Adoptuj Tempo di processionarie
Mieszaniec · Męskie
Śmiertelne zagrożenie dla psa, ale zapobieganie jest w pełni możliwe. Tak jak każdego roku, pojawia się motyla (procesjonarka), owad z rzędu motylowatych, który porusza się po ziemi od początku wiosny do końca maja w postaci larwy z drażliwymi włoskami, tworząc niebezpieczne sytuacje takie jak ta, która ostatnio zamknięła plac zabaw w pobliżu szkoły w miejscowości Castion w głównym mieście. Jest jednym z najbardziej destrukcyjnych owadów dla lasów, zdolnych do atakowania i niszcząc dużych ilości dębów oraz drzew z rodzaju świerków, ale także infestujących jodły, cedry, orzechy, kasztany, buki, lipy i brzozy. Jest bardzo niebezpiecznym owadem dla wielu zwierząt, szczególnie koni i psów, które często mają pysk w trawie, by jeść lub wąchać i mogą przypadkowo wdechnąć lub załapać drażliwe włoski pokrywające ciało owada. Jeśli to się stanie, pies dozna nagłego i intensywnego ślinienia spowodowanego procesem zapalnym w jamie ustnej i możliwie również przełyku i żołądka. W wyniku tego ostrego zapalenia język obrzęka, co może prowadzić do śmierci zwierzęcia przez duszenie. Dodatkowo drażliwe włoski mogą powodować nekrozę, wynikającą w utracie części języka lub, w przypadku wdechu, nosa psa. Połknięcie włosów może powodować gorączkę, utratę apetytu, wymioty i biegunkę, które mogą być krwiste. Jedynym rozwiązaniem jest natychmiastowy wizyt u weterynarza, a nie wcześniej próbuje usunąć drażliwe włoski z pyska psa przez szczegółowe płukanie jamy ustnej, przyjmując maksymalną ostrożność, aby uniknąć połykania psa, tym samym załapania włosów razem z wodą i pogorszenia sytuacji! Zapobieganie jest bardzo proste: unikaj obszarów zainfekowanych, które łatwo rozpoznać na podstawie obecności białych, srebrzystych gniazd na gałęziach świerków. Naweven odwiedzanie tych obszarów może być niebezpieczne, ponieważ włoski mogą zawiesić się w powietrzu i osiadają na ludziach i zwierzętach przechodzących przez nie. Taki sam efekt wywołuje także zgniot owada, manewp, który należy zawsze unikać, ponieważ rozprzestrzenia włoski na wystarczającej odległości, by zagrozić nam i psu. Posłuchaj naszego przewodnika: Cykl życiowy procesjonarki. Dorosła procesjonarka to motyl o skrzydłach 3-4 cm szerokich, szara z ciemnymi paskami, a samica jest nieco większa niż samiec. Życie motyla jest bardzo krótkie, trwa maksymalnie 1-2 dni, w czasie których wychodzi z ziemi, zwykle w miesiącu lipcu, i wspina się na wysokie drzewa, gdzie się pare. Po zapłodnieniu samice loty w poszukiwaniu odpowiedniego rośliny do składania jaj. Każda samica składa grupę około 300 jaj, które są mocowane do drzewa, a po co najmniej czterech tygodniach larwy wylęgają się, żyją w grupach i poruszają się od gałęzi do gałęzi budując nowe tymczasowe gniazda, aż do około października, kiedy tworzą srebrzyste gniazdo, w którym spędzią zimę. Ich aktywność wznowia się wiosną, a do późnego maja przemieszczają się do odpowiedniego miejsca, by zaplatać koszyczek, po czym kopią się w ziemię na głębokości około 15 cm. Stadium pupy trwa około miesiąca, ale może trwać przez lata. Gdy owad dojrzewa i metamorfoza zostaje ukończona, w miesiącu lipcu wychodzi z koszyczka i cykl się powtarza. (z www.processionaria.it)
Czytaj oryginał (it)
