Adoptă Caspi
Rasă mixtă · Masculin
Caspi is a small white puppy who wandered alone on an apartment complex for a long time. Fed by good hearts, he tried to survive somehow. No one was looking for him. No one came back for him. He arrived at our shelter on May 2, 2026, most likely just abandoned. When we look at Casper, our hearts break into pieces. For he shows that this little boy had to fend for himself for a very long time. He is incredibly neglected. His fur is a sea of tangles, under which lie sores and signs of a difficult life. And in his eyes… fear. Caspi at first instinctively flees from humans. As if he learned that it’s safer to keep a distance. That a human can hurt or leave. But you know what? Beneath this fear lies a wonderful, well-cared-for dog. When we sat quietly with him in a crate, he showed us his true face. First approach - barking and running away. Second - uncertainty. But by the third time, Caspi slowly approached closer… and a moment later, snuggled in and even asked for petting. He so desperately wants to trust. He so desperately needs only time, patience, and tenderness. We need to groom, clean, and show our little boy that the world can be good. Then Caspi without a doubt will steal many hearts. We have huge hopes that someone will see the neglected, frightened puppy as the future best friend. Because Caspi truly deserves a new life.
Citire originală (pl)
Caspi to niewielki biały piesek, który przez długi czas koczował samotnie na osiedlu mieszkaniowym. Dokarmiany przez dobrą duszę, próbował jakoś przetrwać. Nikt go nie szukał. Nikt po niego nie wrócił. Do schroniska trafił 2 maja 2026 roku. Najprawdopodobniej został po prostu porzucony. Kiedy patrzymy na Caspiego, serce pęka nam na kawałki. Bo widać, że ten mały chłopiec bardzo długo musiał radzić sobie sam. Jest ogromnie zaniedbany. Jego sierść to morze kołtunów, pod którymi kryją się strupy i ślady trudnego życia. A w oczach… strach. Caspi w pierwszym odruchu ucieka przed człowiekiem. Jakby nauczył się, że bezpieczniej jest trzymać dystans. Że człowiek może zranić albo odejść. Ale wiecie co? Pod tym lękiem kryje się cudowny, przekochany pies. Kiedy siedzieliśmy z nim spokojnie w boksie pokazał nam swoje prawdziwe oblicze. Pierwsze podejście - szczekanie i ucieczka. Drugie - niepewność. Ale już za trzecim razem Caspi powoli podszedł bliżej… a chwilę później wtulał się i sam domagał pieszczot. Tak bardzo chce zaufać. Tak bardzo potrzebuje tylko czasu, cierpliwości i czułości. Trzeba naszego chłopaczka oporządzić, wyczesać, podleczyć i pokazać mu, że świat potrafi być dobry. A wtedy Caspi bez wątpienia skradnie jeszcze niejedno serce. Mamy ogromną nadzieję, że ktoś dostrzeże w tym zaniedbanym, wystraszonym piesku przyszłego najlepszego przyjaciela. Bo Caspi naprawdę zasługuje na nowe życie.
Cont gratuit — 10 contacte incluse
Listat acum 3 săptămâni
