Adopter Koks
Croisé · Mâle · Chiot · 1 mois
Koks est un chien merveilleux et joyeux d'âge moyen. Il a vécu à notre refuge à Milanów depuis 2017, une période horrible et irréversible pour un chien qui adore le contact humain et attend avec impatience chaque rencontre avec nous. Koksik aime les gens, le temps passé à côté d'eux, jouer ou simplement faire une promenade ensemble. Il sait ce que c'est de mettre une laisse et un harnais, et une promenade avec lui est une pure joie. Aucun bénévole n'a voulu emmener Koksik en forêt, même pas pour une promenade avec d'autres chiens. Les années ont passé, son pelage est devenu gris, mais Koks est resté au refuge animal, aimé et remarqué uniquement par «les personnes du refuge animal». Avec une grande tristesse, nous avons observé son dépression qui s'approfondissait et son insoutenable désir des humains. Nous avons vu un chien complètement résigné, souffrant, et il y avait peu que nous puissions faire pour lui. Enfin, un jour de janvier froid est arrivé, un bel jour où Koks a pu s'installer chez l'un de nos bénévoles. La joie sur le visage de Koksik lorsqu'après une promenade du week-end, au lieu de retourner dans la boîte froide, il est monté dans la voiture et est parti était évidente. Le trajet en voiture vers Varsovie était un événement joyeux pour tout le monde. Cependant, il y a un mais… Koks ne sait pas que ce n'est pas une solution permanente. Il vit temporairement chez le bénévole. Donc, nous recherchons toujours une personne qui adoptera ce chien spécial pour toujours. OUI ! Car Koks est spécial. Nous devons comprendre à quel point sa vie a été éprouvante et apprécier à quel point il a bien géré le changement d'environnement. Cinq ans dans une cage de refuge, puis un déménagement quotidien à Varsovie, dans un appartement. Est-ce que Koks s'est retrouvé dans cette situation ? OUI ! L'adaptation aux nouvelles conditions a-t-elle pris beaucoup de temps ? NON ! En seulement trois semaines, Koks a maîtrisé le rythme quotidien, si différent de la vie au refuge animal. La ville n'a pas peur, l'ascenseur dans le bloc, ou le besoin d'être seul dans l'appartement pendant huit heures sans faire de désordre. Il attend et dort poliment. Attendre huit heures pour une promenade et rencontrer son chéri est différent d'attendre une semaine, d'un samedi à l'autre. Pour mieux comprendre Koksik et l'aider à surmonter les prochains défis, nous avons consulté un comportementaliste. Cette rencontre a encore souligné à quel point les années passées au refuge animal étaient stressantes pour le sensible Koksik et l'empreinte qu'elles ont laissée. Une chose est sûre, Koks ne peut jamais revenir au refuge ; cela le briserait à jamais. Tout bon soignant de chien sait ce qu'il faut pour qu'un chien se sente en sécurité, à quel point la sécurité et la stabilité affectent sa confiance, et ce qui suit, la paix intérieure, la santé et la condition. La routine, la calme, la cohérence et la prévisibilité des événements sont ce que Koks vit maintenant et ce qu'il ne doit plus perdre à nouveau. En quelques semaines seulement, Koks s'est rajeuni, avait l'air de son mieux, son sourire n'a jamais quitté son museau, et son pelage brillait comme jamais avant. C'est la lumière du bonheur. :D C'est pourquoi nous sommes très reconnaissants pour un foyer permanent pour lui, et de notre côté, nous promettons un soutien gratuit du comportementaliste, pendant et après l'adoption, si nécessaire.
Lire l'original (pl)
Koks to fantastyczny, radosny pies w średnim wieku. W schronisku w Milanówku mieszkał od 2017 r. co dla psa uwielbiającego kontakt z człowiekiem i wyczekującym każdego spotkania z nami, było koszmarnie i bezpowrotnie straconym czasem. Koksik kocha ludzi, czas spędzony u boku człowieka, zabawy lub tak po prostu wspólny spacer. Dobrze wie, co oznacza ubieranie w szelki i przypięcie smyczy a spacer z nim to czysta przyjemność. Nie było wolontariusza, który nie chciałby wyjść z Koksem do lasu, także na spacer w towarzystwie innych psów. Lata mijały, bródka posiwiała a Koks dalej tkwił w schronisku, kochany i zauważany jedynie przez „ludzi schroniska”. Z ogromnym smutkiem obserwowaliśmy pogłębiającą się u niego depresję i nie do opisania wręcz, tęsknotę za człowiekiem. Widzieliśmy kompletnie zrezygnowanego, cierpiącego psa i tak niewiele mogliśmy dla niego zrobić. Aż wreszcie przyszedł dzień, mroźny styczniowy ale piękny dzień, w którym Koks mógł zamieszkać u jednej z naszych wolontariuszek. Radość Koksa gdy po sobotnim spacerze, zamiast wrócić do zimnego boksu, wsiadł do auta i odjechał była widoczna gołym okiem. Podróż autem do Warszawy była dla wszystkich radosnym wydarzeniem. Jest jedno ALE…Koks nie wie, że to nie jest rozwiązanie na stałe. W domu naszej wolontariuszki zamieszkał tymczasowo. Zatem nadal szukamy człowieka, który adoptuje na zawsze tego wyjątkowego psa. TAK! Bo Koks jest wyjątkowy. Trzeba zrozumieć to jak bardzo życie go doświadczyło i docenić jak wspaniale poradził sobie ze zmianą otoczenia. Pięć lat w schroniskowym boksie, po czym z dnia na dzień przeprowadzka do Warszawy, do bloku. Czy Koks się w tym odnalazł? TAK! Czy przystosowanie do nowych warunków trwało długo? NIE! W zaledwie 3 tygodnie Koks opanował rytm dnia, który przecież tak bardzo różni się od tego jak życie toczyło się w schronisku. Nie straszne mu miasto, winda w bloku czy to, że trzeba zostać na 8 godzin samemu w mieszkaniu i nie nabrudzić. Grzecznie czeka i śpi. Czym innym jest czekać 8 godzin na spacer i spotkanie z kochanym opiekunem a czym innym jest czekać przez tydzień, od soboty do soboty. By lepiej zrozumieć Koksa i pomóc mu w pokonywaniu kolejnych wyzwań skonsultowaliśmy się z behawiorystką. To spotkanie jeszcze bardziej uświadomiło nam jak wielkim stresem dla wrażliwego Koksa były lata spędzone w schronisku i jakie piętno pozostawiły. Jedno jest pewne, Koks nigdy nie może wrócić za kraty, to by go złamało na zawsze. Każdy mądry opiekun psa wie, czego potrzeba by pies czuł się bezpieczny i jak bardzo poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji wpływa na jego pewność siebie a co za tym idzie spokój wewnętrzny, zdrowie i kondycję. Rutyna, spokój, konsekwencja i przewidywalność zdarzeń to jest to, czego Koks teraz doświadcza i czego nie może już nigdy utracić. W zaledwie parę tygodni Koks odmłodniał, wypiękniał, uśmiech z pyska nie schodzi a sierść błyszczy jak nigdy dotąd. To jest blask szczęścia 🙂 Dlatego bardzo prosimy o stały dom dla Niego a ze swojej strony zapewniamy nieodpłatne wsparcie behawiorysty, zarówno w trakcie i po adopcji, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba.
Annoncé il y a 2 mois
