Adoptuj Bonjour, moi c&rsquo
Mieszaniec · Nieznane
Jestem tylko przybyła do schroniska i jestem bardzo szczęśliwa. Może się wydawać dziwne być szczęśliwa z powodu zostania porzuconym, ale gdybyś wiedział moje życie. Urodziłam się z osobą prywatną, która postawiła moich braci i siostry bez żadnej prawdziwej oceny. Ja została przekazana rodzinie, która szukała "rozwiązania" po roku. Rozwiązanie zostało szybko znaleziony, poszłam mieszkać ze swoją siostrą w mieszkaniu. Było świetnie, mogliśmy robić wszystko... Bardzo szybko nie rozumiałam, jedno wyjście na dzień, musieliśmy się trzymać... Potem stało się męczące dla naszego człowieka, żeby nas wyprowadzać każdego dnia, stało się dwa razy w tygodniu, potem raz w tygodniu... Nie wychodziliśmy wcale przez pewien czas... Był balkon... Robiliśmy gdziekolwiek mogliśmy... Czasami krzyczała, zwłaszcza na mnie, tak, muszę biec, jeść, pić, wyjść... Wydaje się, że nie podawanie wody lub suchego karmy to typowe rozwiązanie, z jakim wolontariusze spotykają się w takich przypadkach. Jako pierwsze, gdy dojechałam do schroniska, zostałam umyta, jem cztery małe posiłki, by się poprawić. Mam bardzo długie pazury... Teraz wyprowadzają mnie szesc razy dziennie... i zdumiewali się, że jestem czysta. Potrafię się zachować w nocy... nadal czyszczą i dezynfekują moją skrzynkę, nie byłem przyzwyczajony do tak czystego miejsca. Muszę iść do weterynarza, będę musiała być kastrowana jak tylko przybiorę wagę, szczepiona. Mogę im zaufać 😍, są do mnie miłą. Bo bez was, nie moglibyśmy zrobić nic dla nich, możesz pomóc nam opiekować się Lilli, sponsorując ją. 91230 - Montgeron Cześć, tu ja
Czytaj oryginał (fr)
Je viens d’arriver au refuge de Montgeron, et je suis tellement contente. Cela pourrait paraître étrange d’être heureuse d’un abandon et pourtant si vous connaissiez ma vie. Je suis née chez un particulier, qui a placé mes frères et sœurs sans enquête réelle. J’ai été placée dans une famille qui a cherché » une solution » au bout d’un an. La solution a vite été trouvée, je suis allée rejoindre ma sœur en appartement. C’était génial, on avait le droit de tout faire… Très vite, je n’ai pas compris, une seule et unique sortie par jour, il fallait se retenir… Et puis c’était fatiguant pour notre humaine de nous sortir chaque jour, c’est devenu deux fois par semaine, puis une fois par semaine… Nous ne sortions plus du tout depuis un moment…il y avait le balcon…On faisait où nous pouvions… Elle hurlait parfois, surtout après moi, bah oui j’ai besoin de courir, de manger, de boire, de sortir… Il paraît que de ne pas donner d’eau ni de croquettes est une solution souvent rencontrée par les bénévoles dans de tels cas. A peine arrivée au refuge, j’ai été lavée, je mange 4 petites rations pour me requinquer. J’ai des ongles hyper longs… On me sort 6 fois par jour maintenant…et ils étaient surpris de comprendre que je suis propre. J’arrive à me retenir la nuit…ils ont quand même nettoyé et désinfecté mon box, je n’avais pas l’habitude de vivre dans un endroit si propre. Je dois aller chez le vétérinaire, il va falloir me stériliser dès que je vais reprendre du poids, me vacciner . J’ai confiance 😍, ils sont gentils avec moi. Parce que sans vous, nous ne pourrions rien pour eux, vous pouvez nous aider à prendre soin de Lilli en la parrainant. 91230 – Montgeron Bonjour, moi c’est Lili
Zarejestrowane 3 miesiące temu
