Adoptuj Vacciner un chat pour le protéger
Mieszaniec · Nieznane · Kociak · 4 miesiące
Pierwsze szczepienia powinny być podane około 8 tygodni życia u zdrowych szczeniąt, które zostały wyparowane kilka dni wcześniej. Pierwsze wstrzyknięcie, zwane „szczepieniem pierwotnym”, należy powtórzyć miesiąc później. Po tym jedno roczne wstrzyknięcie wystarczy, o ile zostanie wykonane regularnie. Weterinarz sprawdzi, czy Twój kot jest w dobrym stanie zdrowia i zapyta Cię o jego dietę, trawienie i nawyki, aby upewnić się, że wszystko jest w porządku dla Twojego pacjenta. Wysłucha jego serca i oddechu, zmierzy temperaturę, by wykluczyć jakiekolwiek potencjalne problemy. Choć samo szczepienie nie jest niebezpieczne ani szkodliwe dla naszych kocich przyjaciół, może osłabić kota, szczególnie małego, który jest chory. Powszechne szczepienia chronią przed: Tyfuzem, wirusem zarażającym powodującym ciężką biegunkę, wymioty, krew w stolcu oraz silny, trwały zapach, który oznacza wszystkich właścicieli przechodzących przez epizod tyfusu (zauważ, że te objawy nie zawsze są widoczne, zwłaszcza u dorosłych kotów, które są bardziej odpornie). Ból i obrzęk tchawicy uniemożliwia zwierzęciu picie i jedzenie mimo pragnienia i głodu; kot może pozostać leżący przed misą. Ponieważ ten wirus jest bardzo odporny w środowisku zewnętrznym, szczepienie jest jedyną gwarancją ochrony. 90% szczeniąt zakażonych tyfusem umiera, a te, które przeżyją, często cierpią na poważne skutki neurologiczne. Mimo że stopień śmiertelności jest niższy u dorosłych, tyfus pozostaje chorobą śmiertelną bez antidotum. Grypa kocza to nie tylko zwykła przeziębienie! Objawia się kaszlem, zapaleniem spojówek i czasem kichaniem (te objawy powinny Cię zaniepokoić); grypa kocza może prowadzić do wrzód w jamie ustnej, problemów oddechowych i ocznych. W ekstremalnych przypadkach ta choroba może być śmiertelna; we wszystkich przypadkach kot staje się nośnikiem i może zarażać inne niezaszczepione koty tego samego gatunku. Dlatego ważne jest szczepienie kotów przed ich kontaktem z innymi. Ta bardzo powszechna choroba dotyka zarówno młode, jak i dorosłe koty. Wirusy odpowiedzialne za grypę koczą to herpeswirus i kalicywirus. Pusza w piersiach niszczy tkanki, co jest nieodwracalne nawet wtedy, gdy kot odzyskuje siły. Ta choroba może przyjąć przewlekłą postać i wymaga długotrwałej opieki. Raka kocza powodowana jest retrowirusem, FeLV (skrót angielski). Jest to powszechna choroba, która nie przenosi się na ludzi, ale jest zaraźliwa między kotami. Powoduje pojawianie się nowotworów i osłabienie odporności, które rozwija się stopniowo. FIV, podobnie jak FeLV, również nie przenosi się na ludzi. FIV znane jest jako „kocia AIDS”. Obecnie nie ma szczepionki przeciwko FIV. Przeniesienie zachodzi głównie podczas kontaktu seksualnego. Dlatego operacja kastracji/przecięcia to dobra ochrona przed tą chorobą. Istnieją proste testy, które można przeprowadzić, aby określić, czy kot jest nośnikiem (testy, które przeprowadzamy przed oferowaniem naszych kotów do adopcji). Koty będące nośnikami FIV i/lub FeLV nazywane są „dodatnimi” (lub FIV + / FeLV +). Mogą żyć wiele lat bez objawów choroby, albo nawet zmarć z innej przyczyny, ale ważne jest, by wiedzieć, czy kot jest nośnikiem czy nie. Chlamydioza to nie wirus, ale zarażająca bakteria powodująca zapalenie spojówek, które może przejść w zapalenie płuc. Może prowadzić do śmierci zwierzecia, jeśli nie zostanie leczona. W departamentach z infekcją lub podczas podróży szczepienie przeciwko strzygowi jest obowiązkowe, między innymi dlatego, że może być przenoszone na ludzi. Nie ma leku ani antidotum. Zakażone zwierzę pokazuje zaburzenia nerwowe, które nieuchronnie prowadzą do śmierci. Departamenty wolne od strzygów są takie tylko dzięki systematycznemu szczepieniu przez lata. Jeśli szczepienie przeciwstrzygowe nie jest szanowane w krajach lub departamentach z infekcją strzygów i podejrzewa się kontakt (np. między Twoim zwierzęciem domowym a lisem), Twoje zwierzę może zostać eutanazyjne bez dalszego procedur! Odbudowa szczepionki powinna być wykonana raz do roku. Nie ignoruj tej okazji, by spotkać się ze swoim weterynarzem i omówić zdrowie Twojego kota oraz kontynuować jego szczepienia, szczególnie jeśli jest starze. Nawet jeśli nie wychodzi dużo, starszy kot doświadcza znacznej obniżki swoich sił odporności i dlatego potrzebuje wszystkich swoich broni, by walczyć z wirusami i bakteriami.
