Adoptuj Flåter og katte
Mieszaniec · Żynkie · Dorosły · 6 lata
Koty mogą mieć różne pasożyty, nazywane "małymi złodziejami". Niektóre żyją na zewnątrz kota (pasożyty zewnętrzne), a inne wewnątrz kota (pasożyty wewnętrzne). Kleszcz to pasożyt zewnętrzny, który oprócz ssania krwi ze swojego gospodarza może przenosić choroby. Kleszcz (Ixodes ricinus) często mylnie nazywany jest pchłą. Z około 20 różnych gatunków kleszczy znanych w Danii, koty często mają kontakt z kleszczem leśnym, który jest bardzo powszechny w kraju. Liczba kleszczy leśnych wzrasta w ostatnich latach dzięki rozwojowi dzikich zwierząt, które są naturalnymi gospodarzami kleszczy. Habitat i cykl życiowy kleszczy Kleszcze głównie żyją w lasach, w cienistych i wilgotnych miejscach, takich jak liściaste lasy z gęstym podszyciem. Stają się aktywne wczesnym wiosną, gdy temperatura przekracza 4-5 stopni, co zwykle zachodzi między marcem a listopadem. Kleszcz leśny, podobnie jak pchła kocia, ma kilka etapów rozwojowych: jajo, larwa, rdzeń i dorosły kleszcz, a jego cykl życiowy może trwać od 2 do nawet 6 lat. Gdy dorosła samica kleszcza wysysa krew z gospodarza, spada i składa 2-3000 jaj. Po 14 dniach jajo wykluwa się i larwa potrzebuje zdobyć ciepłokrwistego zwierzęcia, np. mysz, z którego może wysysać krew przez 2-3 dni, po czym spada, aby rozwijać się w rdzeń w kolejnej sezonie. Rdzenie zazwyczaj przeprawiają zimę przed znalezieniem nowego gospodarza, z którego będą wysysać krew. W ciągu kolejnych 3-4 dni wysysają krew, potem spadają, aby rozwijać się w dorosłego kleszcza w letnim czasie. Dorosłe samice wspinają się na roślinność, by znaleźć odpowiedniego gospodarza, na którego skaczą, gdy minie. Samce robią to samo, ale nie po to, by wysysać krew, tylko aby zapłodzić samicę. Samica wysysa krew przez 7-10 dni, podczas których jej rozmiar zwiększa się wielokrotnie, po czym samica spada, a cykl zaczyna się od nowa. Ukojenie u kota Kleszcze na kocie często obserwuje się jako lekkie czerwone zabarwienie i irytację skóry, gdy kleszcz spadł. Koty rzadko wykazują objawy od ugryzienia kleszcza, takie jak infekcja czy gorączka, ale może się to zdarzyć. W skrajnych przypadkach można zaobserwować anemię u osłabionych kotów lub szczeniąt z ciężkimi infestacjami kleszczami. Choroby wtórne Rzadko diagnozuje się choroby przenoszone przez kleszcze u kocie. Kleszcze mogą przenosić choroby takie jak borelioza, anaplasmoza i TBE (zapalenie mózgu) ludziom i psom, ale koty wydają się mniej narażone na te choroby. Niektóre koty rozwijają przeciwciała przeciwko borrelia i wirusowi TBE, które można wykryć w badaniu krwi, ale często kot nie wykazuje żadnych objawów choroby. Oznacza to, że kot zakaża się bez poważnego zachorowania. Koty zainfekowane Anaplasma phagocytophilum mogą wykazywać gorączkę i osłabienie. Ponieważ objawy są bardzo niestosowne, rzadko pierwszy raz podejrzewa się chorobę anaplasmozy. Usuwanie kleszczy Koty czyszczą swoje sierści, a często same wyrzucają kleszcze. Możesz zauważyć, że kleszcze na twoim kocie często siedzą na twarzy. Dokładnie dlatego, że kot nie może ich usunąć, gdy są tam. Zaleca się usunięcie kleszcza jak najszybciej, gdy go znajdziesz na twoim kocie. Może to być wykonane za pomocą specjalnych szczypiec do kleszczy lub przy użyciu paznokcia i szybkiego wyciągnięcia kleszcza. Ważne jest, aby upewnić się, że usuniesz cały kleszcz wraz z jego częścią ustną. To może wymagać pewnej praktyki i cierpliwego kota. Kleszcz musi pozostać na kocie przez 24-48 godzin, zanim może przekazać bakterie lub wirusy poprzez swoje śliny. Dlatego powinieneś usunąć kleszcz jak najszybciej. Zapobieganie Aby zapobiec infestacjom kleszczami u kocie, dostępne są różne opcje. Podobnie jak przy leczeniu pchła, stale tworzone są nowe i bardziej skuteczne produkty przeciwkleszczowe. Wiele produktów dostępnych na rynku przeciw pchłom działa również przeciw kleszczom. Jeśli nie jesteś pewien, jaki produkt przeciwkleszczowy użyć dla swojego kocie, możesz zawsze zapytać weterynarza o radę.
