Adoptuj Amelia
Mieszaniec · Żynkie · Seniory · 89 lata
Bieg w środku pustki, bezdomna samica, a także szanujący zwierzęta pracownicy na lotnisku – to były składniki szczęśliwego zakończenia w przypadku Amelii... Niesamowicie piękna młoda dama z grubej sierści pojawiła się jednego pięknego dnia na wymienionym lotnisku. Nikt nie wiedział, skąd przyszła, a ponieważ pozostanie tam było bardzo niebezpieczne dla cichości i bardzo przyjaznej ludziom psa oraz niemożliwe ze względu na bezpieczeństwo, próbowała ją wielokrotnie wygonić. Jednak nie ma tu domów, nie ma drzew oferujących cień, nie ma wody, nie ma jedzenia, a naturalnie też nie ma ludzi wokół lotniska – i tak Amelia ciągle wracała do miejsca, gdzie co najmniej znajdowała wodę, jedzenie i cienisty kącik, w którym mogła spać. W pewnym momencie pracownicy nie mogli dłużej patrzeć, jak domowa piękność coraz bardziej poszukuje kontaktu i jest odmawiana, więc zadzwonili do naszych hiszpańskich partnerów, którzy natychmiast zajęli się Amelią. Zgodnie z pierwszym "opiekunstwem" Amelii, nazwano ją na imię pilotce Amelii Earhart, która odleciała w lipcu 1937 roku i od tego czasu zaginęła... Nasza Amelia nigdy nie powinna być traktowana jako zaginiona, ale chcielibyśmy, żeby miała trochę więcej wolności niż teraz ma w schronisku. Miała siedem miesięcy (do września 2022 r.), już przeżyła wiele, pokonała zimno, głód, pragnienie i gorąco, i zapewne nie zawsze miała dach nad głową pod ciężkimi deszczami, a jesteśmy pewni, że Amelia doceni luksus sofey lub miękkiego łóżka dla psa bardziej niż inne psy. Naturalnie, nasza drobna dziwka dobrze sobie radzi z wszystkimi czworonogimi kolegami. Amelia jest oczywistym szczęśliwym, że nie musi już prowadzić samotnego życie biegającego buntownika i gra i biega z innymi młodymi psami jakby nie było jutrzeja. Na początku Amelii jest troche ostrożna wobec dwunożnych istot, ale szybko się rozgrzewa i ulega niekończącym się objęciom, gdy przełamała swoją cichość. Życzymy Amelii miłego domu z zabawnymi i cierpliwymi ludźmi, którzy nauczą ją podstaw zachowania małego psa i może trochę głupoty, pokazując jej, że może spokojnie zostawić swoje przeszłość i nigdy więcej nie będzie sama.
Czytaj oryginał (de)
Ein Flugplatz mitten in der Pampa, eine herrenlose Hündin und ein paar tierliebe Mitarbeiter auf dem Flugfeld- dies waren in Amelias Fall dir Zutaten für ein Happyend… Die überaus hübsche junge Dame mit dem gestromten Fell tauchte nämlich eines schönen Tages auf besagtem Flugplatz auf. Niemand wusste, woher sie kam und da der Aufenthalt für die zwar schüchterne, doch extrem menschenbezogene Hundedame dort äußerst gefährlich und auch aus sicherheitstechnischen Gründen schlicht und einfach nicht möglich war, wurde mehrfach versucht, sie zu verscheuchen. Rund um den Flugplatz befinden sich jedoch weit und breit keine Häuser, keine schattenspendenden Bäume, kein Wasser, kein Futter und natürlich auch keine Menschen- und so kehrte Amelia wieder und wieder an den Ort zurück, wo sie immerhin etwas Wasser und Futter und ein schattiges Plätzchen zum schlafen vorfand. Irgendwann konnten es die Mitarbeiter nicht mehr mit ansehen, wie die heimatlose Schönheit immer mehr Anschluss suchte und nicht bekommen durfte und sie riefen unsere spanischen Partner an, die sich sofort um Amelia kümmerten. Passend zu Amelias erster “Wahlheimat” wurde sie nach der Pilotin Amelia Earhart benannt, die im Juli 1937 davonflog und seither als verschollen gilt… Als verschollen wird unsere Amelia hoffentlich niemals gelten, doch etwas mehr Freiheit als sie nun im Tierheim hat, würden wir ihr natürlich schon wünschen. Mit ihren zarten sieben Monaten (Stand 09/2022) hat sie schon so einiges erlebt, hat Kälte, Hunger, Durst und Hitze getrotzt, sicherlich auch bei strömendem Regen nicht immer ein Dach über dem Kopf gehabt und wir sind uns ganz sicher, dass Amelia den Luxus einer Couch oder eines weichen Hundebetts mehr zu schätzen wisen wird als so manch anderer Hund. Natürlich versteht sich unser Backfischlein mit sämtlichen vierbeinigen Kollegen ganz ausgezeichnet. Amelia ist offensichtlich froh, kein einsames Vagabundendasein mehr fristen zu müssen und sie spielt und rennt mit den anderen Jungspunden um die Wette, als gäbe es kein Morgen. Zweibeinern gegenüber ziert sich Amelia anfangs ein kleines Bisschen, taut jedoch sehr schnell auf und gibt sich endlosen Kuscheleien hin, wenn sie ihre Schüchternheit überwunden hat. Wir wünschen uns für Amelia ein liebevolles Zuhause mit lustigen und geduldigen Menschen, die ihr sowohl das Kleine Hunde- Einmaleins, als auch den einen oder anderen Blödsinn beibringen und ihr zeigen, dass sie ihre Vergangenheit getrost hinter sich lassen kann und niemals mehr einsam sein wird.
Bezpłatne konto — 10 kontaktów wliczonych
Zarejestrowane w zeszłym miesiącu
