Vacciner un chat pour le protéger adopteren
Kruisbried · Onbekend · Kittje · 4 maanden
De eerste vaccinaties moeten ongeveer op 8 weken oud worden gegeven aan gezonde kittens die enkele dagen eerder zijn uitgeparasiteerd. De eerste injectie, genaamd "primair vaccinatie", moet één maand later herhaald worden. Daarna is een jaarlijkse injectie voldoende mits deze regelmatig wordt uitgevoerd. De dierenarts zal controleren of uw kat goed in orde is en kan u vragen over diens voeding, spijsvertering en gedrag om er zeker van te zijn dat alles in orde is voor zijn patiënt. Hij zal luisteren naar het hart en de ademhaling van de kat, zijn temperatuur meten om eventuele problemen uit te sluiten. Hoewel het vaccin zelf niet gevaarlijk of schadelijk is voor onze katten, kan het een kat verzwakken, vooral een kitten die slecht in geestelijke of lichamelijke conditie is. Algemene vaccinaties beschermen tegen: Typhus, een besmettelijk virus dat ernstige diarree, braken, bloed in de ontlasting en een sterke, blijvende geur veroorzaakt die alle eigenaren herinneren aan een episode van typhus (let op: deze symptomen zijn niet altijd zichtbaar, vooral bij volwassen katten die beter bestand zijn). Een pijnlijke, opgezwollen luchtpijp verhindert dat het dier drinkt of eet, ondanks dorst en honger; de kat kan voor zijn bak neervallen. Aangezien dit virus zeer bestand is in de omgeving, is vaccinatie de enige garantie voor bescherming. 90% van de kittens die besmet raken met typhus sterft, en degenen die overleven hebben vaak ernstige neurologische complicaties. Hoewel de sterftecijfer lager is bij volwassenen, blijft typhus een dodelijke ziekte zonder antidotum. Katengriep is geen gewone verkoudheid! Het manifesteert zich door niezen, oogontsteking en soms hoesten (deze symptomen moeten u waarschuwen); katengriep kan leiden tot wondjes in de mond, ademhalings- en oogproblemen. In extreme gevallen kan deze ziekte dodelijk zijn; in alle gevallen wordt de kat een draagster en kan andere niet-gevaccineerde katten van dezelfde soort besmetten. Hierom is het belangrijk om katten te vaccineren voordat ze contact krijgen met anderen. Deze zeer veelvoorkomende ziekte treft zowel jonge als volwassen katten. De virussen die verantwoordelijk zijn voor katengriep zijn het herpesvirus en het calicivirus. De pus in de sinusgaten verergert de weefsels, wat onherroepelijk is zelfs als de kat herstelt. Deze ziekte kan chronisch verlopen en levenslang behandeling vereisen. Feline leukemie wordt veroorzaakt door een retrovirus, FeLV (een Engelse afkorting). Het is een veelvoorkomende ziekte die niet overdraagbaar is op mensen, maar besmettelijk tussen katten. Het veroorzaakt het verschijnen van tumoren en een immuunsuppressie die geleidelijk ontstaat. FIV, die vergelijkbaar is met FeLV, is ook niet overdraagbaar op mensen. FIV is algemeen bekend als "feline AIDS". Er is momenteel geen vaccin tegen FIV. De overdracht vindt voornamelijk plaats tijdens seksueel contact. Dit is waarom kastratie een goede bescherming is tegen deze ziekte. Er zijn eenvoudige tests die kunnen worden uitgevoerd om vast te stellen of een kat een draagster is (tests die wij uitvoeren voordat we onze katten aanbieden voor adoptie). Katten die draagsters zijn van FIV en/of FeLV worden "positief" genoemd (of FIV + / FeLV +). Ze kunnen jaren leven zonder de ziekte te tonen, of zelfs sterven aan iets anders, maar het is belangrijk te weten of de kat een draagster is of niet. Chlamydiose is geen virus, maar een besmettelijke bacterie die oogontsteking veroorzaakt die kan voortschrijden tot longontsteking. Het kan leiden tot de dood van het dier als het niet behandeld wordt. Bij besmette afdelingen of tijdens reizen is vaccinatie tegen rabies verplicht, onder andere omdat het kan worden overgedragen op mensen. Er is geen geneesmiddel of antidotum. Het besmette dier toont neurologische stoornissen die onvermijdelijk leiden naar de dood. De afdelingen die rabiesvrij zijn zijn dat alleen door systematische vaccinatie over de jaren heen. Als de antirabiësvaccinatie niet wordt gevolgd in landen of afdelingen die besmet zijn met rabies en als er verdachte contacten zijn (bijvoorbeeld tussen uw huisdier en een vos), kan uw huisdier zonder verdere procedure geëuthaniseerd worden! De boostervaccinatie moet elk jaar worden uitgevoerd. Verwaarloos deze kans niet om uw dierenarts te ontmoeten en over de gezondheid van uw kat te praten en het vaccineren voort te zetten, vooral als de kat oud is. Zelfs als het dier niet veel buiten gaat, ervoert een oude kat een significante afname van haar immuunverdediging en heeft daarom alle middelen nodig om te vechten tegen virussen en bacteriën.
