Adopter Kubuś
Krydsede raser · Ukendt
Jeg er Kubuś. Jeg er en ældre hund, og det jeg har mest brug for nu er fred, tryghed og en person, jeg kan leve mine gyldne år med værdighed. Jeg kom til Psitula den 4. august 2026, efter at nogen smed mig over hegnet i kolonihaverne på Weber Street. Det viste sig, at jeg havde været her før den 30. april 2021, men da tog min ejer mig tilbage. I dag er min ejer alvorligt syg på hospitalet, og politiet forklarer omstændighederne ved min forladelse. På grund af min helbredstilstand tilbragte jeg de første dage på dyrlægeklinikken. Jeg havde ondt, jeg var bange, og i begyndelsen prøvede jeg at skræmme alle væk med mine tænder. I dag ved vi, at det sandsynligvis var smerterne og den store stress, der kom ud af mig. Nu er det meget bedre. Jeg har overbevist plejerne, jeg spiser gerne medicin skjult i bagværk, og jeg elsker korte gåture, hvor jeg snuser meget og virkelig nyder livet. Jeg er lidt af en sur gammel mand, men på min alder har jeg nok ret til det. Jeg har en syg lever og alvorlig degeneration. Vi ved, at det kan være svært at finde et hjem til mig på grund af alder og helbredsproblemer. Og alligevel har jeg ikke brug for meget - et blødt sengetæppe, rolige gåture, en fuld skål og en person, jeg føler mig tryg ved. Måske vil nogen elske mig bare for denne vigtigste, sidste del af mit liv?
Læs original (pl)
Cześć, jestem Kubuś. Jestem już starszym psiakiem i najbardziej potrzebuję teraz spokoju, bezpieczeństwa i człowieka, przy którym mógłbym godnie przeżyć jesień życia.Do Psitula trafiłem 4 sierpnia 2026 roku po tym, jak ktoś przerzucił mnie przez płot ogródków działkowych przy ul. Webera. Okazało się, że byłem już tutaj 30 kwietnia 2021 roku, ale wtedy odebrał mnie właściciel. Dziś mój opiekun przebywa w ciężkim stanie w szpitalu, a okoliczności mojego porzucenia wyjaśnia Policja.Ze względu na stan zdrowia pierwsze dni spędziłem w Centrum Weterynarii. Bolało mnie, byłem przerażony i początkowo próbowałem odstraszać wszystkich ząbkami. Dziś już wiadomo, że najpewniej przemawiały przeze mnie ból i ogromny stres.Teraz jest dużo lepiej. Przekonałem się do opiekunów, chętnie zjadam leki ukryte w pieczonym pasztecie i uwielbiam krótkie spacerki, podczas których dużo węszę i naprawdę cieszę się życiem. Bywam trochę zrzędliwym staruszkiem, ale w moim wieku chyba mam do tego prawo.Mam chorą wątrobę i silne zwyrodnienia. Wiemy, że przez wiek i problemy zdrowotne znalezienie mi domu może być trudne. A przecież nie potrzebuję już wiele – miękkiego posłania, spokojnych spacerów, pełnej miseczki i człowieka, przy którym poczuję się bezpiecznie.Może ktoś pokocha mnie właśnie na tę najważniejszą, ostatnią część mojego życia?
Listet for 2 måneder siden
