Adoptuj Il canile-rifugio attore nella sorveglianza della leishmaniosi
Mieszaniec · Nieznane
Serwis Weterynaryjny ULSS n.1 rozpoczął działania nadzoru w zakresie leishmaniozy od wtorku, wykorzystując psy z schroniska dla zwierząt Apaca. Wśród chorób zoonotycznych leishmanioza stanowi istotny problem zdrowia publicznego: jest to choroba pasożytnicza wywoływana przez Leishmania infantum, przenoszona przez wektor owadowy (pstry mucha lub phlebotom), która obecnie ma szerokie rozprzestrzenienie na całym świecie i głównie dotyczy psa oraz ludzi jako przewodników w warunkach włoskich. Region Wenecji wydał w końcu 2025 roku wytyczne operacyjne w celu wdrożenia w 2026 roku działania nadzoru w populacji psów, z końcowym celem – określonym w cyrkularce regionalnej – wzmacniania ochrony zdrowia publicznego i dobrobytu zwierząt w perspektywie Jednego Zdrowia, gdzie zdrowie ludzkie, zwierzęce i środowiskowe są traktowane w sposób zintegrowany i holistyczny. W Belluno – gdzie staje się ona ostatnio endemicka – leishmanioza skorzystała z dwóch współistniejących czynników: ewolucji relacji człowiek-zwierzę (w tym przyjazdu tysięcy psów z południa, gdzie zoonoza zawsze występowała, psy, które zwiększyły potencjał infekcyjny ze względu na nieobecnność tych, którzy je wysłali i przywlekli) oraz zmian klimatycznych i środowiskowych (które sprzyjały rozszerzaniu się pstrzych much w bardziej północnych obszarach, gdzie temperatury stają się coraz wyższe). Dlatego schroniska – szczególnie aby zoptymalizować koszty – stały się preferowanymi miejscami do badania rozmiaru choroby u zwierząt (psów), które pełnią rolę "świętaków epidemiologicznych i środowiskowych", a także źródeł zakażeń leishmaniozy. Nadzór epidemiologiczny przeprowadzany jest najpierw przez testy krwi wszystkich psów znajdujących się w schronisku dla zwierząt przez oficjalnych weterynarzy ULSS n.1 Dolomity, a następnie poprzez monitoring występowania jakichkolwiek objawów lub znaków przypisanych leishmaniozie (obecność łusek, utraty sierści, lokalnych otarcia w różnych częściach ciała, nieprawidłowego rosnąć paznokci, powiększenia węzłów limfatycznych i śledziony, oraz w fazie końcowej, niewydolności nerek i śmierci). Dodatkowo przeprowadzany jest nadzór entomologiczny wektorów (pstrzych much), który przeprowadzany jest za pomocą specjalnych pułapek do ich chwytania, które zostaną umieszczone od maja do września. Ale dlaczego nadzór prowadzony przez weterynarzy ULSS n.1 w współpracy z psami z schroniska dla zwierząt jest tak istotny? Ponieważ pomoże ocenić rozprzestrzenienie choroby i w końcu zapobiec jej przedostaniu się do ludzi (tylko poprzez ugryzienie pstrzych much) w głównych formach klinicznych: wewnętrzna (bardziej ciężka i potencjalnie śmiertelna, jeśli nie odpowiednio leczona) i skóra (papule, grudki lub otarcia zwykle na twarzy, ramionach lub nogach, które mogą powodować trwałe blizny). Czy zwykli ludzie mogą pomóc? Oczywiście, najpierw poprzez działania zapobiegawcze wpływające zarówno na rozprzestrzenianie się pstrzych much, jak i ekspozycję psa na zakażenie, a następnie przez monitorowanie pojawienia się objawów u własnego psa i zgłaszanie ich swojemu zaufanemu weterynarzowi, który byłby bardzo pomocny, by zażądać testu krwi do badań serologicznych przeciwko leishmaniozie nawet, jeśli pies wygląda zdrowo.
Czytaj oryginał (it)
Il Servizio Veterinario dell'Ulss n.1 ha iniziato martedì scorso l'attività di sorveglianza della leishmaniosi avvalendosi dei cani del rifugio di Apaca Tra le zoonosi, la leishmaniosi rappresenta un rilevante problema di sanità pubblica: si tratta di una malattia parassitaria causata da Leishmania infantum, trasmessa da un insetto vettore (flebotomo o pappatacio), oggi molto diffusa su scala globale, che alle latitudini italiane interessa principalmente il cane e l’uomo come ospite accidentale. La Regione Veneto ha emanato a fine 2025 le direttive operative per attuare, nel corso del 2026, una attività di sorveglianza della malattia nella popolazione canina, con il fine ultimo – si dice nella circolare regionale- di rafforzare la tutela della salute pubblica e il benessere animale, in un’ottica One Health , dove la salute umana, animale e ambientale vengono considerate con un approccio olistico ed integrato. Anche a Belluno – dove è da poco endemica- la leishmaniosi ha approfittato sostanzialmente di due fattori concomitanti: l’evoluzione del rapporto uomo-animale (compreso l'arrivo sul territorio di migliaia di cani dal Sud dove la zoonosi è da sempre presente, cani che, per la superficialità di chi li ha spediti e di chi li ha fatti arrivare, hanno fatto esplodere il potenziale infettivo) e i cambiamenti delle condizioni climatico-ambientali (che hanno favorito l'espansione dei pappataci anche in aree più settentrionali dove le temperature sono diventate sempre più calde) . E' così che i canili – soprattutto per ottimizzare la spesa – sono diventati luoghi di indagine privilegiata per stabilire il grado di diffusione della malattia in soggetti (i cani) che fungono da “sentinella epidemiologica” ed ambientale, oltre che da serbatoio per la leishmaniosi. La sorveglianza epidemiologica si realizza, anzitutto, con prelievi ematici su tutti i cani presenti in rifugio da parte dei veterinari ufficiali dell'Ulss n.1 Dolomiti e, poi, con il monitoraggio di eventuali sintomi e segni riconducibili a leishmaniosi (presenza di forfora, caduta del pelo, ulcerazioni localizzate in diverse regioni del corpo, crescita abnorme delle unghie, ingrossamento dei linfonodi e della milza e, nella fase terminale, insufficienza renale e morte). Alla sorveglianza sui cani si aggiunge, poi, quella entomologica dei vettori (pappataci o flebotomi), eseguita mediante apposite trappole per la loro cattura che verranno posizionate da maggio a settembre. Ma perchè è così importante la sorveglianza attuata dai veterinari dell'Ulss n.1 con la collaborazione dei cani del rifugio? Perchè aiuterà a valutare la diffusione della malattia e, in ultima analisi, ad impedire che essa colpisca l'uomo (sempre e solo attraverso la puntura dei pappataci) nelle sue forme cliniche principali: viscerale (più grave e, se non curata adeguatamente, potenzialmente letale) e cutanea (papule, noduli o ulcere di solito su viso, braccia o gambe, che possono produrre cicatrici permanenti). E i privati possono essere d'aiuto? Certo, anzitutto attraverso azioni preventive che agiscono sia sulla diffusione dei pappataci, sia sull'esposizione del cane al contagio e, poi, sorvegliando la comparsa di sintomi nel proprio cane e segnalandoli al veterinario di fiducia, al quale sarebbe in ogni caso utilissimo chiedere un prelievo ematico per l'esame sierologico nei confronti della leishmaniosi anche se il cane è apparentemente sano.
Zarejestrowane 4 miesiące temu
