Adoptujte Kubuś
Kříženec · Neznámo
Jmenuji se Kubuś. Jsem starší pes a teď potřebuji především klid, bezpečí a člověka, s nímž bych mohl prožít své zlaté roky v důstojnosti. Do Psituly jsem přišel 4. srpna 2026 poté, co mě někdo vyhodil přes plot na zahrádkářské kolonii na Weberově ulici. Ukázalo se, že jsem tu byl už 30. dubna 2021, ale pak mě majitel vzal zpátky. Dnes je můj majitel vážně nemocný v nemocnici a okolnosti mého opuštění vysvětluje policie. Kvůli svému zdravotnímu stavu jsem první dny strávil ve veterinárním centru. Bolelo mě to, byl jsem vyděšený a zpočátku jsem se snažil každého odehnat svými zuby. Dnes je známo, že to bylo pravděpodobně kvůli bolesti a obrovskému stresu, který ze mě mluvil. Teď je to mnohem lepší. Přesvědčil jsem ošetřovatele, dobrovolně jím léky schované v pečivu a miluji krátké procházky, během kterých hodně čichám a opravdu si užívám života. Jsem trochu mrzutý starý muž, ale v mém věku si myslím, že na to mám právo. Mám nemocnou játra a vážnou degeneraci. Víme, že najít pro mě domov může být obtížné kvůli věku a zdravotním problémům. A přesto nepotřebuji mnoho - měkké lůžko, klidné procházky, plnou misku a člověka, s nímž bych se cítil v bezpečí. Možná někdo mě bude milovat právě pro tuto nejdůležitější, poslední část mého života?
Přečíst původní (pl)
Cześć, jestem Kubuś. Jestem już starszym psiakiem i najbardziej potrzebuję teraz spokoju, bezpieczeństwa i człowieka, przy którym mógłbym godnie przeżyć jesień życia.Do Psitula trafiłem 4 sierpnia 2026 roku po tym, jak ktoś przerzucił mnie przez płot ogródków działkowych przy ul. Webera. Okazało się, że byłem już tutaj 30 kwietnia 2021 roku, ale wtedy odebrał mnie właściciel. Dziś mój opiekun przebywa w ciężkim stanie w szpitalu, a okoliczności mojego porzucenia wyjaśnia Policja.Ze względu na stan zdrowia pierwsze dni spędziłem w Centrum Weterynarii. Bolało mnie, byłem przerażony i początkowo próbowałem odstraszać wszystkich ząbkami. Dziś już wiadomo, że najpewniej przemawiały przeze mnie ból i ogromny stres.Teraz jest dużo lepiej. Przekonałem się do opiekunów, chętnie zjadam leki ukryte w pieczonym pasztecie i uwielbiam krótkie spacerki, podczas których dużo węszę i naprawdę cieszę się życiem. Bywam trochę zrzędliwym staruszkiem, ale w moim wieku chyba mam do tego prawo.Mam chorą wątrobę i silne zwyrodnienia. Wiemy, że przez wiek i problemy zdrowotne znalezienie mi domu może być trudne. A przecież nie potrzebuję już wiele – miękkiego posłania, spokojnych spacerów, pełnej miseczki i człowieka, przy którym poczuję się bezpiecznie.Może ktoś pokocha mnie właśnie na tę najważniejszą, ostatnią część mojego życia?
Zobrazeno před 2 měsíci
