Bonjour, moi c&rsquo adopteren
Kruisbried · Onbekend
Ik ben zojuist aangekomen bij de schuilplaats en ik ben zo blij. Het mag vreemd lijken om blij te zijn over verlaten worden, maar als je mijn leven kende. Ik werd geboren met een persoon die mijn broers en zussen zonder echte onderzoek in te delen plaatste. Ik werd in een familie geplaatst die op zoek was naar een "oplossing" na een jaar. De oplossing was snel gevonden, ik ging wonen bij mijn zus in een appartement. Het was fijn, we mochten alles doen... Maar heel snel begreep ik het niet, alleen een keer per dag uitgaan, we moesten het uithouden... Toen werd het vermoeiend voor onze mens om ons elke dag te laten uitgaan, het werd tweemaal per week, dan eens per week... We gingen helemaal niet meer uit... Er was het balkon... We deden waar we konden... Ze schreeuwde soms, vooral tegen mij, ja ik moet rennen, eten, drinken, uitgaan... Het lijkt erop dat het niet geven van water of droge kruimels een veelvoorkomende oplossing is die vrijwilligers tegenkomen in dergelijke gevallen. Zodra ik bij de schuilplaats aankwam, werd ik gewassen, ik eet vier kleine maaltijden om beter te worden. Ik heb extreem lange nagels... Ze nemen me zes keer per dag mee... en ze waren verbaasd om te ontdekken dat ik schoon ben. Ik kan het ’s nachts aanhouden... ze hebben mijn box nog steeds geschoond en gedesinfecteerd, ik was niet gewend om in zo’n zuige plek te wonen. Ik moet naar de dierenarts, ik moet zo snel mogelijk gekastreerd worden als ik wat gewicht heb opgehaald, gevacineerd. Ik vertrouw hen 😍, ze zijn goed voor me. Omdat zonder jullie konden we niets voor ze doen, jullie kunnen ons helpen Lilli te verzorgen door haar te sponsoren. 91230 - Montgeron Hallo, dit ben ik
Origineel lezen (fr)
Je viens d’arriver au refuge de Montgeron, et je suis tellement contente. Cela pourrait paraître étrange d’être heureuse d’un abandon et pourtant si vous connaissiez ma vie. Je suis née chez un particulier, qui a placé mes frères et sœurs sans enquête réelle. J’ai été placée dans une famille qui a cherché » une solution » au bout d’un an. La solution a vite été trouvée, je suis allée rejoindre ma sœur en appartement. C’était génial, on avait le droit de tout faire… Très vite, je n’ai pas compris, une seule et unique sortie par jour, il fallait se retenir… Et puis c’était fatiguant pour notre humaine de nous sortir chaque jour, c’est devenu deux fois par semaine, puis une fois par semaine… Nous ne sortions plus du tout depuis un moment…il y avait le balcon…On faisait où nous pouvions… Elle hurlait parfois, surtout après moi, bah oui j’ai besoin de courir, de manger, de boire, de sortir… Il paraît que de ne pas donner d’eau ni de croquettes est une solution souvent rencontrée par les bénévoles dans de tels cas. A peine arrivée au refuge, j’ai été lavée, je mange 4 petites rations pour me requinquer. J’ai des ongles hyper longs… On me sort 6 fois par jour maintenant…et ils étaient surpris de comprendre que je suis propre. J’arrive à me retenir la nuit…ils ont quand même nettoyé et désinfecté mon box, je n’avais pas l’habitude de vivre dans un endroit si propre. Je dois aller chez le vétérinaire, il va falloir me stériliser dès que je vais reprendre du poids, me vacciner . J’ai confiance 😍, ils sont gentils avec moi. Parce que sans vous, nous ne pourrions rien pour eux, vous pouvez nous aider à prendre soin de Lilli en la parrainant. 91230 – Montgeron Bonjour, moi c’est Lili
Gelist 3 maanden geleden
