Adopter Cilo
Croisé · Femelle · Jeune · 2 ans
Cilo ! Cilo est née et a vécu dans une colonie de chats à Athènes. Des bénévoles locaux l'ont remarquée pour la première fois alors qu'elle n'était encore qu'un chaton timide. Tout a commencé lorsque les bénévoles ont découvert qu'elle avait des parasites intestinaux. Ils ont ajouté une pâte vermifuge à son alimentation. Les bénévoles ont tenté de s'approcher davantage de Clio pour l'aider, mais elle restait trop anxieuse. Malgré cela, les bénévoles ont continué à rendre visite à la colonie chaque jour et à laisser de la nourriture et de l'eau pour tous les chats et chatons. Pendant un temps, Clio a soudainement disparu sans laisser de traces. Jusqu'au jour où elle est réapparue. Elle était blessée et incapable de marcher. Elle traînait ses pattes arrière. Même alors, il était très difficile de l'attraper, car elle était très méfiante envers les humains. Finalement, elle a été emmenée, non sans mal, chez un vétérinaire. Là, elle a subi une opération, une ostéotomie de la tête fémorale. Comme elle avait besoin de repos et de soins, une famille d'accueil a été recherchée pour elle. Après sa convalescence, Clio n'a pas été remise dans la rue. Il était clair qu'elle ne pourrait pas survivre dehors. Elle a continué à vivre dans la famille d'accueil. Là, elle est devenue peu à peu plus docile, a appris à faire confiance et à ressentir la chaleur de la présence humaine, et a redécouvert que les humains pouvaient être dignes de confiance. Clio était une chatte affectueuse et très anxieuse. Elle ne recherchait pas le contact humain et tremblait à l'idée d'être touchée. Cependant, elle n'a jamais fait preuve d'agressivité ; elle essayait plutôt de se cacher. Après l'opération, elle a dû rester dans la cage pendant un certain temps pour suivre son plan de rétablissement et de traitement. Sans pression, son comportement a commencé à changer de jour en jour à mesure qu'elle apprenait la routine ainsi que la voix et les mouvements de la bénévole. Au bout de seulement 19 jours, le premier contact physique a eu lieu. Au fur et à mesure que ses défenses disparaissaient lentement, elle s'est mise à émettre des sons impatients et à miauler à l'heure des repas. La nourriture jouait un rôle important, car elle était très concentrée sur la nourriture. Bien qu'elle ait d'abord été prudente, elle n'avait plus peur. En partie, elle a commencé à réclamer elle-même sa nourriture. Elle s'est ensuite frottée contre la bénévole et a apprécié l'attention qu'elle recevait. Une fois que Clio a eu accès à toute la maison, son endroit préféré était sous le canapé. Là, elle se sentait en sécurité. Le reste de la maison, les bruits et les mouvements, lui étaient inconnus. Avec le temps, elle a commencé à quitter son endroit « sûr » pour explorer les alentours, les autres animaux de la maison et la nouvelle présence de la bénévole dans sa vie. Lorsque des étrangers viennent, Clio se cache, mais avec le temps elle s'est aussi habituée à leur présence. Clio est sociable. Elle vit paisiblement avec des chiens et des chats. Clio est stérilisée.
Lire l'original (nl)
Dit is Cilo! Cilo is geboren en heeft geleefd in een kattenkolonie in Athene. Lokale vrijwilligsters merkte haar voor het eerst op toen ze nog een angstige kitten was. Het begon allemaal toen de vrijwilligsters ontdekte dat ze ingewandenparasieten had. Er werd ontwormingspasta aan haar toegevoegd. De vrijwilligsters probeerde Clio van dichterbij te benaderen om haar te helpen, maar ze bleef te angstig. Desondanks bleven de vrijwilligsters elke dag langs de kolonie komen en lieten dan voer en water achter voor alle katten en kittens. Een tijdlang was Clio ineens spoorloos verdwenen. Totdat ze op een dag weer opdook. Ze was gewond en niet in staat om te lopen. Ze sleepte met haar achterpootjes. Zelfs toen was het vangen van haar erg moeilijk, omdat ze erg angstig was voor mensen. Uiteindelijk werd ze met veel moeite naar een dierenarts gebracht. Hier onderging ze een operatie voor een femurkop-ostectomie. Omdat ze herstel en verzorging nodig had, werd er een gastgezin voor haar gezocht. Na het herstel werd Clio niet terug gebracht naar de straat. Het werd duidelijk dat ze buiten niet zou kunnen overleven. Ze bleef in het gastgezin wonen. Hier werd ze langzaam aan wat milder, leerde vertrouwen en warmte van menselijke aanwezigheid kennen en herontdekte dat mensen te vertrouwen zijn. Clio was een aanhankelijk en erg angstig katje. Ze zocht geen menselijk contact en beefde bij de gedachte aangeraakt te worden. Ze vertoonde echter nooit agressie, ze probeerde zich juist te verstoppen. Na de operatie moest ze een tijdje in de bench verblijven om haar herstel en medicatieplan goed te kunnen volgen. Zonder druk begon haar gedrag dag na dag te veranderen naarmate ze de routine leerde kennen en de stem en bewegingen van de vrijwilligster leerde kennen. Na slechts 19 dagen vond de eerste aanraking plaats. Naarmate haar verdediging langzaam verdween, begon ze ongeduldige geluiden te maken en te miauwen wanneer het etenstijd was. Voedsel speelde een belangrijke rol, omdat ze erg op eten gericht is. Hoewel ze aanvankelijk voorzichtig was, was ze niet langer bang. Gedeeltelijk aan begon ze zelf om eten te vragen. Ze wreef dan tegen de vrijwilligster aan en genoot van de aandacht die ze dan kreeg. Toen Clio eenmaal toegang had tot het hele huis werd haar favoriete plekje onder de bank. Hier voelde ze zich veilig. De rest van het huis, de geluiden en bewegingen, waren onbekend voor haar. Na verloop van tijd begon ze haar ‘veilige’ plek te verlaten en verkende de omgeving, de andere dieren in huis en de nieuwe aanwezigheid van de vrijwilligster in haar leven. Wanneer vreemden over de vloer omen, verstopt Clio zich, maar na verloop van tijd raakte ze ook gewend aan hun aanwezigheid. Clio is sociaal. Ze leeft vredig samen met zowel honden als katten. Clio is gesteriliseerd.
Annoncé le mois dernier