Czytaj oryginał (fr)
Les premiers vaccins sont à réaliser vers l’âge de 8 semaines sur des chatons en bonne santé et vermifugés quelques jours avant. La première injection appelée « primo vaccination » doit être répétée un mois plus tard. Ensuite une injection par an est suffisante à condition de le faire régulièrement. Le vétérinaire vérifiera que votre chat est en bonne santé et sera amené à vous poser des questions sur son alimentation, sa digestion, ses habitudes pour s’assurer que tout va bien pour son petit patient. Il écoutera son coeur et sa respiration, prendra sa température pour écarter un éventuel problème. Si le vaccin en lui même n’est pas dangereux ni nocif pour nos boules de poils, ils peuvent affaiblir un chat et plus encore un chaton qui serait de santé précaire. Les vaccins habituels protègent contre : Le typhus un virus contagieux se traduisant par une forte diarrhée, des vomissements, du sang dans les selles, une odeur âcre et tenace qui marque tous les propriétaires ayant eu à vivre un épisode de typhus (attention, ces symptômes ne sont pas toujours visibles surtout chez les chats adultes plus résistants). La trachée douloureuse et gonflée empêche l’animal de boire et de manger malgré la soif et la faim, le chat reste parfois prostré devant sa gamelle. Ce virus étant très résistant en milieu extérieur la vaccination est la seule garantie de protection. 90% des chatons atteints par le typhus en meurent et le peu qui survivent présentent des séquelles neurologiques importantes. Et si pour les adultes on constate un moindre pourcentage de mortalité, le typhus reste une maladie mortelle qui n’a pas d’antidote. Le coryza n’est pas un simple rhume ! Se traduisant par des éternuements, une conjonctivite et parfois une toux (ces symptômes doivent vous alerter), le coryza peut entraîner des ulcères dans la bouche, des séquelles respiratoires et occulaires. Dans les cas extrêmes cette maladie peut être mortelle, dans tous les cas le chat reste porteur et peut contaminer ses congénères non vaccinés. D’où l’importance de vacciner les chats avant qu’ils ne soient en contact avec d’autres. Cette maladie très fréquente touche aussi bien les très jeunes chats que les adultes. Les virus responsables du coryza sont l’herpès virus et le calicivirus. Le pus contenu dans les sinus ronge les tissus, ce qui est irréversible même lorsque le chat est guéri. Cette maladie peut prendre une forme chronique et entraîner des soins contraignants à vie. La leucose féline est due à un rétro virus, le FelV (abréviation anglo – saxone). C’est une maladie répandue qui ne se transmet pas à l’homme mais qui est contagieuse pour les chats entre eux. Se traduisant par l’apparition de tumeurs et une immunodépréssion qui va s’installer peu a peu. Le FiV assez proche du FelV n’est pas non plus transmissible à l’homme. Le FiV est communément appelé le sida du chat. Il n’existe actuellement pas de vaccin contre le FiV. La transmission se fait essentiellement lors des rapports sexuels. C’est pourquoi la stérilisation est une bonne protection contre cette maladie. Il existe des tests simples à réaliser pour savoir si le chat est porteur (tests que nous réalisons avant de proposer nos chats à l’adoption ). Les chats porteurs du Fiv et/ou du FelV sont dit « positifs » (ou FiV + / FelV +). Ils peuvent vivre de nombreuses années sans déclarer la maladie, voire mourir de tout autre chose, mais il est important de savoir si le chat est porteur ou non. La chlamydiose n’est pas un virus mais une bactérie contagieuse qui occasionne une conjonctivite pouvant aller jusqu’à une pneumonie. Elle peut conduire à la mort de l’animal si celui-ci n’est pas soigné. Dans les départements infestés ou lors de tout voyage, la vaccination contre la rage est obligatoire entre autre parce que pouvant se transmettre à l’homme. Il n’existe aucun remède ou antidote. L’animal infecté montre des troubles neurologiques qui évoluent irrémédiablement vers la mort. Les départements indèmnes ne le sont que grâce à la vaccination systématique depuis des années. En cas de non respect de la vaccination anti-rabique dans les pays et départements infestés par la rage et si un contact est suspecté (entre votre animal et un renard par exemple), votre animal risque l’euthanasie sans autre forme de procès ! Le rappel doit se faire une fois par an. Ne négligez pas cette occasion de rencontrer votre vétérinaire et de voir avec lui l’évolution de la santé de votre chat et continuez à le faire vacciner surtout s’il est âgé et, même s’il sort peu, un chat âgé voit ses défenses immunitaires baisser considérablement, il a donc besoin de toutes ses armes pour lutter contre les virus et bactéries.
Zarejestrowane 2 miesiące temu
