujours été un gentil malade, hier pour la première fois, je t’ai trouvé triste dans la salle d’attente, tu n’as pas voulu aller voir les autres chiens. Ta Fara te manquait, et un mois après tu es allé la rejoindre. Nous avions essayé de te divertir, en vain. Ton cœur s’est arrêté, et aujourd’hui nous te pleurons. C’est tellement surréaliste de se dire que tu n’es plus là, que ta gaieté n’éclairera plus nos journées. Tu nous faisais rire et sourire, râler parfois quand tu voulais lécher Fara et qu’elle en avait marre, mais ta bouille craquante nous faisait rapidement rire. Aujourd’hui, vous êtes ensemble, et nous ravagés de vous avoir tellement aimés. Adieu mon Titi, prends soin de Fara. Sache que tu es à jamais dans nos cœurs, comment avoir pu ne pas t’aimer, t’abandonner ?
Gelist 3 maanden geleden






