Adoptuj Juku
Mieszaniec · Nieznane · Dorosły · 9 lata
28.10.2024 do schroniska przybył przyjazny starszy kot, którego właściciel przeniósł na schody budynku mieszkalnego. Opowieść o Juku brzmi następująco: Cześć. Nazywam się Juku i dzisiaj jest pierwszy dzień mojego drugiego życia. Mam około 9 lat, a moje życie przypomina meksykańską operę. Wczoraj chcieli mnie zabrać do kliniki, by eutanazyjować, ale szczęśliwie zadzwonili do złej kliniki. Faktycznie jednak było to odpowiednie miejsce dla mnie, ponieważ personel odmówił i w zamian skontaktował się z MTÜ Saaremaa Lemmikloomade Turvakoduga. Osoba z szroniska znała mnie już wcześniej i pozwoliła mi dalej mówić. W niedzielę pojawiła się wiadomość przez komunikator schroniska: Cześć, może napisałam do niewłaściwego miejsca, ale może możecie dać jakiekolwiek dalsze instrukcje. Sprawa wygląda tak: przenieśliśmy się do wynajmowanego mieszkania, a w tym budynku na schodach mieszka kot, który właściciela wysłała tam, bo nie czuje się dobrze, gdy kot zbliża się do niej i potem jej skóra zaczyna swędzieć. Kot moczuje na schodach (tak, ma skrzynkę z piaskiem i gniazdo, ale niestety już moczył, wszystko pokryte żółtymi plamami). Cały schód źle pachnie z moczku kota (plus cały zapach trafia do naszego mieszkania przez drzwi), ale właścicielka mówi tylko, że nie chce pokoju i córka nie zabije go. To smutne, a kto wie, czy kot w ogóle jest zdrowy. Uważam, że schody to nie miejsce, gdzie kot powinien żyć, a inni powinni czystać za kota innej osoby. Oprócz tego kot moczył na naszą drzwi do mieszkania, co jest absolutnie niedopuszczalne... Co robić w takiej sytuacji, jeśli właścicielka wydaje się obojętna? Zastanawialiśmy się przez pewien czas, jaki jest najlepszy i najbardziej odpowiedni sposób działania dla zwierzęcia i nas samych. Jasne, kot zostałby oddany bez żadnego oporu ze strony właściciela, ale wtedy kot zostałby wyrzucany bez żadnych konsekwencji... Porzucanie i pozostawianie zwierzęcia w bezradnym stanie to... bardzo frustrujące. Życie przez lata na schodach... O, właścicielka twierdziła, że próbowała przynieść kota do schroniska, ale klinika powiedziała, że nie weźmie kota, a ta historia była im znana. Jednak kiedy dowiedzieliśmy się imienia właściciela kota, rzeczy stopniowo stały się jasne. Lub może jeszcze bardziej niejasne. Cześć! Mam problem, że musimy położyć moją babcię do domu opieki, ale ona ma gdzieś kota, który ma 9-10 lat. Na pewno nie mogę sama wziąć kota, mam dziecię i psa. I mój pies nie potrafi dogadać się z innymi kotami ani psami, a co dopiero z dzieckiem. Czy możecie pomóc znaleźć najlepsze rozwiązanie dla kota w tej sytuacji? Ta wiadomość została umieszczona w środku września do jednego z naszych członków prywatnej poczty. Odpowiedź, którą otrzymaliśmy brzmiała: Cześć. Szukamy nowego domu. Wykonaj wszystkie procedury, zrób zdjęcia i umieść ogłoszenie online. Starszy kot przyzwyczajony do życia wewnątrz nie mógłby poradzić sobie w schronisku. Masz dużą społeczność znajomych, być może ktoś z rodziców lub dziadków mógłby oferować mu nowy dom. Byłoby to idealne rozwiązanie dla kota. A potem cisza... Wczoraj popołudniu lokalna klinika dostała telefon od mężczyzny chcącą przynieść kota na eutanazję, twierdząc, że właścicielka zmarła. Klinika odmówiła i natychmiast się z nami skontaktowała. Okazało się, że to właśnie ten starszy kot, który przez lata mieszkał na schodach w budynku mieszkalnym. Piękne białe brody, do diabła, wyciągnijcie tego biednego zwierzęcia stąd, nie podnosząc nawet palca... Właścicielk kota nawet nie chce zobaczyć swojego zwierzęcia, a ten stary człowiek gotowy jest zabrać na swoje ręce krew niewinnej istoty... Jakie ciekawe rodzinie. Po rozmowie z kliniką nie było czasu na naciskanie politycznej poprawności i zgodności z prawem, ten niefortunny kot musiał szybko zostać wyciągnięty z niebezpiecznego środowiska, zanim rodzina znajdzie weterynarza, który nie obija się na wstrzykiwanie dziesiątek kotów płynem niebieskim. Niestety są tacy ludzie tutaj i nie tylko jeden... Gdy przyjechaliśmy, nie mogliśmy spotkać nikogo pomocnego, nawet policja już poszła. Tak, dobrze przeczytałeś. Ten morderczy stary człowiek upadł i zagroził ciężarnej kobiecie, więc jej matka musiała wezwać policję, aby chronić córkę... Rozmawialiśmy z sąsiadką, do której właścicielka Juku raz próbowała rzucić kota. Staruszka była bardzo rozdrażniona, ale jej złe zdrowie niestety nie pozwala jej na przyjęcie innego zwierzęcia. Jednak dodała Juku sprzęt swojego martwego kota, skrzynkę z piaskiem i szczebelkowisko... Kot, który miał się bać obcych, łatwo pozwolił naszemu osobie podnieść go i był gotowy zostać długo, nawet wdrapując się do transportowego pudła. Można by pomyśleć, że po wizycie w klinice, karantenna schroniska...
