Veitli adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 5 jaren
Veitli in 34474 Diemelstadt De kleine Veitli komt uit Bucov. In zijn kennel was hij de kleinste en had hij behoorlijk te lijden onder de dominantie van een vrij grote reu. Toen hij hier aankwam, had hij erg stukgebeten lippen aan zowel de boven- als de onderkant van één kant van zijn snuit. Na een goede antibioticakuur is dit heel goed genezen en is het niet meer zichtbaar. De eerste dagen toonde hij duidelijk pijn in zijn snuit en ook op zijn rug. Ik vermoed dat hij één of meerdere keren is aangevallen door de grote reu en een aantal bloeduitstortingen en kleinere bijtwonden heeft opgelopen. Enkele kleine plukjes haar kwamen los met korstjes. Bij het aaien was hij gevoelig en toonde hij stress door weg te draaien, rondjes te draaien en luid van zich te laten horen. Agressie vertoonde hij echter niet naar mij of andere mensen. Dit wordt gestaag beter. Hier in mijn roedel kan hij vrij gemakkelijk overweg met mijn reuen, en ook met de iets grotere pleeghond. Hij speelt vaak met haar, soms nogal wild, maar ook heel zachtjes. De kippen achter het hek interesseren hem tot nu toe niet echt; ik denk dat hij er eerder bang voor is. Over het algemeen is Veitli erg knuffelig, houdt hij van aanhalig zijn, ligt hij met veel enthousiasme op de bank en is hij een vrij rustige kerel. In de tuin is hij waakzaam, maar geen voortdurende blaffer. Binnen volgt hij me overal, terwijl hij buiten ook zijn eigen weg gaat. Aan de lijn loopt hij best goed en hij geniet van zijn nieuwe leven. De paardenstal heeft hij al leren kennen. 's Ochtends blijft hij 2 tot 3 uur alleen thuis en dat accepteert hij zonder mijn appartement te verbouwen. Het aanvankelijke markeren is in feite gestopt. Met meer wandelingen en meer lichamelijke activiteit ben ik er zeker van dat dit binnenkort 100% opgelost is. Voor de kleine kerel, die ik hier Möppi noem, wens ik een rustig thuis zonder kinderen onder de 14, bij wat ervarener hondenmensen. In bepaalde situaties toont hij stress, om wat voor reden dan ook, en reageert hij bij hantering zoals in het begin, met rondjes draaien en luid achter zijn eigen staart aan rennen. Ik hoop dat hij dit gedrag helemaal kan loslaten zodra hij echt gewend is in zijn thuis en beseft dat er geen gevaar dreigt. Neem bij interesse contact op via het interesseformulier of rechtstreeks via 0157 – 740 31870.
Origineel lezen (de)
Veitli in 34474 Diemelstadt Der kleine Veitli stammt aus Bucov. In seinem Kennel war er der Kleinste und hat dort ziemlich unter der Dominanz eines recht großen Rüden gelitten. Als er hier ankam hatte er auf einer Schnauzenseite oben und unten ziemlich zerbissene Lefzen. Das ist jetzt nach einer guten Antibiotikabehandlung sehr gut abgeheilt und nicht mehr sichtbar. Er hat die ersten Tage sichtlich Schmerzen an der Schnauze und auch am Rücken gezeigt. Ich vermute das er von dem großen Rüden ein oder mehrfach atackiert wurde und einiges an Hämatomen und kleineren Bissstellen erlitten hat. Teilweise lösten sich kleinere Haarbüschel mit Schorfkruste. Beim streicheln war er empfindlich und zeigte Stress indem er sich wegdrehte, kreiselte und sich lautstark bemerkbar machte. Allerdings ohne Aggression gegen mich oder andere Personen. Das wird zunehmend besser. Hier in meinem Rudel zeigt er sich recht problemlos mit meinen Rüden, mit der etwas größeren Pflegehündin ebenso. Mit ihr spielt er oft, mal etwas temperamentvoller, aber auch sehr zärtlich. Die Hühner hinter dem Zaun interessieren ihn bisher nicht wirklich. Vor ihnen hat er glaube ich eher Angst. Im ganzen ist Veitli sehr verschmust, verkuschelt, liegt super gerne auf dem Sofa und ist ein recht ruhiger Vertreter. Im Garten ist er wachsam aber kein Dauerbeller. Im Haus folgt er mir auf Schritt und Tritt, im Garten geht er auch eigene Wege. An der Leine läuft er ziemlich einwandfrei und freut sich an seinem neuen Leben. Auch den Pferdestall hat er schon kennen gelernt. Vormittags bleibt er 2 bis 3 Stunden alleine und akzeptiert das auch, ohne meine Wohnung umzudekorieren. Das anfängliche markieren ist eigentlich weg. Bei mehr Spaziergängen und mehr körperlicher Auslastung klappt das bestimmt schnell zu 100 %. Ich wünsche mir für den kleinen Mann, den ich hier Möppi rufe ein ruhiges Zuhause ohne Kinder unter 14 Jahren bei etwas erfahrenen Hundemenschen. In bestimmten Situationen zeigt er Stress, warum auch immer, und reagiert wie anfangs beim anfassen mit kreiseln und lautstarkem Schwanzjagen. Ich hoffe das er dieses Verhalten ganz ablegen kann wenn er erst mal richtig in seinem Zuhause angekommen ist und merkt das ihm keinerlei Gefahr droht. Kontakt bei Interesse über das Interessentenformular oder direkt unter 0157 – 740 31870.
Gelist vorige maand
