Adottare Koks
Incrocio · Maschio · Cucciolo · 1 mese
Koks è un fantastico, allegro cane di mezza età. Ha vissuto nel nostro rifugio di Milanów dal 2017, un periodo terribile e irreversibile per un cane che ama il contatto umano e aspetta con impazienza ogni incontro con noi. Koksik ama le persone, il tempo trascorso accanto a un essere umano, giocare o semplicemente una passeggiata insieme. Sa cosa significa mettere un guinzaglio e attaccare una cintura, e una passeggiata con lui è pura gioia. Nessun volontario voleva portare Koksik nel bosco, nemmeno per una passeggiata con altri cani. Gli anni passarono, il suo pelo si fece grigio, ma Koks rimase comunque nel rifugio per gli animali, amato e notato solo dalle "persone del rifugio". Con grande tristezza, abbiamo osservato la sua depressione che si approfondiva e un desiderio indescrivibile per gli esseri umani. Abbiamo visto un cane completamente rassegnato, sofferente, e c'era poco che potessimo fare per lui. Finalmente, un freddo giorno di gennaio, un giorno bellissimo in cui Koks poteva trasferirsi con uno dei nostri volontari. La gioia sul viso di Koksik quando, dopo una passeggiata nel fine settimana, invece di tornare alla fredda scatola, è salito in macchina e se ne è andato era evidente. Il viaggio in auto a Varsavia è stato un evento gioioso per tutti. Tuttavia, c'è un MA... Koks non sa che questa non è una soluzione permanente. Vive temporaneamente a casa del volontario. Quindi, stiamo ancora cercando una persona che adotti questo cane speciale per sempre. SÌ! Perché Koks è speciale. Dobbiamo capire quanto la sua vita abbia vissuto e apprezzare quanto bene ha affrontato il cambiamento di ambiente. Cinque anni in una scatola del rifugio, poi un trasferimento quotidiano a Varsavia, in un appartamento. Koks si è trovato in questa situazione? SÌ! L'adattamento alle nuove condizioni ha richiesto molto tempo? NO! In sole tre settimane, Koks ha padroneggiato il ritmo quotidiano, così diverso dalla vita nel rifugio per gli animali. La città non è spaventosa, l'ascensore nel palazzo, o la necessità di essere soli in appartamento per otto ore senza fare disordine. Aspetta e dorme educatamente. Aspettare otto ore per una passeggiata e incontrare il suo amato caregiver è diverso dall'aspettare una settimana, da sabato a sabato. Per capire meglio Koksik e aiutarlo a superare le sfide successive, abbiamo consultato un comportamentalista. Questo incontro ha ulteriormente evidenziato quanto siano stati stressanti gli anni trascorsi nel rifugio per il sensibile Koksik e il segno che hanno lasciato. Una cosa è certa, Koks non può mai tornare al rifugio; lo romperebbe per sempre. Ogni saggio custode di cani sa di cosa ha bisogno un cane per sentirsi al sicuro, quanto la sicurezza e la stabilità influenzano la sua fiducia e, cosa che segue, la pace interiore, la salute e le condizioni. Routine, calma, coerenza e prevedibilità degli eventi è ciò che Koks ora sperimenta e che non può mai perdere di nuovo. In poche settimane, Koks si è rigenerato, ha avuto il suo aspetto migliore, il suo sorriso non ha mai lasciato il suo muso e il suo pelo ha brillato come mai prima. Questa è la luce della felicità. :D Ecco perché siamo molto grati per una casa permanente per lui, e dalla nostra parte, promettiamo un supporto comportamentista gratuito, sia durante che dopo l'adozione, se necessario.
Leggi originale (pl)
Koks to fantastyczny, radosny pies w średnim wieku. W schronisku w Milanówku mieszkał od 2017 r. co dla psa uwielbiającego kontakt z człowiekiem i wyczekującym każdego spotkania z nami, było koszmarnie i bezpowrotnie straconym czasem. Koksik kocha ludzi, czas spędzony u boku człowieka, zabawy lub tak po prostu wspólny spacer. Dobrze wie, co oznacza ubieranie w szelki i przypięcie smyczy a spacer z nim to czysta przyjemność. Nie było wolontariusza, który nie chciałby wyjść z Koksem do lasu, także na spacer w towarzystwie innych psów. Lata mijały, bródka posiwiała a Koks dalej tkwił w schronisku, kochany i zauważany jedynie przez „ludzi schroniska”. Z ogromnym smutkiem obserwowaliśmy pogłębiającą się u niego depresję i nie do opisania wręcz, tęsknotę za człowiekiem. Widzieliśmy kompletnie zrezygnowanego, cierpiącego psa i tak niewiele mogliśmy dla niego zrobić. Aż wreszcie przyszedł dzień, mroźny styczniowy ale piękny dzień, w którym Koks mógł zamieszkać u jednej z naszych wolontariuszek. Radość Koksa gdy po sobotnim spacerze, zamiast wrócić do zimnego boksu, wsiadł do auta i odjechał była widoczna gołym okiem. Podróż autem do Warszawy była dla wszystkich radosnym wydarzeniem. Jest jedno ALE…Koks nie wie, że to nie jest rozwiązanie na stałe. W domu naszej wolontariuszki zamieszkał tymczasowo. Zatem nadal szukamy człowieka, który adoptuje na zawsze tego wyjątkowego psa. TAK! Bo Koks jest wyjątkowy. Trzeba zrozumieć to jak bardzo życie go doświadczyło i docenić jak wspaniale poradził sobie ze zmianą otoczenia. Pięć lat w schroniskowym boksie, po czym z dnia na dzień przeprowadzka do Warszawy, do bloku. Czy Koks się w tym odnalazł? TAK! Czy przystosowanie do nowych warunków trwało długo? NIE! W zaledwie 3 tygodnie Koks opanował rytm dnia, który przecież tak bardzo różni się od tego jak życie toczyło się w schronisku. Nie straszne mu miasto, winda w bloku czy to, że trzeba zostać na 8 godzin samemu w mieszkaniu i nie nabrudzić. Grzecznie czeka i śpi. Czym innym jest czekać 8 godzin na spacer i spotkanie z kochanym opiekunem a czym innym jest czekać przez tydzień, od soboty do soboty. By lepiej zrozumieć Koksa i pomóc mu w pokonywaniu kolejnych wyzwań skonsultowaliśmy się z behawiorystką. To spotkanie jeszcze bardziej uświadomiło nam jak wielkim stresem dla wrażliwego Koksa były lata spędzone w schronisku i jakie piętno pozostawiły. Jedno jest pewne, Koks nigdy nie może wrócić za kraty, to by go złamało na zawsze. Każdy mądry opiekun psa wie, czego potrzeba by pies czuł się bezpieczny i jak bardzo poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji wpływa na jego pewność siebie a co za tym idzie spokój wewnętrzny, zdrowie i kondycję. Rutyna, spokój, konsekwencja i przewidywalność zdarzeń to jest to, czego Koks teraz doświadcza i czego nie może już nigdy utracić. W zaledwie parę tygodni Koks odmłodniał, wypiękniał, uśmiech z pyska nie schodzi a sierść błyszczy jak nigdy dotąd. To jest blask szczęścia 🙂 Dlatego bardzo prosimy o stały dom dla Niego a ze swojej strony zapewniamy nieodpłatne wsparcie behawiorysty, zarówno w trakcie i po adopcji, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba.
Elencati 2 mesi fa
