Υιοθετήστε τον/την Cilo
Μεικτής φυλής · Θηλυκό · Νεαρό · 2 έτη
Τσίλο! Η Τσίλο γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια αποικία γατιών στην Αθήνα. Οι τοπικοί εθελοντές την εντόπισαν όταν ήταν ακόμα ένα δειλό γατάκι. Όλα ξεκίνησαν όταν οι εθελοντές ανακάλυψαν ότι είχε εντερικά παράσιτα. Πρόσθεσαν εντερικό παράσιτο στη διατροφή της. Οι εθελοντές προσπάθησαν να πλησιάσουν πιο κοντά την Τσίλο για να τη βοηθήσουν, αλλά παρέμενε πολύ ανήσυχη. Παρ' όλα αυτά, οι εθελοντές συνέχισαν να επισκέπτονται την αποικία κάθε μέρα και άφηναν φαγητό και νερό για όλα τα γατιά και τα γατάκια. Για λίγο καιρό, η Τσίλο εξαφανίστηκε ξαφνικά χωρίς ίχνος. Μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκε ξανά. Ήταν τραυματισμένη και δεν μπορούσε να περπατήσει. Έσερνε τα πίσω πόδια της. Ακόμα και τότε, ήταν πολύ δύσκολο να τη πιάσουν, γιατί ήταν πολύ ανήσυχη για τους ανθρώπους. Τελικά, την πήραν με μεγάλη δυσκολία σε κτηνίατρο. Εκεί υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για οστεκτομή μηριαίας κεφαλής. Επειδή χρειαζόταν ανάρρωση και φροντίδα, ζητήθηκε μια οικογενειακή ανάδοχος για εκείνη. Μετά την ανάρρωση, η Τσίλο δεν επέστρεψε στο δρόμο. Ήταν σαφές ότι δεν μπορούσε να επιβιώσει έξω. Συνέχισε να ζει στο σπίτι ανάδοχου. Εδώ έγινε σταδιακά πιο ήρεμη, έμαθε να εμπιστεύεται και να νιώθει τη ζεστασιά της ανθρώπινης παρουσίας και ανακάλυψε ξανά ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να εμπιστευτούν. Η Τσίλο ήταν ένα στοργικό και πολύ ανήσυχο γατάκι. Δεν αναζητούσε ανθρώπινη επαφή και τρόμαζε στην ιδέα να την αγγίξουν. Ωστόσο, δεν έδειξε ποτέ επιθετικότητα. Προσπαθούσε να κρυφτεί αντίθετα. Μετά την επέμβαση, έπρεπε να μείνει σε κλουβί για λίγο για να ακολουθήσει την ανάρρωσή της και το πρόγραμμα φαρμακευτικής αγωγής. Χωρίς πίεση, η συμπεριφορά της άρχισε να αλλάζει μέρα με τη μέρα καθώς μάθαινε τη ρουτίνα και μάθαινε τη φωνή και τις κινήσεις του εθελοντή. Μετά από μόνο 19 ημέρες, έγινε η πρώτη επαφή. Καθώς οι άμυνές της εξαφανίζονταν αργά, άρχισε να κάνει ανυπόμονες κραυγές και να γουργουρίζει όταν ήταν ώρα για φαγητό. Η τροφή έπαιζε σημαντικό ρόλο, γιατί ήταν πολύ επικεντ
Διάβασε αρχικό (nl)
Dit is Cilo! Cilo is geboren en heeft geleefd in een kattenkolonie in Athene. Lokale vrijwilligsters merkte haar voor het eerst op toen ze nog een angstige kitten was. Het begon allemaal toen de vrijwilligsters ontdekte dat ze ingewandenparasieten had. Er werd ontwormingspasta aan haar toegevoegd. De vrijwilligsters probeerde Clio van dichterbij te benaderen om haar te helpen, maar ze bleef te angstig. Desondanks bleven de vrijwilligsters elke dag langs de kolonie komen en lieten dan voer en water achter voor alle katten en kittens. Een tijdlang was Clio ineens spoorloos verdwenen. Totdat ze op een dag weer opdook. Ze was gewond en niet in staat om te lopen. Ze sleepte met haar achterpootjes. Zelfs toen was het vangen van haar erg moeilijk, omdat ze erg angstig was voor mensen. Uiteindelijk werd ze met veel moeite naar een dierenarts gebracht. Hier onderging ze een operatie voor een femurkop-ostectomie. Omdat ze herstel en verzorging nodig had, werd er een gastgezin voor haar gezocht. Na het herstel werd Clio niet terug gebracht naar de straat. Het werd duidelijk dat ze buiten niet zou kunnen overleven. Ze bleef in het gastgezin wonen. Hier werd ze langzaam aan wat milder, leerde vertrouwen en warmte van menselijke aanwezigheid kennen en herontdekte dat mensen te vertrouwen zijn. Clio was een aanhankelijk en erg angstig katje. Ze zocht geen menselijk contact en beefde bij de gedachte aangeraakt te worden. Ze vertoonde echter nooit agressie, ze probeerde zich juist te verstoppen. Na de operatie moest ze een tijdje in de bench verblijven om haar herstel en medicatieplan goed te kunnen volgen. Zonder druk begon haar gedrag dag na dag te veranderen naarmate ze de routine leerde kennen en de stem en bewegingen van de vrijwilligster leerde kennen. Na slechts 19 dagen vond de eerste aanraking plaats. Naarmate haar verdediging langzaam verdween, begon ze ongeduldige geluiden te maken en te miauwen wanneer het etenstijd was. Voedsel speelde een belangrijke rol, omdat ze erg op eten gericht is. Hoewel ze aanvankelijk voorzichtig was, was ze niet langer bang. Gedeeltelijk aan begon ze zelf om eten te vragen. Ze wreef dan tegen de vrijwilligster aan en genoot van de aandacht die ze dan kreeg. Toen Clio eenmaal toegang had tot het hele huis werd haar favoriete plekje onder de bank. Hier voelde ze zich veilig. De rest van het huis, de geluiden en bewegingen, waren onbekend voor haar. Na verloop van tijd begon ze haar ‘veilige’ plek te verlaten en verkende de omgeving, de andere dieren in huis en de nieuwe aanwezigheid van de vrijwilligster in haar leven. Wanneer vreemden over de vloer omen, verstopt Clio zich, maar na verloop van tijd raakte ze ook gewend aan hun aanwezigheid. Clio is sociaal. Ze leeft vredig samen met zowel honden als katten. Clio is gesteriliseerd.
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας






