Adopter Caspi
Croisé · Mâle
Caspi est un petit chiot blanc qui errait seul dans un complexe d'appartements pendant longtemps. Alimenté par des cœurs bons, il essayait de survivre de quelque façon. Personne ne le recherchait. Personne ne revint le chercher. Il arriva à notre refuge le 2 mai 2026, probablement abandonné. Quand nous regardons Casper, nos cœurs se brisent en morceaux. Car il montre que ce petit garçon a dû se débrouiller seul pendant très longtemps. Il est extrêmement négligé. Son pelage est une mer de nœuds, sous lesquels se trouvent des plaies et des signes d'une vie difficile. Et dans ses yeux... la peur. Caspi fuit instinctivement les humains au début. Comme s'il avait appris qu'il était plus sûr de garder ses distances. Qu'un humain peut faire mal ou partir. Mais savez-vous quoi ? Sous cette peur se cache un chien merveilleux, bien soigné. Lorsque nous sommes restés silencieux avec lui dans une caisse, il nous a montré son vrai visage. Première approche - aboiements et fuite. Deuxième - incertitude. Mais lors de la troisième fois, Caspi s'est approché lentement... et quelques instants plus tard, s'est blotti et a même demandé des caresses. Il veut désespérément faire confiance. Il a désespérément besoin seulement de temps, de patience et de tendresse. Nous devons le toileter, le nettoyer et montrer à notre petit garçon que le monde peut être bon. Alors Caspi volera certainement beaucoup de cœurs. Nous avons de grands espoirs qu'une personne voie le chiot négligé, effrayé, comme le meilleur ami futur. Car Caspi mérite vraiment une nouvelle vie.
Lire l'original (pl)
Caspi to niewielki biały piesek, który przez długi czas koczował samotnie na osiedlu mieszkaniowym. Dokarmiany przez dobrą duszę, próbował jakoś przetrwać. Nikt go nie szukał. Nikt po niego nie wrócił. Do schroniska trafił 2 maja 2026 roku. Najprawdopodobniej został po prostu porzucony. Kiedy patrzymy na Caspiego, serce pęka nam na kawałki. Bo widać, że ten mały chłopiec bardzo długo musiał radzić sobie sam. Jest ogromnie zaniedbany. Jego sierść to morze kołtunów, pod którymi kryją się strupy i ślady trudnego życia. A w oczach… strach. Caspi w pierwszym odruchu ucieka przed człowiekiem. Jakby nauczył się, że bezpieczniej jest trzymać dystans. Że człowiek może zranić albo odejść. Ale wiecie co? Pod tym lękiem kryje się cudowny, przekochany pies. Kiedy siedzieliśmy z nim spokojnie w boksie pokazał nam swoje prawdziwe oblicze. Pierwsze podejście - szczekanie i ucieczka. Drugie - niepewność. Ale już za trzecim razem Caspi powoli podszedł bliżej… a chwilę później wtulał się i sam domagał pieszczot. Tak bardzo chce zaufać. Tak bardzo potrzebuje tylko czasu, cierpliwości i czułości. Trzeba naszego chłopaczka oporządzić, wyczesać, podleczyć i pokazać mu, że świat potrafi być dobry. A wtedy Caspi bez wątpienia skradnie jeszcze niejedno serce. Mamy ogromną nadzieję, że ktoś dostrzeże w tym zaniedbanym, wystraszonym piesku przyszłego najlepszego przyjaciela. Bo Caspi naprawdę zasługuje na nowe życie.
Annoncé le mois dernier
