Adopter Koks
Krydsede raser · Mand · Lam · 1 måned
Koks er en fantastisk, glad hund i middelalderen. Han boede på vores shelter i Milanów fra 2017, hvilket var en forfærdelig og uigenkaldelig tabt tid for en hund, der elsker menneskelig kontakt og ivrigt venter på hvert møde med os. Koksik elsker mennesker, at være ved menneskers side, at lege eller blot at gå tur sammen. Han ved, hvad det betyder at tage sele på og sætte snor på, og en tur med ham er ren glæde. Ingen frivillige ønskede at tage Koksik med i skoven, ikke engang på en tur sammen med andre hunde. Årene gik, hans pels blev grå, men Koks forblev stadig på dyreinternatet, elsket og bemærket kun af «personerne på dyreinternatet». Med stor sorg observerede vi hans tiltagende depression og en ubeskrivelig længsel efter mennesker. Vi så en helt opgivende, lidende hund, og der var ikke meget, vi kunne gøre for ham. Endelig kom en kold januardag, en smuk dag, hvor Koks kunne flytte ind hos en af vores frivillige. Glæden i Koksiks ansigt, da han efter en weekendtur i stedet for at vende tilbage til den kolde boks steg ind i bilen og kørte væk, var tydelig. Bilturen til Warszawa var en glædelig begivenhed for alle. Der er dog et MEN... Koks ved ikke, at dette ikke er en permanent løsning. Han bor midlertidigt hos frivilligen. Så vi leder stadig efter en person, der vil adoptere denne specielle hund for altid. JA! For Koks er speciel. Vi må forstå, hvor meget hans liv har oplevet, og værdsætte, hvor godt han klarede sig med ændringen i miljøet. Fem år i en shelterboks, derefter en daglig flytning til Warszawa, til en lejlighed. Fandt Koks sig selv i dette? JA! Tog det lang tid at tilpasse sig de nye forhold? NEJ! På bare tre uger mestrede Koks den daglige rytme, som er så anderledes end livet på dyreinternatet. Byen er ikke skræmmende, elevatorerne i blokken eller behovet for at være alene i lejligheden i otte timer uden at lave rod. Han venter og sover pænt. At vente otte timer på en tur og møde sin elskede plejer er noget andet end at vente en uge, fra lørdag til lørdag. For bedre at forstå Koksik og hjælpe ham med at overvinde de næste udfordringer, tog vi råd fra en adfærdsforsker. Dette møde understregede yderligere, hvor stressende årene på dyreinternatet var for den følsomme Koksik og hvilken mærkning de efterlod. Én ting er sikker: Koks kan aldrig vende tilbage til shelteret; det ville knuse ham for evigt. Enhver klog hundeplejer ved, hvad der skal til for, at en hund føler sig tryg, hvor meget sikkerhed og stabilitet påvirker dens selvtillid, og hvad der følger med – indre ro, sundhed og velvære. Rutine, ro, konsekvens og forudsigelighed af begivenheder er det, Koks nu oplever, og det kan han aldrig miste igen. På få uger forynget Koks sig, så ud som den bedste version af sig selv, hans smil forlod aldrig hans snude, og hans pels strålede som aldrig før. Det er lyset af lykke. :D Derfor er vi meget taknemmelige for et permanent hjem til ham, og fra vores side lover vi gratis adfærdsforskerstøtte både under og efter adoptionen, hvis det er nødvendigt.
Læs original (pl)
Koks to fantastyczny, radosny pies w średnim wieku. W schronisku w Milanówku mieszkał od 2017 r. co dla psa uwielbiającego kontakt z człowiekiem i wyczekującym każdego spotkania z nami, było koszmarnie i bezpowrotnie straconym czasem. Koksik kocha ludzi, czas spędzony u boku człowieka, zabawy lub tak po prostu wspólny spacer. Dobrze wie, co oznacza ubieranie w szelki i przypięcie smyczy a spacer z nim to czysta przyjemność. Nie było wolontariusza, który nie chciałby wyjść z Koksem do lasu, także na spacer w towarzystwie innych psów. Lata mijały, bródka posiwiała a Koks dalej tkwił w schronisku, kochany i zauważany jedynie przez „ludzi schroniska”. Z ogromnym smutkiem obserwowaliśmy pogłębiającą się u niego depresję i nie do opisania wręcz, tęsknotę za człowiekiem. Widzieliśmy kompletnie zrezygnowanego, cierpiącego psa i tak niewiele mogliśmy dla niego zrobić. Aż wreszcie przyszedł dzień, mroźny styczniowy ale piękny dzień, w którym Koks mógł zamieszkać u jednej z naszych wolontariuszek. Radość Koksa gdy po sobotnim spacerze, zamiast wrócić do zimnego boksu, wsiadł do auta i odjechał była widoczna gołym okiem. Podróż autem do Warszawy była dla wszystkich radosnym wydarzeniem. Jest jedno ALE…Koks nie wie, że to nie jest rozwiązanie na stałe. W domu naszej wolontariuszki zamieszkał tymczasowo. Zatem nadal szukamy człowieka, który adoptuje na zawsze tego wyjątkowego psa. TAK! Bo Koks jest wyjątkowy. Trzeba zrozumieć to jak bardzo życie go doświadczyło i docenić jak wspaniale poradził sobie ze zmianą otoczenia. Pięć lat w schroniskowym boksie, po czym z dnia na dzień przeprowadzka do Warszawy, do bloku. Czy Koks się w tym odnalazł? TAK! Czy przystosowanie do nowych warunków trwało długo? NIE! W zaledwie 3 tygodnie Koks opanował rytm dnia, który przecież tak bardzo różni się od tego jak życie toczyło się w schronisku. Nie straszne mu miasto, winda w bloku czy to, że trzeba zostać na 8 godzin samemu w mieszkaniu i nie nabrudzić. Grzecznie czeka i śpi. Czym innym jest czekać 8 godzin na spacer i spotkanie z kochanym opiekunem a czym innym jest czekać przez tydzień, od soboty do soboty. By lepiej zrozumieć Koksa i pomóc mu w pokonywaniu kolejnych wyzwań skonsultowaliśmy się z behawiorystką. To spotkanie jeszcze bardziej uświadomiło nam jak wielkim stresem dla wrażliwego Koksa były lata spędzone w schronisku i jakie piętno pozostawiły. Jedno jest pewne, Koks nigdy nie może wrócić za kraty, to by go złamało na zawsze. Każdy mądry opiekun psa wie, czego potrzeba by pies czuł się bezpieczny i jak bardzo poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji wpływa na jego pewność siebie a co za tym idzie spokój wewnętrzny, zdrowie i kondycję. Rutyna, spokój, konsekwencja i przewidywalność zdarzeń to jest to, czego Koks teraz doświadcza i czego nie może już nigdy utracić. W zaledwie parę tygodni Koks odmłodniał, wypiękniał, uśmiech z pyska nie schodzi a sierść błyszczy jak nigdy dotąd. To jest blask szczęścia 🙂 Dlatego bardzo prosimy o stały dom dla Niego a ze swojej strony zapewniamy nieodpłatne wsparcie behawiorysty, zarówno w trakcie i po adopcji, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba.
Listet for 2 måneder siden