Czytaj oryginał (da)
Katte kan have en del parasitter – “de små snyltere”. Nogle lever udenpå katten (ectoparasitter), og nogle lever indeni katten (endoparasitter). Flåten er en ectoparasit, som ud over at suge blod på sit værtsdyr, kan overføre sygdomme. En flåt (Ixodes ricinus) bliver ofte fejlagtigt kaldt for en tæge. Af de ca. 20 forskellige flåtarter, der findes i Danmark, kommer katten ofte i kontakt med skovflåten, som er meget udbredt her i landet. Antallet af skovflåter har været stigende de senere år på grund af væksten af råvildt, som er flåtens naturlige vært. Flåtens levesteder og livscyklus Flåterne lever primært i skovene, i skyggefulde og fugtige områder, såsom løvskov med tæt underskov. De begynder at blive aktive i det tidlige forår, når temperaturen ligger over 4-5 grader, hvilket er normalt i perioden fra marts til november. Skovflåten har ligesom katteloppen flere udviklingsstadier nemlig æg, larve, nymfe og voksen flåt, og dens livscyklus kan vare fra 2 og helt op til 6 år. Når den voksne hunflåt har suget blod fra værtsdyret, falder hun af og lægger 2-3000 æg. Når ægget i løbet af 14 dage er klækket, skal larven finde et varmblodigt dyr – for eksempel en mus, som den kan suge blod fra i 2-3 dage, hvorefter den slipper igen for at udvikle sig til en nymfe indenfor det næste årstid. Nymferne overvintrer som regel, før de finder et nyt værtsdyr de kan suge blod fra. De følgende 3-4 dage suger den blod, hvorefter den slipper igen for at udvikle sig til den voksne flåt i løbet af sommeren. De voksne hunner klatrer op i vegetationen for at finde et passende værtsdyr, som de kan springe på når de passerer. Hannerne gør det samme, dog ikke for at suge blod, men for at parre sig med en hun. Hunnen suger blod 7-10 dage, hvor hendes størrelse fordobles mange gange, hvorefter hun giver slip og cyklussen kan starte forfra. Flåtbid Flåtbid hos katte ses ofte som lidt rødme og irritation i huden når flåten er faldet af. Katte vil kun i sjælne tilfælde udvise symptomer fra flåtbiddet, så som infektion eller feber, men det hænder. Der kan i ekstreme tilfælde ses blodmangel ved meget voldsomme flåtangreb hos svækkede katte eller killinger. Følgesygdomme Det er sjældent at flåtbårende sygdomme diagnosticeres hos katte. Flåter kan overføre sygdommene borreliose, anaplasma og TBE (Hjernehindebetændelse) til mennesker og hunde, men katte slipper tilsyneladende nemmere om ved disse sygdomme. En del katte udvikler antistoffer mod borrelia og TBE-virus, som man kan påvise i en blodprøve, men ofte har katten ikke udvist symptomer på sygdom. Dvs. at katten smittes uden at blive synderligt syg af det. Katte der smittes med Anaplasma phagocytophilum kan udvise feber og utilpashed. Da symptomerne er meget uspecifikke, er det sjældent at man mistænker sygdommen anaplasmose i første omgang. Fjern flåterne Katte soignerer selv deres pels, og ofte napper de selv flåterne af kroppen. Måske har du lagt mærke til, at flåter hos din kat ofte sidder i ansigtet på katten. Det er netop fordi den ikke selv kan fjerne dem når de sidder dér. Det anbefales at man fjerner flåten hurtigst muligt, når man har fundet den på sin kat. Det kan enten gøres ved at anvende en flåttang eller ved at bruge sin negle og rykke flåten hurtigt af. Det er vigtigt, at man sørger for at få hele flåten med inkl. munddele. Det kan kræve lidt øvelse og en tålmodig kat. Flåten skal sidde på katten 24-48 timer, før den kan overføre bakterier eller vira via spyttet. Det er derfor, at man skal fjerne flåten så hurtigt som man kan. Forebyggelse Til forebyggelse af flåt-angreb hos katte, findes der flere alternativer. Ligesom når man behandler forebyggende mod lopper, kommer der løbende nye og mere effektive flåtmidler til. Mange af de loppemidler der findes på markedet virker også mod flåter. Er man i tvivl om hvilket flåtmiddel man skal anvende til sin kat, kan man altid søge råd hos sin dyrlæge.
Zarejestrowane 2 miesiące temu