Czytaj oryginał (et)
28.10.2024 turvakodusse jõudnud sõbralik eakas kass, kelle omanik oli kolinud kortermaja trepikotta. Juku lugu on selline: Tere. Mina olen Juku ja täna on minu teise elu esimene päev. Ma olen umbes 9 aastat vana ja mu elu on olnud nagu Mehhiko seebiooper. Eile taheti mind kliinikusse surmasüstile viia, aga õnneks helistati valesse kliinikusse. Tegelikult minu jaoks õigesse, sest sealsed tohtrid keeldusid ja võtsid hoopis ühendust MTÜ Saaremaa Lemmikloomade Turvakoduga. Turvakodu inimesed olid minu looga juba kursis ja lasengi nüüd neil edasi rääkida. Pühapäeval potsatas turvakodu messengeri selline sõnum: Tere, võibolla ehk vale koht kuhu kirjutada aga ehk oskate kasvõi edasisi juhiseid anda. Nimelt mure järgmine: kolisime üürikorterisse, antud maja trepikojas elab kass kelle on perenaine sinna elama saatnud pôhjusel, et ta ei seedi kui kass tema vastu läheb ning tal sellepeale tôusevad ihukarvad püsti.. Kass pissib trepikotta (jah tal on seal liivakast ning pesa aga see on kahjuks pissine, kôik on kollaseid pissitriipe täis) Trepikoda kõik haiseb väga jubedalt kassipissi järgi (lisaks see kogu hais pressib ukse vahelt ka meie korterisse sisse), aga omanik ütleb vaid et tuppa ta teda ei taha ning tütar ära tappa ei lase.. Kassist on kahju ja kes teab, kas ta tervisega üldse kôik korraski on.. Usun et trepikoda pole koht kus kass peaks elama ning mida teised peaks koristama kellegi kassi järgi.. Samuti on see kass pissinud ka meie korteriukse peale mis ei ole üldse okei… Mida sellises olukorras teha kui omanik tundub ükskôikne? Võtsime veidi mõtlemisaega, et välja nuputada looma jaoks kõige parem ja meie jaoks kõige õigem tegutsemisviis. Ilmselt oleks kass meile omaniku poolt vastuvaidlemata ka loovutatud, aga sel juhul oleks too pääsenud ilma igasugu karistuseta… Looma hülgamine ja abitusse olukorda jätmine on…ääretult tülgastav. Aastaid elada trepikojas… Oeh Perenaine väitis meile et oli üritanud kassi varjupaika ka tuua aga sealt olla öeldud et ei vôeta kassi vastu esimese hooga ei tulnud see lugu sugugi tuttav ette, kui aga saime teada kassiomaniku nime, hakkas asi tasapisi selgemaid jooni võtma. Või siis veel segasemaks minema Hei! Mul selline mure et me peame vanaema hooldekodusse panema aga tal on kass kuskil 9-10 aastane. Mina kindlasti ei saa kassi enda juurde võtta, mul on beebi ja koer. Ja minu koer ei saa teiste kasside ega koertega läbi, ôel samuti beebi. Kas oskaksid aidata kuidas sellises olukorras kassile parim lahendus leida? selline kiri potsaras septembri keskpaiku ühe meie tiimiliikme isiklikku postkasti. Vastu sai saadetud selline sõnum: Hei. Uus kodu otsida. Kõik protseduurid ära teha, fotod ja siis netis kuulutus üles panna. Turvakodus ei saa selline suht eakas koduse eluga harjunud kass kindlasti hakkama. Sul suur sõpruskond, äkki kellegi vanemad või vanavanemad pakuksid talle uut kodu. See oleks kõige ideaalsem kassi jaoks. Ja edasi vaikus… Eile päeval sai meie kodukliinik kõne meesterahvalt, kes soovis eutaneerimisele tuua kassi, kelle omanik väidetavalt suri. Kliinik keeldus ja võttis koheselt meiega ühendust. Selgus, et tegu on tollesama eaka loomaga, kes juba aastaid kortermaja trepikojas elab. Ilusad valged hädavaled, et jumala pärast tüütust loomast lahti saada ilma et ise lillegi liigutama peaks…. Kassi omanik ei salli oma looma silma otsas ka, ja kuulekas väimeespoeg on valmis selle süütu looma vere enda kätele võtma… Vot selline tore perekond siis Peale vestlust kliinikuga ei olnud enam aega rõhku panna