Adoptuj Attenzione al Panace di Mantegazza
Mieszaniec · Nieznane · Seniory · 10 lata
Jest to roślina zielna, która może powodować ciężkie uszkodzenia skóry i błon śluzowych u psów. Występuje głównie w Agordino, ale także w Lamon i Sedico. Potencjalnie rozprzestrzeniona jest w całych regionach północnej Włoch; w Wenecji Euganejskiej została wpisana na „listę gatunków priorytetowych do wyeliminowania”: jest to Panax Mantegazzianum, czyli rośliny zielnej o naprawdę imponujących rozmiarach, osiągającej nawet 5 metrów wysokości, z pustym i masywnym pniem, owłosionym i pokrytym fioletowymi plamami, o liściach długości do 1,5 metra, która między czerwcem a sierpniem tworzy baldachimy białych kwiatów, czasem o średnicy nawet 50–80 cm. Jest to groźna roślina, ponieważ kontakt z nią powoduje zapalenie skóry i błon śluzowych pod wpływem światła słonecznego (zakwitanie, wysypka skórna, opary słoneczne oraz pęcherze, z hiperpigmentacją obszarów poparzonych, która może trwać miesiącami lub nawet latami): sok Panaxu Mantegazzianum zawiera substancje chemiczne (furanokumaryny), które powodują poważne uszkodzenia, zwłaszcza na nienagrzanej i niepigmentowanej skórze, a mniej poważne – na skórze z pigmentacją i ewentualnie pokrytej gęstym futrem, jak w przypadku owiec czarnogłówkowych. Zagrożeni są nie tylko ludzie, ale także zwierzęta, w szczególności bydło pastwione i psy, które mogą w różny sposób wchodzić w kontakt z tą rośliną (nawet oczy są zagrożone) albo nawet połknąć jej części. Ponieważ objawy nie pojawiają się natychmiast, lecz dopiero po 24–48 godzinach od wystąpienia kontaktu, często trudno jest ustalić przyczynę: dlatego ważne jest, aby rozpoznać tę roślinę podczas spaceru czy postoju w przyrodzie i zapobiegać kontaktom, albo przynajmniej pamiętać o tym, że doszło do kontaktu, co umożliwi prawidłową diagnozę widocznych uszkodzeń na skórze czy błonach śluzowych. W Bellunese jądra Panaxu Mantegazzianum występują przede wszystkim w Agordino (pierwsze stwierdzenia wzdłuż cieków wody między Cencenighe i Listolade oraz w rejonie La Stanga datują się już na ponad 10 lat), w Lamon (dzięki regionalnej kampanii finansowanej przez Wenecję Euganejską, w ubiegłym roku wykorzystano 28 tysięcy roślin do wyeliminowania) oraz w Sedico, ale z pewnością obecna jest również w Cadore i innych rejonach prowincji, ze względu na bliskość terenów trydenckich, gdzie ta roślina jest szeroko rozpowszechniona. Jeśli pies miał kontakt z tą rośliną, należy natychmiast dokładnie umyć dotknięte miejsce wodą z mydłem, unikać ekspozycji na słońce, a następnie skonsultować się z weterynarzem, nie zapominając o zgłoszeniu obecności Panaxu Mantegazzianum do Urzędu Miejskiego lub Służb Leśnych, aby mogły one interweniować w celu jego wyeliminowania.
Czytaj oryginał (it)
E' una pianta erbacea che può provocare gravi lesioni a pelle e mucose del cane. La si trova soprattutto in Agordino, ma anche a Lamon e a Sedico. Diffusa potenzialmente in tutte le regioni del nord Italia, in Veneto è inserita nella “lista delle specie prioritarie da eradicare”: si tratta del Panace di Mantegazza (Heracleum Mantegazzianum), una pianta erbacea di taglia davvero imponente, alta fino a 5 m, con fusto cavo e robusto, irsuto e con macchie violacee, foglie lunghe fino a 1 metro e mezzo e che, tra giugno e agosto, produce ombrelle di fiori bianchi, larghe anche 50-80 cm. È una pianta pericolosa, perché il contatto crea una infiammazione della pelle e delle mucose quando sono esposte alla luce solare (arrossamenti, rash cutaneo, eritemi e vesciche, con un’iperpigmentazione delle parti ustionate che può persistere per mesi e addirittura anni): la linfa del Panace di Mantegazza contiene, infatti, delle sostanze chimiche (furanocumarine) che provocano danni anche molto gravi soprattutto alla pelle nuda e non pigmentata e un po’ meno gravi, invece, a chi ha pelle pigmentata e magari ricoperta da peluria fitta, come, ad esempio, la pecora a testa nera. A rischio, infatti, non sono soltanto gli umani ma anche gli animali e, in particolare, il bestiame al pascolo e i cani, che possono venire a contatto con la pianta in molti modi (anche gli occhi sono a rischio) o addirittura ingerirne delle parti. Dato che i sintomi non compaiono subito ma dopo 24-48 ore dall’esposizione, spesso è difficile risalire alla causa: ecco perché è importante riconoscere la pianta durante la passeggiata o la sosta in natura e prevenire il contatto o almeno ricordare che il contatto è avvenuto e permettere, quindi, una diagnosi corretta dei danni visibili sulla pelle o sulle mucose. Nel bellunese, nuclei di Panace di Mantegazza sono presenti soprattutto nell’Agordino (i primi avvistamenti lungo i corsi d’acqua tra Cencenighe e Listolade e nella zona La Stanga risalgono a oltre 10 anni fa), a Lamon (solo l’anno scorso, grazie alla campagna di contrasto finanziata dalla regione Veneto, sono state estirpate 28 mila piante) e a Sedico, ma è presente certamente anche in Cadore e in altre aree della provincia, complice la vicinanza con i territori trentini dove è ampiamente diffusa. Se il cane è venuto a contatto con la pianta, è necessario lavare immediatamente e abbondantemente la parte colpita con acqua e sapone, evitare l'esposizione al sole e poi ricorrere al medico veterinario, senza dimenticare, però, di segnalare la presenza del Panace di Mantegazza al Comune o ai Servizi forestali perché possano intervenire con l’eradicazione.
Zarejestrowane 2 miesiące temu
