Adoptoi Czy na wsi żyją potwory
Rasvahybridi · Tuntematon
Vuoden mittaisessa seurannassa oikeudenkäynnin ja poliisin toiminnasta eläinten suojelulain täytäntöönpanossa, jonka Black Cat Foundation yhdessä Ekostraj -yhdistyksen kanssa toteutti, kehitimme kattamienme siirtokunnista tyyppisen hyväksikäytön teon tekijän profiilin. Yleisin eläimiä vastaan tehtyjen rikosten tekijä vuosina 2012–2014 oli mies, joka oli 50–59-vuotias ja asui maalla. Jos rikoksia oli tehnyt nainen, niin hän oli saman ikäinen ja asui useimmiten myös maalla. Usein verkkosivuilta, artikkeleilta tai julkisuuksista, jotka koskivat eläimien väkivaltaa, ilmestyy monia kommentteja, jotka hyökävät maaseudulla asuvia ihmisiä kohtaan kuin syntyneitä paholaisia, jotka käsittelevät eläimiä liian raakasti. Usein verkkoasukaset käyttävät maaseudulla asuvia ihmisiä kohtaan pahimpia sanontoja, ja heidän kieltään on täynnä vihaa. Lukiessani näitä kirjoituksia ja tarkastellessani saatuja tietoja rikoksen tekijän profiilista, sain itselleni kysymyksen: asuuko maalla todella paholaisia? Todellisuus voi olla monimutkaisempi kuin se, mitä seurannasta tai lehdistöstä käy ilmi. Ihmiset, jotka tuomittiin eläimien väkivallasta, olivat useimmiten huonommassa asemassa, huonommin koulutettuja, ilman tukipaikkaa ja sosiaalista tukea, ihmiset, joilla ei ollut mahdollisuutta etsiä verkossa ratkaisua epämiellyttävään tilanteeseensa tai maksaa asianajajaa puolustamaan heitä syytöksistä. Nämä ovat usein henkilöitä, jotka eivät kyenneet itsenäisesti puolustamaan itseään, suljetut yhteiskunnallisesti. Erityisesti vertailtaessa metsästäjiä tai kaupunkilaisia, jotka ovat rikkaita, yhteyksissä, mutta myös paremmin koulutettuja. Nykyisessä puolalaisessa todellisuudessa tarvitsee paljon onnea, jotta eläimen väkivallan tapaus saavuttaa lainkäynnin. Muiden tulosten mukaan tämä tapahtuu vain 19 %:ssa tapauksista. Se että nämä ihmiset päätyivät oikeuteen ja saatettiin tuomituksi (86 % tuomioista vangitsemisesta) on
Lue alkuperäinen (en)
Podczas rocznego monitoringu wymiaru sprawiedliwości i policji w zakresie egzekucji zapisów Ustawy o ochronie zwierząt, który Fundacja Czarna Owca Pana Kota prowadziła razem ze Stowarzyszeniem Ekostraż, stworzyliśmy na bazie objętych monitoringiem wyroków profil typowego sprawcy przestępstw przeciwko zwierzętom. Osobą najczęściej popełniającą przestępstwa na zwierzętach w latach 2012-2014 był mężczyzna w wieku 50-59 mieszkający na wsi. Jeśli sprawcą przemocy wobec zwierząt była kobieta, to była w podobnym wieku i też w większości przypadków mieszkała na wsi. Często w Internecie pod postami, artykułami dotyczącymi przemocy wobec zwierząt, pojawia się wiele komentarzy atakujących osoby mieszkające na wsi jako potwory bez serca, znęcające się w bestialski sposób nad zwierzętami. Nierzadko internauci/internautki określając osoby mieszkające na wsi używają najgorszych wulgaryzmów, a ich język jest pełen nienawiści. Czytając te wpisy i patrząc na wynikający z zebranych danych profil sprawcy – zadałam sobie pytanie: czy na wsi rzeczywiście mieszkają potwory? Rzeczywistość może być bardziej skomplikowana niż to, co wynika z monitoringu czy doniesień prasowych. Ludzie skazywani w sprawach o znęcanie się nad zwierzętami w większości byli osobami gorzej sytuowanymi, gorzej wykształconymi, bez zaplecza i wsparcia społecznego, ludźmi, którzy nie mieli możliwości sprawdzić w Internecie jak znaleźć wyjście z nieprzyjemnej dla nich sytuacji, czy opłacić prawnika, by ich wybronił z oskarżenia. To często ludzie, którzy nie byli w stanie sami się obronić, osoby wykluczone społecznie. W przeciwieństwie np. do myśliwych czy ludzi z miasta, z pieniędzmi, koneksjami, ale też lepszym wykształceniem. W obecnej polskiej rzeczywistości trzeba mieć dużego pecha, by sprawa o przemoc wobec zwierzęcia w ogóle trafiła do sądu. Zgodnie z wynikami naszego monitoringu dzieje się tak w zaledwie 19% spraw. To, że osoby te trafiły przed sąd i zostały skazane (86% wyroków pozbawienia wolności to w
Ilmainen tili — sisältää 10 yhteydenottoa
Listattu viime kuussa
