Koks adoptieren
Mischling · Männlich · Welpe · 1 Monat
Koks ist ein fantastischer, fröhlicher mittlerer Hund. Er lebte in unserem Tierheim in Milanów von 2017, was eine schrecklich und unwiederbringlich verlorene Zeit für einen Hund war, der menschliche Kontakte liebt und jedes Treffen mit uns sehnsüchtig erwartet. Koksik liebt Menschen, Zeit an der Seite eines Menschen, Spielen oder einfach ein Spaziergang zusammen. Er weiß, was es bedeutet, eine Halskette anzulegen und eine Leine zu tragen, und ein Spaziergang mit ihm ist reiner Freude. Keine Freiwilligen wollten Koksik in den Wald bringen, nicht einmal für einen Spaziergang mit anderen Hunden. Jahre vergingen, sein Fell verfärbte sich grau, aber Koks blieb weiterhin im Tierheim, geliebt und nur von „den Leuten im Tierheim“ bemerkt. Mit großer Traurigkeit beobachteten wir seine zunehmende Depression und unerschöpfliche Sehnsucht nach Menschen. Wir sahen einen vollständig resignierten, leidenden Hund, und es war wenig, was wir für ihn tun konnten. Schließlich kam ein kalter Januartag, ein wunderschöner Tag, an dem Koks nach einem Wochen-Spaziergang nicht mehr in die kalte Box zurückkehren musste, sondern ins Auto stieg und ging. Die Freude auf Koksik' Gesicht, als er nach einem Spaziergang statt des üblichen Tages-Spaziergangs in die Stadt nach Warschau ging, war offensichtlich. Die Autofahrt nach Warschau war ein freudiges Ereignis für alle. Doch gibt es noch ein BU… Koks weiß nicht, dass dies keine dauerhafte Lösung ist. Er lebt vorübergehend bei einem Freiwilligen. Deshalb suchen wir immer noch nach einer Person, die diesen besonderen Hund für immer adoptiert. JA! Weil Koks besonders ist. Wir müssen verstehen, wie viel sein Leben erlebt hat und wie gut er mit der Veränderung der Umgebung zurechtkommt. Fünf Jahre im Tierheim-Käfig, dann ein Tag-zu-Tag-Umzug nach Warschau in eine Wohnung. Hat Koks sich in dieser Stadt gefühlt? JA! Hat das Anpassen an neue Bedingungen lange gedauert? NEIN! In nur drei Wochen beherrschte Koks den Tagesrhythmus, was so anders ist als das Leben im Tierheim. Die Stadt ist nicht beängstigend, der Aufzug im Block oder das Bedürfnis, acht Stunden allein in der Wohnung zu sein, ohne Unordnung zu machen. Er wartet höflich. Acht Stunden auf einen Spaziergang und das Treffen mit seinem geliebten Pfleger ist anders als eine Woche, von Samstag bis Samstag. Um Koksik besser zu verstehen und ihm bei den nächsten Herausforderungen zu helfen, haben wir uns mit einem Verhaltensforscher beraten. Dieses Treffen unterstrich nochmals, wie stressig die Jahre im Tierheim für den empfindsamen Koksik waren und die Spuren, die sie hinterließen. Eins ist sicher, Koks kann nie wieder ins Tierheim zurückkehren; es würde ihn für immer zerreißen. Jeder kluge Hunde-Pfleger weiß, was für einen Hund ein stabiler, sicherer Ort ist, wie viel Sicherheit und Stabilität seine Sicherheit beeinflussen und was folgt, innere Ruhe Hinweis: Dieser Hund muss einen Maulkorb tragen.
Original lesen (pl)
Koks to fantastyczny, radosny pies w średnim wieku. W schronisku w Milanówku mieszkał od 2017 r. co dla psa uwielbiającego kontakt z człowiekiem i wyczekującym każdego spotkania z nami, było koszmarnie i bezpowrotnie straconym czasem. Koksik kocha ludzi, czas spędzony u boku człowieka, zabawy lub tak po prostu wspólny spacer. Dobrze wie, co oznacza ubieranie w szelki i przypięcie smyczy a spacer z nim to czysta przyjemność. Nie było wolontariusza, który nie chciałby wyjść z Koksem do lasu, także na spacer w towarzystwie innych psów. Lata mijały, bródka posiwiała a Koks dalej tkwił w schronisku, kochany i zauważany jedynie przez „ludzi schroniska”. Z ogromnym smutkiem obserwowaliśmy pogłębiającą się u niego depresję i nie do opisania wręcz, tęsknotę za człowiekiem. Widzieliśmy kompletnie zrezygnowanego, cierpiącego psa i tak niewiele mogliśmy dla niego zrobić. Aż wreszcie przyszedł dzień, mroźny styczniowy ale piękny dzień, w którym Koks mógł zamieszkać u jednej z naszych wolontariuszek. Radość Koksa gdy po sobotnim spacerze, zamiast wrócić do zimnego boksu, wsiadł do auta i odjechał była widoczna gołym okiem. Podróż autem do Warszawy była dla wszystkich radosnym wydarzeniem. Jest jedno ALE…Koks nie wie, że to nie jest rozwiązanie na stałe. W domu naszej wolontariuszki zamieszkał tymczasowo. Zatem nadal szukamy człowieka, który adoptuje na zawsze tego wyjątkowego psa. TAK! Bo Koks jest wyjątkowy. Trzeba zrozumieć to jak bardzo życie go doświadczyło i docenić jak wspaniale poradził sobie ze zmianą otoczenia. Pięć lat w schroniskowym boksie, po czym z dnia na dzień przeprowadzka do Warszawy, do bloku. Czy Koks się w tym odnalazł? TAK! Czy przystosowanie do nowych warunków trwało długo? NIE! W zaledwie 3 tygodnie Koks opanował rytm dnia, który przecież tak bardzo różni się od tego jak życie toczyło się w schronisku. Nie straszne mu miasto, winda w bloku czy to, że trzeba zostać na 8 godzin samemu w mieszkaniu i nie nabrudzić. Grzecznie czeka i śpi. Czym innym jest czekać 8 godzin na spacer i spotkanie z kochanym opiekunem a czym innym jest czekać przez tydzień, od soboty do soboty. By lepiej zrozumieć Koksa i pomóc mu w pokonywaniu kolejnych wyzwań skonsultowaliśmy się z behawiorystką. To spotkanie jeszcze bardziej uświadomiło nam jak wielkim stresem dla wrażliwego Koksa były lata spędzone w schronisku i jakie piętno pozostawiły. Jedno jest pewne, Koks nigdy nie może wrócić za kraty, to by go złamało na zawsze. Każdy mądry opiekun psa wie, czego potrzeba by pies czuł się bezpieczny i jak bardzo poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji wpływa na jego pewność siebie a co za tym idzie spokój wewnętrzny, zdrowie i kondycję. Rutyna, spokój, konsekwencja i przewidywalność zdarzeń to jest to, czego Koks teraz doświadcza i czego nie może już nigdy utracić. W zaledwie parę tygodni Koks odmłodniał, wypiękniał, uśmiech z pyska nie schodzi a sierść błyszczy jak nigdy dotąd. To jest blask szczęścia 🙂 Dlatego bardzo prosimy o stały dom dla Niego a ze swojej strony zapewniamy nieodpłatne wsparcie behawiorysty, zarówno w trakcie i po adopcji, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba.
Eingestellt vor 2 Monaten
