Adopter Caspi
Krydsede raser · Mand
Caspi er en lille hvid kæledyr, der gik alene i et lejlighedsområde i lang tid. Født af gode hjerter prøvede han at overleve på nogle måder. Ingen søgte efter ham. Ingen kom tilbage efter ham. Han ankom til vores have den 2. maj 2026, sandsynligvis blot forladt. Når vi ser på Casper, bryder vores hjerte i stykker. For han viser os, at denne lille dreng havde været nødt til at tage sig selv i lang tid. Han er udmærket glemt. Hans pude er et hav af knuder, under hvilke sår og tegn på et svært liv ligger. Og i hans øjne... frygt. Caspi flygter i første omgang instinctivt fra mennesker. Som om han har lært, at det er tryggest at holde afstand. At et menneske kan skade eller forsvinde. Men ved du hvad? Under denne frygt ligger en flink, godt omsorgsfuld hund. Når vi sad stille med ham i en kasse, viste han os sit sande ansigt. Første tilgang - brumlende og løb væk. Anden - usikkerhed. Men ved tredje gang, kom Caspi langsomt tættere... og lidt senere, lagde han sig ind og spurgte faktisk om at blive rakt. Han vil så desperat have tillid. Han har så desperat brug for kun tid, tålmodighed og venlighed. Vi skal bade, rengøre og vise vores lille dreng, at verden kan være god. Så uden tvivl vil Caspi stole mange hjærter. Vi har store forhåbninger om, at nogen vil se den glemt, frygtede kæledyr som fremtidens bedste ven. Fordi Caspi fortjener virkelig et nyt liv.
Læs original (pl)
Caspi to niewielki biały piesek, który przez długi czas koczował samotnie na osiedlu mieszkaniowym. Dokarmiany przez dobrą duszę, próbował jakoś przetrwać. Nikt go nie szukał. Nikt po niego nie wrócił. Do schroniska trafił 2 maja 2026 roku. Najprawdopodobniej został po prostu porzucony. Kiedy patrzymy na Caspiego, serce pęka nam na kawałki. Bo widać, że ten mały chłopiec bardzo długo musiał radzić sobie sam. Jest ogromnie zaniedbany. Jego sierść to morze kołtunów, pod którymi kryją się strupy i ślady trudnego życia. A w oczach… strach. Caspi w pierwszym odruchu ucieka przed człowiekiem. Jakby nauczył się, że bezpieczniej jest trzymać dystans. Że człowiek może zranić albo odejść. Ale wiecie co? Pod tym lękiem kryje się cudowny, przekochany pies. Kiedy siedzieliśmy z nim spokojnie w boksie pokazał nam swoje prawdziwe oblicze. Pierwsze podejście - szczekanie i ucieczka. Drugie - niepewność. Ale już za trzecim razem Caspi powoli podszedł bliżej… a chwilę później wtulał się i sam domagał pieszczot. Tak bardzo chce zaufać. Tak bardzo potrzebuje tylko czasu, cierpliwości i czułości. Trzeba naszego chłopaczka oporządzić, wyczesać, podleczyć i pokazać mu, że świat potrafi być dobry. A wtedy Caspi bez wątpienia skradnie jeszcze niejedno serce. Mamy ogromną nadzieję, że ktoś dostrzeże w tym zaniedbanym, wystraszonym piesku przyszłego najlepszego przyjaciela. Bo Caspi naprawdę zasługuje na nowe życie.
Listet for 3 måneder siden