Un pericolo anche mortale per il cane, ma la prevenzione è assolutamente possibile. Come ogni anno, fa la sua apparizione la processionaria, un insetto dell'ordine dei lepidotteri che dall'inizio della primavera e fino alla fine di maggio si muove nel terreno nella forma di bruco munito di peli urticanti, generando anche situazioni di pericolo come quella che, in questi giorni, ha fatto chiudere l'area giochi vicino alla scuola della frazione di Castion nel comune capoluogo. E' uno degli insetti più distruttivi per i boschi, capace di attaccare e spogliare grandi quantità di querce e di alberi del genere Pinus , ma di infestare anche larici, cedri, noccioli, castagni, faggi, carpini e betulle. E' un insetto pericolosissimo per molti animali e soprattutto per cavalli e cani, che hanno spesso il muso nell'erba per mangiare o per fiutare e possono, quindi, inavvertitamente inalare o ingerire i peli urticanti che ricoprono il corpo dell'insetto. Se ciò accade, il cane è colpito da una improvvisa e intensa salivazione, provocata dal processo infiammatorio a carico della cavità orale ed eventualmente anche dell’esofago e dello stomaco. A seguito di questa acuta infiammazione, la lingua subisce un ingrossamento che può anche portare alla morte per soffocamento dell'animale. Non solo, ma i peli urticanti possono provocare anche processi di necrosi con conseguente perdita di porzioni di lingua o, nel caso di inalazione, del tartufo del cane. All'ingestione dei peli può seguire febbre, rifiuto del cibo, vomito e diarrea, che può anche essere emorragica. L'unica cosa da fare è rivolgersi urgentemente ad un veterinario, non prima di aver tentato di eliminare i peli urticanti dal cavo orale del cane con un abbondante lavaggio della bocca, prestando la massima attenzione per evitare che il cane deglutisca, ingerendo insieme all'acqua i peli e aggravando così la situazione! La prevenzione è molto semplice: bisogna evitare le zone infestate, che, peraltro, sono facilmente riconoscibili per la presenza di nidi setosi di colore bianco sui rami dei pini. Anche la sola frequentazione di queste zone può infatti essere pericolosa, perchè i peli si possono trovare sospesi in aria e depositarsi, quindi, su persone e animali in transito. Lo stesso effetto viene prodotto dallo schiacciamento dell'insetto, una manovra che va sempre evitata perchè provoca la dispersione di peli in un raggio sufficiente da mettere in pericolo noi e il cane. Ascolta la nostra Guida: Il ciclo biologico della processionaria L’adulto della processionaria è una falena con ali larghe 3-4 cm, di colore grigio con striature brune e la femmina è poco più grande del maschio. La vita della falena è molto breve, dura al massimo 1-2 giorni, durante i quali fuoriesce dal terreno, di solito durante il mese di luglio, e si arrampica sugli alberi ad alto fusto, dove si accoppia. Dopo l’accoppiamento le femmine volano alla ricerca di una pianta adatta per la deposizione delle uova. Ogni femmina depone un ammasso di circa 300 uova che viene fissato ad un albero e dalle quali dopo almeno 4 settimane nascono i bruchi, che vivono in gruppo e si spostano di ramo in ramo costruendo nuovi nidi provvisori, finchè verso ottobre formano un nido sericeo dove affronteranno l’inverno. La loro attività riprende in primavera e, verso la fine di maggio, si dirigono in un luogo adatto per tessere il bozzolo dopo di che, si interrano ad una profondità di circa 15 cm. Lo stato di crisalide dura all’incirca un mese, ma può prolungarsi anche per anni. Raggiunta la maturità e avvenuta la metamorfosi dell’insetto, durante il mese di luglio esce dal bozzolo ed il ciclo ricomincia. (da www.processionaria.it)
Zarejestrowane 4 miesiące temu