Origineel lezen (fr)
Les premiers vaccins sont à réaliser vers l’âge de 8 semaines sur des chatons en bonne santé et vermifugés quelques jours avant. La première injection appelée « primo vaccination » doit être répétée un mois plus tard. Ensuite une injection par an est suffisante à condition de le faire régulièrement. Le vétérinaire vérifiera que votre chat est en bonne santé et sera amené à vous poser des questions sur son alimentation, sa digestion, ses habitudes pour s’assurer que tout va bien pour son petit patient. Il écoutera son coeur et sa respiration, prendra sa température pour écarter un éventuel problème. Si le vaccin en lui même n’est pas dangereux ni nocif pour nos boules de poils, ils peuvent affaiblir un chat et plus encore un chaton qui serait de santé précaire. Les vaccins habituels protègent contre : Le typhus un virus contagieux se traduisant par une forte diarrhée, des vomissements, du sang dans les selles, une odeur âcre et tenace qui marque tous les propriétaires ayant eu à vivre un épisode de typhus (attention, ces symptômes ne sont pas toujours visibles surtout chez les chats adultes plus résistants). La trachée douloureuse et gonflée empêche l’animal de boire et de manger malgré la soif et la faim, le chat reste parfois prostré devant sa gamelle. Ce virus étant très résistant en milieu extérieur la vaccination est la seule garantie de protection. 90% des chatons atteints par le typhus en meurent et le peu qui survivent présentent des séquelles neurologiques importantes. Et si pour les adultes on constate un moindre pourcentage de mortalité, le typhus reste une maladie mortelle qui n’a pas d’antidote. Le coryza n’est pas un simple rhume ! Se traduisant par des éternuements, une conjonctivite et parfois une toux (ces symptômes doivent vous alerter), le coryza peut entraîner des ulcères dans la bouche, des séquelles respiratoires et occulaires. Dans les cas extrêmes cette maladie peut être mortelle, dans tous les cas le chat reste porteur et peut contaminer ses congénères non vaccinés. D’où l’importance de vacciner les chats avant qu’ils ne soient en contact avec d’autres. Cette maladie très fréquente touche aussi bien les très jeunes chats que les adultes. Les virus responsables du coryza sont l’herpès virus et le calicivirus. Le pus contenu dans les sinus ronge les tissus, ce qui est irréversible même lorsque le chat est guéri. Cette maladie peut prendre une forme chronique et entraîner des soins contraignants à vie. La leucose féline est due à un rétro virus, le FelV (abréviation anglo – saxone). C’est une maladie répandue qui ne se transmet pas à l’homme mais qui est contagieuse pour les chats entre eux. Se traduisant par l’apparition de tumeurs et une immunodépréssion qui va s’installer peu a peu. Le FiV assez proche du FelV n’est pas non plus transmissible à l’homme. Le FiV est communément appelé le sida du chat. Il n’existe actuellement pas de vaccin contre le FiV. La transmission se fait essentiellement lors des rapports sexuels. C’est pourquoi la stérilisation est une bonne protection contre cette maladie. Il existe des tests simples à réaliser pour savoir si le chat est porteur (tests que nous réalisons avant de proposer nos chats à l’adoption ). Les chats porteurs du Fiv et/ou du FelV sont dit « positifs » (ou FiV + / FelV +). Ils peuvent vivre de nombreuses années sans déclarer la maladie, voire mourir de tout autre chose, mais il est important de savoir si le chat est porteur ou non. La chlamydiose n’est pas un virus mais une bactérie contagieuse qui occasionne une conjonctivite pouvant aller jusqu’à une pneumonie. Elle peut conduire à la mort de l’animal si celui-ci n’est pas soigné. Dans les départements infestés ou lors de tout voyage, la vaccination contre la rage est obligatoire entre autre parce que pouvant se transmettre à l’homme. Il n’existe aucun remède ou antidote. L’animal infecté montre des troubles neurologiques qui évoluent irrémédiablement vers la mort. Les départements indèmnes ne le sont que grâce à la vaccination systématique depuis des années. En cas de non respect de la vaccination anti-rabique dans les pays et départements infestés par la rage et si un contact est suspecté (entre votre animal et un renard par exemple), votre animal risque l’euthanasie sans autre forme de procès ! Le rappel doit se faire une fois par an. Ne négligez pas cette occasion de rencontrer votre vétérinaire et de voir avec lui l’évolution de la santé de votre chat et continuez à le faire vacciner surtout s’il est âgé et, même s’il sort peu, un chat âgé voit ses défenses immunitaires baisser considérablement, il a donc besoin de toutes ses armes pour lutter contre les virus et bactéries.
Gelist 5 maanden geleden
