Υιοθετήστε τον/την Attenzione al Panace di Mantegazza
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ηλικιωμένος · 10 έτη
Πρόκειται για ένα χορτοφάγο φυτό που μπορεί να προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς στο δέρμα και τα βλεννογόνα των σκύλων. Βρίσκεται κυρίως στο Αγορντίνο, αλλά και στο Λάμον και στο Σεντίκο. Ενδεχομένως να είναι εξαπλωμένο σε όλες τις περιοχές της βόρειας Ιταλίας· στο Βένετο περιλαμβάνεται στη «λίστα των προτεραιότητας των ειδών που πρέπει να εξαλειφθούν»: πρόκειται για τον Πάναξ του Μαντεγκάτσα (Heracleum Mantegazzianum), ένα πραγματικά εντυπωσιακό χορτοφάγο φυτό, που φτάνει έως και τα 5 μέτρα ύψος, με κοίλο και σφιχτό κορμό, τριχωτό και με μωβ κηλίδες, φύλλα μήκους έως και 1,5 μέτρο, και που, μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου, παράγει ομπρέλες λευκών λουλουδιών, με διάμετρο κάποιες φορές έως 50-80 εκατοστά. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο φυτό, καθώς η επαφή με αυτό προκαλεί φλεγμονή στο δέρμα και τους βλεννογόνους όταν εκτίθεται στον ήλιο (κοκκίνισμα, εξάνθημα, ηλιακά εγκαύματα και φουσκάλες, με υπερχρωμάτωση των καμένων περιοχών που μπορεί να διαρκέσει μήνες ή ακόμα και χρόνια): η σάλια του Πάναξ του Μαντεγκάτσα περιέχει χημικές ουσίες (φουρανοκουμαρίνες) που προκαλούν σοβαρές βλάβες, ιδίως στο γυμνό και αποχρωματισμένο δέρμα, και λιγότερο σοβαρές βλάβες σε δέρμα με χρωματισμό και πιθανώς καλυμμένο με πυκνό τρίχωμα, όπως στην περίπτωση του μαύρου κεφαλιού προβάτου. Εκτός από τους ανθρώπους, σε κίνδυνο βρίσκονται και τα ζώα, και ιδιαίτερα τα ζώα εκτροφής και οι σκύλοι, που μπορούν να έρθουν σε επαφή με το φυτό με πολλούς τρόπους (ακόμα και τα μάτια είναι σε κίνδυνο) ή ακόμα και να καταπιούν κομμάτια του. Επειδή τα συμπτώματα δεν εμφανίζονται αμέσως, αλλά μόνο μετά από 24-48 ώρες εκτέθεται, συχνά είναι δύσκολο να εντοπιστεί η αιτία: γι' αυτό είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε το φυτό κατά τη διάρκεια μιας βόλτας ή μιας στάσης στη φύση και να αποφεύγουμε την επαφή ή τουλάχιστον να θυμόμαστε ότι έχει γίνει επαφή, ώστε να γίνει σωστή διάγνωση των ορατών βλαβών στο δέρμα ή στους βλεννογόνους. Στο Μπελούνεζε, πυρήνες του Πάναξ του Μαντεγκάτσα υπάρχουν κυρίως στο Αγορντίνο (οι πρώτες παρατηρήσεις κατά μήκος των υδάτινων δρόμων μεταξύ Τσεντσενίγκε και Λιστολάντε και στην περιοχή Λα Στάνγκα χρονολογούνται πάνω από 10 χρόνια), στο Λάμον (χάρη στην περιφερειακή εκστρατεία που χρηματοδοτήθηκε από το Βένετο, πέρυσι εξαλείφθηκαν 28.000 φυτά), και στο Σεντίκο, αλλά σίγουρα υπάρχει και στο Καντόρε και σε άλλες περιοχές της επαρχίας, χάρη στην εγγύτητά του με τα τερρίτορια της Τρεντίνο, όπου είναι ευρέως διαδεδομένο. Αν ο σκύλος έχει έρθει σε επαφή με το φυτό, είναι απαραίτητο να πλένουμε άμεσα και πολύ καλά την πληγείσα περιοχή με νερό και σαπούνι, να αποφεύγουμε την έκθεση στον ήλιο και στη συνέχεια να επισκεφτούμε κτηνίατρο, μη ξεχνώντας να αναφέρουμε την παρουσία του Πάναξ του Μαντεγκάτσα στο Δήμο ή στις Δασικές Υπηρεσίες, ώστε να παρέμβουν για την εξάλειψή του.
Διάβασε αρχικό (it)
E' una pianta erbacea che può provocare gravi lesioni a pelle e mucose del cane. La si trova soprattutto in Agordino, ma anche a Lamon e a Sedico. Diffusa potenzialmente in tutte le regioni del nord Italia, in Veneto è inserita nella “lista delle specie prioritarie da eradicare”: si tratta del Panace di Mantegazza (Heracleum Mantegazzianum), una pianta erbacea di taglia davvero imponente, alta fino a 5 m, con fusto cavo e robusto, irsuto e con macchie violacee, foglie lunghe fino a 1 metro e mezzo e che, tra giugno e agosto, produce ombrelle di fiori bianchi, larghe anche 50-80 cm. È una pianta pericolosa, perché il contatto crea una infiammazione della pelle e delle mucose quando sono esposte alla luce solare (arrossamenti, rash cutaneo, eritemi e vesciche, con un’iperpigmentazione delle parti ustionate che può persistere per mesi e addirittura anni): la linfa del Panace di Mantegazza contiene, infatti, delle sostanze chimiche (furanocumarine) che provocano danni anche molto gravi soprattutto alla pelle nuda e non pigmentata e un po’ meno gravi, invece, a chi ha pelle pigmentata e magari ricoperta da peluria fitta, come, ad esempio, la pecora a testa nera. A rischio, infatti, non sono soltanto gli umani ma anche gli animali e, in particolare, il bestiame al pascolo e i cani, che possono venire a contatto con la pianta in molti modi (anche gli occhi sono a rischio) o addirittura ingerirne delle parti. Dato che i sintomi non compaiono subito ma dopo 24-48 ore dall’esposizione, spesso è difficile risalire alla causa: ecco perché è importante riconoscere la pianta durante la passeggiata o la sosta in natura e prevenire il contatto o almeno ricordare che il contatto è avvenuto e permettere, quindi, una diagnosi corretta dei danni visibili sulla pelle o sulle mucose. Nel bellunese, nuclei di Panace di Mantegazza sono presenti soprattutto nell’Agordino (i primi avvistamenti lungo i corsi d’acqua tra Cencenighe e Listolade e nella zona La Stanga risalgono a oltre 10 anni fa), a Lamon (solo l’anno scorso, grazie alla campagna di contrasto finanziata dalla regione Veneto, sono state estirpate 28 mila piante) e a Sedico, ma è presente certamente anche in Cadore e in altre aree della provincia, complice la vicinanza con i territori trentini dove è ampiamente diffusa. Se il cane è venuto a contatto con la pianta, è necessario lavare immediatamente e abbondantemente la parte colpita con acqua e sapone, evitare l'esposizione al sole e poi ricorrere al medico veterinario, senza dimenticare, però, di segnalare la presenza del Panace di Mantegazza al Comune o ai Servizi forestali perché possano intervenire con l’eradicazione.
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
