Adopter Czy na wsi żyją potwory
Kryssbrett · Ukjent
Ved å gjennomføre et årlig overvåking av rettferdighet og politi i forhold til eksekvering av lover om dyrebeskyttelse, som Fondet Svart Katt Følge sammen med Ekostrażs forening har gjennomført, har vi laget en profil for den typiske forbedreren av dyreovergrep basert på dommene som ble overvåket. Den mest vanlige personen som begikk overgrep mot dyr i perioden 2012-2014 var en mann mellom 50 og 59 år som bodde på landet. Hvis overgrepet mot dyr ble begått av en kvinne, var hun også i samme alder og bodde i de fleste tilfellene på landet. Det er ofte mange kommentarer under nettsteder og artikler om overgrep mot dyr hvor mennesker som bor på landet blir kalt for monster uten hjerte, som utøver gruelige mishandlinger mot dyr. Nettbrukere bruker ofte sterke uttrykk for å beskrive personer som bor på landet, og språket deres er fullt av hat. Lest disse innskriftene og sett på profilen for forbrekker som kommer fra det samlede materialet – stillte jeg meg spørsmålet: Er det faktisk monster som bor på landet? Virkeligheten kan være mer kompleks enn det som fremgår av overvåkningen eller avisrapportene. De fleste som ble dømt i saker om mishandling av dyr var personer som hadde dårligere livssituasjon, lavere utdanning, ingen støtte og sosialt støtte, mennesker som ikke hadde mulighet til å søke etter løsninger på ugunstige situasjoner på nettet eller kunne betale en advokat for å forsvarer dem fra anklagene. Dette er ofte personer som ikke kunne forsvarer seg selv, ekskluderte mennesker. I motsetning til jaktfolk eller mennesker fra byen, som har penger, kontakter, men også bedre utdanning. I dagens polske realitet må man ha større uvellykke for at en sak om overgrep mot dyr egentlig skal komme til domstol. Ifølge resultatene våre skjer dette i bare 19 prosent av sakene. Det faktum at disse personene kom for domstolen og ble dømt (86 prosent av dommerne som opphevet fengsel) er
Les original (en)
Podczas rocznego monitoringu wymiaru sprawiedliwości i policji w zakresie egzekucji zapisów Ustawy o ochronie zwierząt, który Fundacja Czarna Owca Pana Kota prowadziła razem ze Stowarzyszeniem Ekostraż, stworzyliśmy na bazie objętych monitoringiem wyroków profil typowego sprawcy przestępstw przeciwko zwierzętom. Osobą najczęściej popełniającą przestępstwa na zwierzętach w latach 2012-2014 był mężczyzna w wieku 50-59 mieszkający na wsi. Jeśli sprawcą przemocy wobec zwierząt była kobieta, to była w podobnym wieku i też w większości przypadków mieszkała na wsi. Często w Internecie pod postami, artykułami dotyczącymi przemocy wobec zwierząt, pojawia się wiele komentarzy atakujących osoby mieszkające na wsi jako potwory bez serca, znęcające się w bestialski sposób nad zwierzętami. Nierzadko internauci/internautki określając osoby mieszkające na wsi używają najgorszych wulgaryzmów, a ich język jest pełen nienawiści. Czytając te wpisy i patrząc na wynikający z zebranych danych profil sprawcy – zadałam sobie pytanie: czy na wsi rzeczywiście mieszkają potwory? Rzeczywistość może być bardziej skomplikowana niż to, co wynika z monitoringu czy doniesień prasowych. Ludzie skazywani w sprawach o znęcanie się nad zwierzętami w większości byli osobami gorzej sytuowanymi, gorzej wykształconymi, bez zaplecza i wsparcia społecznego, ludźmi, którzy nie mieli możliwości sprawdzić w Internecie jak znaleźć wyjście z nieprzyjemnej dla nich sytuacji, czy opłacić prawnika, by ich wybronił z oskarżenia. To często ludzie, którzy nie byli w stanie sami się obronić, osoby wykluczone społecznie. W przeciwieństwie np. do myśliwych czy ludzi z miasta, z pieniędzmi, koneksjami, ale też lepszym wykształceniem. W obecnej polskiej rzeczywistości trzeba mieć dużego pecha, by sprawa o przemoc wobec zwierzęcia w ogóle trafiła do sądu. Zgodnie z wynikami naszego monitoringu dzieje się tak w zaledwie 19% spraw. To, że osoby te trafiły przed sąd i zostały skazane (86% wyroków pozbawienia wolności to w
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet forrige måned