poliitilisele korrektsusele ja seaduskuulekusele see õnnetu kass tuli eluohtlikust keskkonnast kiiresti minema toimetada enne kui pere leiab tõpratohtri, kelle jaoks ei ole probleem kasse isegi kümnete kaupa sinist vedelikku täis süstida. Selliseid paraku saares on ja mitte vaid üks… Kohale jõudes ei õnnestunud kohata ühtegi asjapulka, ka politsei oli jõudnud juba lahkuda. Jah, lugesite õigesti. Too tapahimuline väimees oli kukkunud räuskama ja ähvardama teema üles tõstatanud rasedat naisterahvast nii, et tolle ema oli sunnitud tütre kaitsmiseks välja kutsuma korrakaitsjad… Saime jutu peale naabriga, kellele Juku omanik oli mõnda aega tagasi üritanud kassi pähe määrida. Vanaproua oli ääretult õnnetu, aga ta tema kehv tervis ei luba kahjuks uut lemmikut võtta. Küll aga andis ta Juku jaoks kaasa oma surnud kassi varustuse pesa, pissikasti ja kratsipuu… Kass, kes väidetavalt võõraid pelgab, lasi end meie inimesel ilusti sülle võtta ja oli pikemalt puiklemata nõus isegi transpordipuuri ronima… Oleks võinud arvata, et peale kliinikuvisiiti turvakodu karantiinipuuri maandunud vaba hing tunneb end seal ääretult suures stressis ja üritab iga hinna eest prison breaki teha, aga võta näpust Juku on rahulik ning pai saades hakkab poiss koheselt nurruma ja sõtkuma. Veidi vaid ebakindel ja ka ette pandud toit tekitas esialgu kerget võõristust nagu rämpstoiduga harjunud loomade puhul tavaline on. Paid olid need, mis esialgu harjumatu maitsega toidu kiirelt söödavaks muutsid ja juba mõned tunnid hiljem nautis Juku täiega oma pehmet pesa ja privaatset sviiti… Ja muidugi paisid, sest nendest ei saa Jukul ilmselt niipea isu täis. Mis puutub aga teataja kahtlusesse kassi tervisliku seisundi suhtes, siis kahjuks oli tal täiesti õigus Juku konditsioon on tema vanust arvesse võttes igati vinks-vonks, aga seda paraku ühe mitte just tühise erandiga Juku on nimelt diabeetik… Kerge ülekaal, vähene liikumine, stress ja kehv toit… Võimalikke diabeedi tekkimise põhjuseid on palju… Õnneks on tohtri hinnangul suur tõenäosus, et Juku puhul insuliini süstimiseks minna ei pruugigi veresuhkru stabiliseerimiseks võib piisata vaid ka toiduvahetusest. Kas teadsite, et kassid on ainsad elusolendid emakesel Maal, kel on võime diabeedist täielikult terveneda? Ühesõnaga Jukuga on hetkel kõik hästi ja tegelikult järjest paremaks läheb vaatamata paljude jaoks hirmutavale diagnoosile, mittepopulaarsele mustvalgele kasukale ja ka päris arvestatavale vanusele kolib Juku homme päriskoju Vot on inimesi Mida aga öelda Juku endisele perenaisele? No ei suuda vaiki olla kulla S.K! Hooldekodusse kolinud ja sent surmale võlgu oleva penskari kohta näete ikka väga hea välja Eriti hea näete muidugi välja laiba kohta, aga vähemalt sai väimeespoeg kliinikusse helistamisel veidikenegi unistada ja seda ei saa talle ometi pahaks panna Pole muud öelda big happy family Karma on teatavasti bitch ja tema veskid jahvatavad aeglaselt aga järjekindlalt, seetõttu on palju tahta, et selles elus keegi oma karistuse kätte saaks, aga… Suure tõenäosusega sünnib kogu see big happy family järgmises elus väikeste põlluhiirtena, kes mõne tänavakassi poolt lihtsalt p…e pistetakse.. Koju läheb Juku lepingu ja loovutustasuga, huvilistel tuleb eelnevalt täita ankeet, mille leiab siit: Huvi korral kirjuta , saada sõnum FB messengeri või hoopis helista 58370708. Lepi kokku aeg ja tule Jukule külla! Me ei suuda muuta kogu maailma, ühe omaniku poolt ripakile jäetud kassi oma aga küll.
Bezpłatne konto — 10 kontaktów wliczonych
Zarejestrowane 4 tygodnie temu
