Adoptera Czy na wsi żyją potwory
Korsad ras · Okänd
Under det årliga övervakningsarbetet av rättvänsyn och polisens verksamhet inom kriminalvård enligt Djurskyddslagen, som Fundacja Czarna Owca Pana Kota genomförde tillsammans med Ekostraż föreningen, skapade vi en profil för den typiska brottslingen i djurbrott. Den vanligaste personen som begick brott mot djur under åren 2012-2014 var en man i 50-59-årsåldern som bodde på landet. Om brottslingen var kvinna så var hon också i ungefär samma ålder och bodde i de flesta fallen på landet. Ofta visas många kommentarer på internet under inlägg och artiklar om djurbrott där personer som bor på landet kallas monster utan hjärta som misshandlar djur på ett vilt sätt. När nätanvändare beskriver personer som bor på landet använder de ofta de värsta oanpassade uttrycken och deras språk är fyllt av hat. Läsande dessa inlägg och tittande på den profil av brottsling som framkommit från insamlade data ställde jag mig frågan: finns det verkligen monster som bor på landet? Verkligheten kan vara mer komplex än vad som framgår av övervakningen eller tidningarnas rapportering. De flesta som dömts i fall om misshandel mot djur var personer med sämre livssituation, sämre utbildning, utan stöd och sociala kontakter, människor som inte hade möjlighet att söka hjälp på nätet för att hitta en lösning på en obehaglig situation för dem eller betala en advokat som skyddade dem från anklagelser. Det handlar ofta om personer som inte kunde försvara sig själva, socialt exkluderade människor. I motsats till exempel till jägare eller människor från staden, med pengar, kontakt, men också bättre utbildning. I den nuvarande polska verkligheten måste man ha väldigt ont lyckat för att ett fall om djurbrott någonsin ska nå domstolen. Enligt våra övervakningsresultat sker detta i endast 19 procent av fallen. Det faktum att dessa personer kom fram till domstol och dömdes (86 procent av domar om fängelsestraff är i
Läs original (en)
Podczas rocznego monitoringu wymiaru sprawiedliwości i policji w zakresie egzekucji zapisów Ustawy o ochronie zwierząt, który Fundacja Czarna Owca Pana Kota prowadziła razem ze Stowarzyszeniem Ekostraż, stworzyliśmy na bazie objętych monitoringiem wyroków profil typowego sprawcy przestępstw przeciwko zwierzętom. Osobą najczęściej popełniającą przestępstwa na zwierzętach w latach 2012-2014 był mężczyzna w wieku 50-59 mieszkający na wsi. Jeśli sprawcą przemocy wobec zwierząt była kobieta, to była w podobnym wieku i też w większości przypadków mieszkała na wsi. Często w Internecie pod postami, artykułami dotyczącymi przemocy wobec zwierząt, pojawia się wiele komentarzy atakujących osoby mieszkające na wsi jako potwory bez serca, znęcające się w bestialski sposób nad zwierzętami. Nierzadko internauci/internautki określając osoby mieszkające na wsi używają najgorszych wulgaryzmów, a ich język jest pełen nienawiści. Czytając te wpisy i patrząc na wynikający z zebranych danych profil sprawcy – zadałam sobie pytanie: czy na wsi rzeczywiście mieszkają potwory? Rzeczywistość może być bardziej skomplikowana niż to, co wynika z monitoringu czy doniesień prasowych. Ludzie skazywani w sprawach o znęcanie się nad zwierzętami w większości byli osobami gorzej sytuowanymi, gorzej wykształconymi, bez zaplecza i wsparcia społecznego, ludźmi, którzy nie mieli możliwości sprawdzić w Internecie jak znaleźć wyjście z nieprzyjemnej dla nich sytuacji, czy opłacić prawnika, by ich wybronił z oskarżenia. To często ludzie, którzy nie byli w stanie sami się obronić, osoby wykluczone społecznie. W przeciwieństwie np. do myśliwych czy ludzi z miasta, z pieniędzmi, koneksjami, ale też lepszym wykształceniem. W obecnej polskiej rzeczywistości trzeba mieć dużego pecha, by sprawa o przemoc wobec zwierzęcia w ogóle trafiła do sądu. Zgodnie z wynikami naszego monitoringu dzieje się tak w zaledwie 19% spraw. To, że osoby te trafiły przed sąd i zostały skazane (86% wyroków pozbawienia wolności to w
Listade för 2 månader sedan
