Adopter Czy na wsi żyją potwory
Krydsede raser · Ukendt
Ved årlig overvågning af retfærdighedens og politiets omfang i forhold til udførelse af love om dyr, som Black Cat Foundation sammen med Ekostraż foretog, oprettede vi på baggrund af de overvågede domme en profil for den typiske forfatter af dyreovertrædelser. Den mest almindelige person, der begik overtrædelser mod dyr i årene 2012-2014, var en mand i alderen 50-59 år, der boede på landet. Hvis forfatteren af vold mod dyr var en kvinde, så var hun i en lignende alder og boede også i de fleste tilfælde på landet. Ofte kommer der mange kommentarer, der angriber personer, der bor på landet som uhyrer uden hjerte, som mishandler dyr på barbarisk måde, under poster og artikler om vold mod dyr på internettet. Når netbrugere beskriver personer, der bor på landet, bruger de ofte de værste udtryk, og deres sprog er fyldt med had. Ved at læse disse indlæg og se den profil, der fremgår af de indsamlede data, stillede jeg mig selv spørgsmålet: Boer der rigtigt nok uhyrer på landet? Virkeligheden kan være mere kompleks end det, der fremgår af overvågningen eller avisrapporterne. De fleste mennesker, der blev dømt i sager om at mishandle dyr, var personer, der havde dårligere situation, lavere uddannelse, ingen understøttelse og social støtte, mennesker, der ikke havde mulighed for at lede efter løsninger på deres ufarlige situation via internet eller betale en advokat for at forsvarer dem fra anklagerne. Det drejer sig ofte om personer, der selv ikke kunne forsvare sig, mennesker, der var udelukket fra samfundet. I modsætning til f.eks. jægere eller byboere med penge, forbindelser, men også bedre uddannelse. I den nuværende polske virkelighed skal man have meget ondt skæbne, for at en sag om vold mod et dyr overhovedet skal nå domstolen. Ifølge resultaterne af vores overvågning sker det kun i 19 % af sakkerne. Det faktum, at disse personer nåede domstolen og blev dømt (86 % af domme om fængsel) er
Læs original (en)
Podczas rocznego monitoringu wymiaru sprawiedliwości i policji w zakresie egzekucji zapisów Ustawy o ochronie zwierząt, który Fundacja Czarna Owca Pana Kota prowadziła razem ze Stowarzyszeniem Ekostraż, stworzyliśmy na bazie objętych monitoringiem wyroków profil typowego sprawcy przestępstw przeciwko zwierzętom. Osobą najczęściej popełniającą przestępstwa na zwierzętach w latach 2012-2014 był mężczyzna w wieku 50-59 mieszkający na wsi. Jeśli sprawcą przemocy wobec zwierząt była kobieta, to była w podobnym wieku i też w większości przypadków mieszkała na wsi. Często w Internecie pod postami, artykułami dotyczącymi przemocy wobec zwierząt, pojawia się wiele komentarzy atakujących osoby mieszkające na wsi jako potwory bez serca, znęcające się w bestialski sposób nad zwierzętami. Nierzadko internauci/internautki określając osoby mieszkające na wsi używają najgorszych wulgaryzmów, a ich język jest pełen nienawiści. Czytając te wpisy i patrząc na wynikający z zebranych danych profil sprawcy – zadałam sobie pytanie: czy na wsi rzeczywiście mieszkają potwory? Rzeczywistość może być bardziej skomplikowana niż to, co wynika z monitoringu czy doniesień prasowych. Ludzie skazywani w sprawach o znęcanie się nad zwierzętami w większości byli osobami gorzej sytuowanymi, gorzej wykształconymi, bez zaplecza i wsparcia społecznego, ludźmi, którzy nie mieli możliwości sprawdzić w Internecie jak znaleźć wyjście z nieprzyjemnej dla nich sytuacji, czy opłacić prawnika, by ich wybronił z oskarżenia. To często ludzie, którzy nie byli w stanie sami się obronić, osoby wykluczone społecznie. W przeciwieństwie np. do myśliwych czy ludzi z miasta, z pieniędzmi, koneksjami, ale też lepszym wykształceniem. W obecnej polskiej rzeczywistości trzeba mieć dużego pecha, by sprawa o przemoc wobec zwierzęcia w ogóle trafiła do sądu. Zgodnie z wynikami naszego monitoringu dzieje się tak w zaledwie 19% spraw. To, że osoby te trafiły przed sąd i zostały skazane (86% wyroków pozbawienia wolności to w
Listet for 2 måneder siden
