Ciastek
Male
CIASTEK—this is a dog with a sad story. If Ciaściek could talk, he’d probably say he stopped counting days long ago. Maybe he even stopped believing that anyone would ever come for him. He’s not the kind of dog who jumps at the bars, wagging his tail at every passerby. Quite the opposite—he can actually scare off strangers. He doesn’t ask for attention; he doesn’t try to be the sweetest, most likable, or easiest dog to love. Because he’s already known love—real, true, his one and only love. But that love faded, his human passed away... When he arrived at the shelter, he was just a shadow of his former self. He’d hide in the corner of his kennel, close his eyes, and pretend it wasn’t all really happening. He didn’t want to go out, didn’t want to meet new people—because those new people weren’t HIM. They weren’t his person. Time did its work. Slowly, hesitantly, he started taking steps beyond his kennel. He discovered that the grass still smelled familiar, that the wind still carried the scent of other dogs, that the sun still warmed his fur pleasantly. Walks—once impossible—became a tiny ray of light in his everyday life. But not everyone can join Ciaściek on this journey. He doesn’t trust right away. He needs someone who’ll understand that a heart once broken won’t heal overnight. Now Ciaściek waits. Too long. Another winter passes, another summer, another day when unfamiliar voices come and go, and he stays behind. Will the moment ever come when his name is spoken with tenderness, when the leash he knows only from shelter walks becomes a ticket to a whole new life? He needs a home—not just for a while, not just on trial, but forever. A home that’ll accept him exactly as he is. A home that won’t demand instant trust, but will patiently let him learn to trust humans again. Someone who’ll show him that waiting was worth it. Because Ciaściek is still waiting. Maybe he’s waiting just for you. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce This site uses cookies in accordance with your browser settings. Read more
PL·Show original
CIASTEK- to psiak o smutnej historii. Gdyby Ciastek potrafił mówić, pewnie powiedziałby, że już dawno przestał liczyć dni. Może nawet przestał wierzyć, że kiedyś ktoś przyjdzie właśnie po niego. Nie jest psem, który skacze na kraty, merdając ogonem do każdego przechodnia. Wręcz przeciwnie – potrafi odstraszać nieznane osoby. Nie prosi o uwagę, nie stara się być najsłodszy, najsympatyczniejszy, najłatwiejszy do pokochania. Bo miłość już kiedyś miał – tę prawdziwą, swoją, jedyną. Ale tamta miłość zgasła, jego Pan umarł… Kiedy trafił do schroniska, był cieniem psa. Chował się w kącie swojego boksu, zamykał oczy i udawał, że to wszystko nie dzieje się naprawdę. Nie chciał wychodzić, nie chciał poznawać nowych ludzi – bo ci nowi nie byli NIM. Nie byli jego człowiekiem. Czas zrobił swoje. Powoli, z wahaniem, zaczął stawiać kroki poza boks. Odkrył, że trawa wciąż pachnie znajomo, że wiatr nadal przynosi zapach innych psów, że słońce wciąż przyjemnie ogrzewa sierść. Spacery – kiedyś niemożliwe – stały się małym światełkiem w jego codzienności. Ale nie każdy może towarzyszyć Ciastkowi w tej drodze. On nie ufa od razu. Potrzebuje kogoś, kto zrozumie, że serce, które raz pękło, nie uleczy się od razu. Teraz Ciastek czeka. Za długo. Mija kolejna zima, kolejne lato, kolejny dzień, w którym nieznajome głosy przychodzą i odchodzą, a on zostaje. Czy kiedyś nadejdzie ta chwila, gdy to jego imię zostanie wypowiedziane z czułością, gdy smycz, którą zna tylko ze schroniskowych spacerów, stanie się biletem do nowego życia? Potrzebuje domu – nie na chwilę, nie na próbę, ale na zawsze. Domu, który zaakceptuje go takim, jakim jest. Który nie będzie wymagał natychmiastowego zaufania, ale z cierpliwością pozwoli mu na nowo uwierzyć w człowieka. Kogoś, kto pokaże mu, że czekanie miało sens. Bo Ciastek wciąż czeka. Może właśnie na Ciebie. ul. Ściegiennego 20325-116 Kielce Ta strona używa cookiezgodnie z ustawieniamiTwojej przeglądarki.Czytaj więcej
Listed 3 months ago
